Lachen in je crisis

Humor. Is er humor als je een crisis hebt? Of is het alleen maar gitzwart? Ik herinner me dat ik me nogal ontmoedigd voelde toen ik voor de eerste keer bij de deeltijdbehandeling kwam. Ik had namelijk last van gedachten aan en verlangen naar de dood, iets waar ik zelf dan weer heel bang van werd. En daar zat ik dan in de ‘kantine’ van het ggz-gebouw; op zich een redelijk vrolijk gekleurde ruimte met […]

Verder lezen

Quarantaine in de kliniek

Wat als opgenomen op de gesloten afdeling nog meer wordt dan dat? Als het gaat van opgesloten zitten op de afdeling, naar opgesloten in je kamer? Dagenlang opgesloten alleen in een kamer, met alleen maar het ‘gezelschap’ van je gedachten. Afleiding zoeken, afleiding zoeken en nog eens afleiding zoeken. Dat is alles wat je elke keer, elke dag opnieuw weer hoort. Dus je gaat maar spelletjes doen met groepsgenoten, je gaat toch maar naar de […]

Verder lezen

Recensie ‘De Doorbraak’ – Michiel van der Pols

Vanaf de voorkant kijkt hij me strak, maar met een zachte blik aan: Michiels van der Pols, de schrijver van De Doorbraak, met als ondertitel de weg terug naar jezelf.  Michiel blijkt jaren bij het Korps Mariniers gediend te hebben. Het boek begint dan ook met verhalen over stoere nachtelijke bivaks, en uitzendingen naar Irak en Aruba. Het leest, zoals hij zelf  zegt, als een spannend jongensboek.  Zonder de clou te verklappen: er gebeurt op […]

Verder lezen

Mezelf zien

De laatste maanden heb ik niet veel geschreven. Een paar keer deed ik een poging, maar liep ik al snel vast. Er was zoveel gebeurd, maar ik kon de juiste woorden niet vinden. Nog steeds vind ik het lastig om te beschrijven hoe het met me ging én gaat. Soms loop je tegen dingen aan die je niet goed in woorden kan vangen, en dat overkwam mij de afgelopen maanden.  Waar voor de meeste mensen […]

Verder lezen

Als je uit het dal bent, mag je er niet meer in

Eind 2019 zat ik psychotisch en depressief op een gesloten afdeling. Toen ik daaruit kwam, begon de herstelperiode. Ik begon steeds meer in te zien wat mijn gezondheidstoestand met mij, mijn leven en vooral met mijn omgeving had gedaan. Voor mijn gevoel was ik als een soort tornado door hun leven gestormd. Zij vertelden me dat dat wel meeviel, maar het verlichtte mijn schuldgevoel maar weinig. Het enige dat ik kon denken was: Dit. Nooit. […]

Verder lezen

Welkom bij de bijeenkomst…

‘Welkom bij de bijeenkomst. Ik wil graag beginnen met horen hoe ieder er bij zit vandaag.’ Help. Paniek. Hoe zit je er bij? Iets delen over mezelf? Ik had klamme handen, een bonkend hart en een versnelde ademhaling. Zo zat ik inmiddels een tijd geleden in een bijeenkomst. Hoe zit ik er bij? Ik ga bij mezelf na hoe ik er bij zit. Vanochtend ben ik met lood in mijn schoenen opgestaan. Ik heb een […]

Verder lezen

Afbouwen van medicatie

In mijn eerdere blogs vertelde ik over mijn ECT-behandelingen en drie maanden later de verhuizing van mijn crisisplek in naar een groot appartement, waar ik heel erg lang naar uitgekeken heb. Het was spannend maar ook stressvol. Toch voelde ik mij in januari, twee maanden later, goed genoeg om psychiatrische medicatie af te willen bouwen. Dit zou opnieuw gebeuren met een klinische opname. Alles werd thuis geregeld door mijn ouders en als ik terugkwam, zou […]

Verder lezen

Honger naar vervulling – Modita van Zummeren

In Honger naar vervulling schrijft Modita van Zummeren over de oorzaken en bevrijding van eetproblemen. Ze kijkt naar anorexia, boulimia én overgewicht.  Het verhaal van een ervaringsdeskundige Ze schrijft dit boek als ervaringsdeskundige, ze heeft 6 jaar geworsteld met anorexia nervosa en 2 jaar met boulimia nervosa en is daar volledig van hersteld. Ze licht haar visie toe aan de hand van eigen voorbeelden. Dit is heel prettig lezen. Wat ook prettig leest, is de […]

Verder lezen

Vriendschap sluiten met alle delen

Wanneer je als kind te maken krijgt met trauma, moet je mentaal afstand nemen van wat je overkomt, om onbeschadigd te blijven en verder te kunnen functioneren. Door mijn ervaring in twijfel te trekken of te ‘vergeten’, kon mijn hoop op een toekomst blijven bestaan. Om te vergeten wordt het ‘slechte kind’- het slachtoffer – dat het trauma draagt ontkent als in ‘dat ben ik niet’. Daarvoor kunnen onze menselijke hersenen als het ware splitsen. […]

Verder lezen

Toch blijven volhouden

21 maart 2021. Het is lente. Het voelt niet als lente. Alleen aan de vogels kan ik het horen. Zij fluiten vrolijk, maar ik word er triest van. Ik wil niet meer. Niks meer. Ik zie de toekomst niet meer zitten. Alles wat ik nog moet gaan doen! Ik zie niet in hoe ik dat ooit ga kunnen en willen. Weer een dag, denk ik steeds vaker. Een boos, chagrijnig gevoel bekruipt me. Maar ach, […]

Verder lezen

Mijn ‘geheim’

Vandaag kreeg ik opeens de brief te zien die de ggz-instelling aan de huisarts schreef nadat ze tot een diagnose waren gekomen. Ik bleek hem zomaar te kunnen inzien op internet. Benieuwd opende ik het document. Het begon met een lang verhaal, het verhaal van het afgelopen jaar, waarin het toch wel flink was misgegaan allemaal. Gauw scrolde ik verder, want ik hoefde dit nu echt even niet nog een keer de revue te laten […]

Verder lezen

Ik ben niet zoals anderen

Ik heb autisme, PTSS, borderline, depressies en chronische suïcidale gedachten. Er zijn miljoenen mensen op de wereld die dit ook hebben. Toch ben ik niet hetzelfde als al die andere mensen en zij zijn niet hetzelfde als ik. Ik heb mijn eigen traumatische herinneringen, persoonlijkheid, verwerkingssnelheid, talenten, intelligentieniveau etc. Toch valt mij één ding op tijdens alle behandelingen die ik de afgelopen jaren gevolgd heb: daar wordt niet of nauwelijks rekening mee gehouden door behandelaren. […]

Verder lezen

Bang zijn

‘Wat voel je?’ is een veel terugkomende vraag tijdens therapie. Ook varianten erop zoals ‘waar voel je dat?’, ‘hoe voel je dat?’, ‘geef het gevoel eens een cijfer’ zijn veelvoorkomend. Deze keer gaat het specifiek over het voelen van angst. Angst? Daar had ik namelijk geen last van. Spanning voelde ik wel eens, maar angst voelt anders. Ik ben intens bang voor slangen, als ik er al aan denk dat ik daar ook maar iets […]

Verder lezen

Aan wie schrijf jij iets toe?

Vroeger ging een gesprek met een begeleider als volgt: ‘Ik heb een goede week gehad. Het heeft echt geholpen dat een vriend mij hielp door in de ochtend te bellen. Daarnaast bood een begeleider een luisterend oor. Hij bood een veilige plek, zodat ik even mijn verhaal kwijt kon en lukte me om samen met hem een planning te maken. Dat heeft mij enorm geholpen om in de ochtend op te staan. Dus ik ben […]

Verder lezen

High

Na een lange dag op mijn stage plof ik neer op de stoel in de bus met een harde knal. Vervolgens kijk ik onrustig om me heen zonder enige reden. Mijn ogen zijn daarbij wijd open, maar niet van angst. Er is iets anders. Luidruchtig haal ik mijn neus op. De persoon schuin achter mij kijkt mij raar aan, registreer ik. Wat is er toch aan de hand? Iets klopt hier niet. Misschien ligt het […]

Verder lezen

Trots

‘En zou je nu trots kunnen zijn op jezelf?’ De afronding van een sessie EMDR afronden met iets positiefs, het lukt me niet. Trots? Wat overdreven. Ik doe gewoon wat nodig is. Punt. Nee, trots zijn zit er nog niet in, ook al heb ik net een uur lang herbeleefd hoe ik als meisje van 5 misbruikt werd. Wel lukt het me steeds beter om goed voor mezelf te zorgen. Zo heb ik vandaag zelf […]

Verder lezen