Zonder diagnose

Nog even geen diagnose. Dinsdag is de dag dat de stickertjes uitgedeeld gaan worden. Het is zo dubbel. Ik ben al tien jaar hulpverlener en werk met complexe problematiek. En opeens kon ik het niet meer. De koek was op. Ik kon het niet meer opbrengen om naar andere mensen te kijken, zonder mezelf te zien. Ik ging in iedere cliënt op geheel professionele wijze een stukje van mijzelf zitten projecteren.

Dus ik maakte een paar maanden geleden op hangende pootjes de gang naar het GGZ. “Ik wil een goede hulpverlener” zei ik tegen mijn huisarts. Hij begon te lachen. Maar hij snapt het niet. Ik ben bang om mezelf te laten zien. En bang om te weinig te laten zien. Een goede hulpverlener heb ik nodig, die door dat masker heen kan prikken als ik beweer dat het ‘écht goed met me gaat’, ineens. Een goede hulpverlener zegt dan tegen mij “tot volgende week”. Omdat het negen van de tien keer het goede gevoel ver te zoeken is een week later.

Het wordt tijd dat ik mijzelf ga zien, in alles. Stoppen te verbergen. Want het gaat niet goed met me. Het gaat shit. Ik ben diep van binnen echt niet oké. Heel boos ben ik, vooral op mijn exen. Bijna allemaal hebben ze me bedrogen. Op mijn ouders. Op God. Ik ben boos op iedereen, maar voornamelijk op mezelf. Ik vind dat ik grandioos tekort ben geschoten in alles. Al zeg ik graag van niet.

Nog een paar dagen, dan kan ik zeggen dat ik geen officiële diagnose heb. Het voelt zo raar, ik wil het graag weten. Misschien kunnen ze me helpen. Kan ik me daarna eindelijk weer vrij voelen en gewoon ‘mij zijn’? Wie dat ook moge zijn… Maar ik wil het ook weer niet. Ben bang van het stigma. Het oordeel dat ik zelf ook altijd overal over heb.

Borderline. Ik kan zelf ook tellen. Toen die lijst werd uitgevraagd wist ik het al. Hier ga ik op scoren! Maar het voelde anders dan tijdens een tentamen, waarvan je weet dat je een heel hoog cijfer gaat halen. Eerder een ‘Shit ik ga scoren…’. Rare gewaarwording. Ik ben ergens nog steeds beledigd. “Borderline? Poeh, ik vind het nogal wat” zei ik. “Zo zie ik mezelf niet hoor”. En ” Bij mij valt het vast heel erg mee”. Of “Oke, misschien herken ik het wel, maar dan van binnen”. “Tellen die eetbuien ook mee? En dat geen enkele relatie lukt? Dat ik overal aan begin, maar vaak niet doorzet? Oke, houd maar op. Ik weet genoeg.”

Vermijding of ontwijkend. Yeah, hier ga ik zeker een 8 of een 9 voor halen. Ik kan het allemaal haarfijn verbergen. Van buiten cool, stoer, altijd lachen, zelfverzekerd. Maar van binnen, dat stuk heb ik zelfs voor mijzelf heel goed verborgen kunnen houden. Dat moet toch extra punten opleveren.

De burnout, die heb ik lekker al gehaald. Net zoals vele andere Nederlanders. Lijk ik toch nog een beetje normaal. Wel fijn om eindelijk eens ergens echt bij te horen.

Gegeneraliseerde Angststoornis heb ik in het verleden al eens gekregen, was ik het ook niet mee eens. Dat ging ik heel hard bewijzen door erna te stoppen met therapie.

Euh oke, wat nu? Misschien heb ik dinsdag wel 4 stickers. Of meer. Misschien gaat het dan toch wel erg slecht met me. Waarom voel ik het dan niet? Ergens boeit het me niks en toch boeit het me alles. Ik heb het lekker diep weggestopt. Ik voel nauwelijks nog iets, al vind ik wel overal wel wat van. Het is allemaal zo wisselend als het weer in Nederland.

Dus dinsdag geef ik mijzelf hopelijk een groot cadeau. Een mogelijkheid om weer tot leven te komen. Om te mogen zijn, in alles. Niet alleen het stuk waarvan ik wil dat mensen het zien.

6 Comments

  1. Heel herkenbaar Salsa. We liegen, bedriegen, dragen een masker, we komen onszelf ergens tegen in een donkere steeg met een mes en worstelen ons misschien ook weer vrij.

    Ik hoop dat je niet te veel hangt aan je stickers, al ben je er ook professioneel aan gebonden. Mijn ervaring met stickers (ja ook professioneel) is dat of iemand er nou geen krijgt of meteen vijf, het probleem altijd zit in een oergemis.

    Twintig labels of geen maken je niet meer of minder gek. Het maakt je nog steeds hetzelfde mens met hetzelfde gevecht dat gestreden moet worden. Al geeft de uitslag van een test misschien houvast of een richting, meer dan dat is het niet.

    Succes met je gevecht. Ik volg je graag.
    Anne onlangs geplaatst…dsmmeisjeMy Profile

    1. Dank je voor je advies Anne! Ik weet het heel goed. Hoeveel en welke labels we er ook aan hangen het draait allemaal om hetzelfde gemis. Dat is het hele lastige eraan. Het wéten hoe het zit, en toch, nu ik aan de andere kant van de tafel zit het zo intens voelen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.