Zwanger dsmmeisje (vervolg)

Begin juni 2017 had ik hier een blog gepost over zwanger zijn terwijl je een dsmmeisje bent. Teruglezen? *Klik dan hier*

Ik ben op 12 december moeder geworden. Als ik heel eerlijk ben vond ik het allemaal heel erg pittig. Pas nu ik een tiental weken verder ben kan ik (steeds meer) genieten. De liefde was er wel direct! Dat is nooit een probleem geweest. De problemen zaten vooral in andere dingen. Dingen waar ik tijdens de bevalling en erna tegenaan liep (en tegen sommige nog steeds aan loop) zijn:

  • Behoefte aan het houden van controle
  • Perfectionisme
  • Angsten
  • Somberheid
  • Piekeren
  • Gevoel van falen
  • Moeite met zelfzorg (na de bevalling ging alle aandacht naar de kleine en vergat ik dat ik er zelf ook toe doe)
  • Onzekerheid of ik het wel goed deed. Ik kon compleet in paniek raken als de baby ging huilen en ik het niet direct kon oplossen.
  • Hormonsters. En dan dus niet na een rotdag kunnen opladen tijdens een goede nachtrust, want slapen is nu ook totaal anders geworden.

Al met al heb ik de zwangerschap, bevalling, en kraamtijd op een bepaalde manier erg pittig gevonden. Denk dat dit bij iedereen zo kan zijn, ook als je geen psychische kwetsbaarheden hebt. Het hangt helemaal af van het verloop. Het hangt af van hoe het gaat, hoe het kindje is en aan of je fijne mensen om je heen hebt die je goed kunnen steunen. Het komt best veel voor dat mensen ook na deze pittige periode last krijgen van psychische problemen. Ik vind dat niet zo raar, want er gebeurt van alles en je bent op je kwetsbaarst. Om nog maar niet te beginnen over die hormonsters!

Ben nu ook begonnen bij MamaKits. Dat is een groepstherapie voor vrouwen die net moeder zijn geworden en moeten omgaan met angsten en/of somberheid. Supergoed dat dit bestaat en zeker een aanrader. Ik vond de eerste bijeenkomst vrij pittig, want er zijn ook vrouwen die een super traumatische bevalling hebben gehad en totaal geen binding met hun kindje voelen. In dat opzicht heb ik enorm veel geluk, want och, wat hou ik oneindig veel van die kleine knul.

In mijn vorige blog stelde ik een paar vragen. Laat ik ze zelf eens voor de gein beantwoorden:

  • Wat heeft je geholpen?
    Veel praten, knuffelen, zelfzorg (nog wel aandachtspuntje), MamaKits, vertrouwen houden.
  • Welke handvatten gebruik je nog steeds? 
    Ik kijk enorm veel naar mijn kindje. Naar wat hij fijn vindt en wat hij nodig heeft. Des te beter het met hem gaat en des te beter hij slaapt, des te beter ik en mijn man onze dingen kunnen doen en ook kunnen slapen. We komen steeds meer in een ritme en dat is superfijn.
  • Wat zijn de meest bijzondere momenten?
    Och, alle momenten met de kleine man. Ik kan helemaal opgaan in zijn prachtige lachjes! Lekker samen tutten en badderen. De ochtend starten we meestal met leuke liedjes op YouTube. Dat is genieten samen.

De pijn van het bevallen vond ik eigenlijk reuze meevallen. Het was in ieder geval niet het pijnlijkste wat ik ooit heb meegemaakt. Het doet meer zeer om daar iets te ontvangen wat je er niet wilt en wat er niet hoort, dan dat je lichaam zich inzet om een kindje te baren. Maar dit is persoonlijk! En natuurlijk doet het wel zeer, maar het is een ander soort pijn en er is mee om te gaan.

Ik weet even niet wat ik er verder over kan vertellen.
Dus heb je vragen of opmerkingen? Laat ze maar achter!

2 Comments

  1. Leuke blog om te lezen, Struikeltje! Wat goed dat er zoiets is als MamaKits en dat je daarheen gaat! Volgens mij doe je het geweldig, ondanks de problemen waar je tegenaan bent gelopen (en loopt).

    Liefs,

    mij

    1. Wat een mooi vervolg! Ik herken veel van wat je verteld, alleen wist ik toen nog niet van mijn labels. Ik denk dat dat wel behoorlijk verschil maakt, omdat je je dan meer bewust bent van je valkuilen. Ik merk dat ik haast trots op je wordt als ik je verhaal lees.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.