Blogs over psychische klachten zonder diagnose

Een mens is meer dan de krassen op zijn ziel

Het lijkt wel of tegenwoordig iedereen een psychische stoornis heeft. In de media wordt er regelmatig aandacht aan besteed en autisme, borderline en ADHD zijn bij veel mensen tegenwoordig bekend. In de volksmond worden deze begrippen te pas en te onpas gebruikt om afwijkend gedrag te verklaren. Maar wat is afwijkend gedrag eigenlijk? Vroeger was een druk jongetje niet meer en niet minder dan dat: gewoon een druk jongetje. ADHD was nog geen bekend begrip […]

Verder lezen

“Dan maak je maar zin!”

“Wat is de zin van het leven?” Deze vraag zal eerder gesteld worden door iemand met wie het op dat moment niet zo goed gaat, dan door iemand die de tijd van zijn leven heeft. Ook ik heb me dit tot in het oneindige afgevraagd, vooral als ik het wat minder naar mijn zin had. Om acht uur ‘s ochtends in de trein onderweg naar nutteloze lessen, of terwijl ik zo stoned als een garnaal […]

Verder lezen

Mislukte dertigers?

NRC op 4 april: “Veel dertigers van nu zijn afhankelijk van financiële steun van hun ouders. En een band plakken lukt ook niet altijd.” Daarna volgt een verhaal van zo’n duizend woorden met voorbeelden van mensen tussen de 29 en 33 die “slecht zijn” in volwassen zijn. Alleen al vanwege de kop, voel ik me aangesproken. Ik bén dertiger. Ik ben 35 en val dus precies binnen die mooie doelgroep die ze millennials noemen. En […]

Verder lezen

Relationele persoonlijkheidsstoornis

In het dagelijks leven worstel ik met aardig wat van de psychische klachten en problemen die de DSM rijk is, maar ik heb geen persoonlijkheidsstoornis toegekend gekregen. Een ‘vermoeden van achterliggende persoonlijkheidsproblematiek” was het verste dat mijn behandelaars hiermee kwamen. Op de enige test die ze me hiertoe afnamen scoorde ik niet genoeg trekken voor het label. Ik weet ook dat ik geen persoonlijkheidsstoornis heb. Mijn verzameling maffe trekken zijn in werksituaties en sociale situaties […]

Verder lezen

Het eindstation

Ik gun mezelf niet veel, want waarom zou ik het verdienen. Er zijn altijd mensen die het erger hebben, of slechter. Ik gunde mezelf de hulp jarenlang niet, want ik ben niet de moeite waard. Ik kan altijd nog verder zinken. Het kan altijd nog slechter. Jarenlang heb ik een strijd gevoeld in mijn hoofd. Maar toch had ik mensen die er waren en daar ben ik oprecht dankbaar voor. Nog iedere dag. Er kwam […]

Verder lezen

Spiritueel narcisme

Ik wil niets aannemen van mensen die het antwoord zeggen te weten. Dat zou een bijzonder groot probleem zijn geweest in 1921. Of 1834. Of bijna elk ander jaartal dan de huidige tijd, met uitzondering misschien van het moment dat we nog lekker als jagers en verzamelaars door de rimboe zwierven. En dan alleen maar omdat we nog niet genoeg woorden hadden om eens een uurtje te praten over de zin van het leven. In […]

Verder lezen

Afgekeurd en nutteloos? Ik dacht het niet!

“Wat doe jij voor werk?” Bam, steek in mijn maag. “Ik heb geen werk, ik ben afgekeurd.” Eerlijkheid Tegenwoordig zeg ik het eerlijk. Waar ik in het begin nog een verhaal er van maakte, zeg ik nu gewoon hoe het is. Het voelt meteen als een afkeuring. Een afkeuring vanuit de maatschappij. Maar je bent nog zo jong, ik zie niks aan je. Hoe kan jij dan afgekeurd zijn? Het voelt alsof ik nutteloos ben […]

Verder lezen

Nee! Dat is stom!

“Nee!! Dat wil ik niet!” of “Niet doen! Dat is stom!”. Toen Oppasjongen drie jaar was, hoorde ik dit regelmatig, soms gevolgd door wat schoppen en stompen en rondvliegende stukken duplo. Waarom kan hij wel heel goed zeggen wat hij en wil niet wil en heb ik het daar maar moeilijk mee? Waarom kan een gemiddelde driejarige beter zijn of haar grenzen aangeven dan ik? Ik bedoel, als ik vraag of Oppasjongen zijn broccoli nog […]

Verder lezen

Zonder diagnose

Nog even geen diagnose. Dinsdag is de dag dat de stickertjes uitgedeeld gaan worden. Het is zo dubbel. Ik ben al tien jaar hulpverlener en werk met complexe problematiek. En opeens kon ik het niet meer. De koek was op. Ik kon het niet meer opbrengen om naar andere mensen te kijken, zonder mezelf te zien. Ik ging in iedere cliënt op geheel professionele wijze een stukje van mijzelf zitten projecteren. Dus ik maakte een […]

Verder lezen

Een klein beetje ongelukkig kunnen zijn, dat is de kunst van het leven

We leven in een wereld die streeft naar perfectie, die streeft naar succes en bovenal streeft naar geluk. Overal kom je boeken tegen met titels als ’20 wegen naar geluk’,’de 7 sleutels tot geluk’ of ‘de maakbaarheid van geluk’ en ga zo maar verder. We moeten tegenwoordig gelukkig zijn, alles moet leuk zijn, WIJ moeten leuk zijn en leuk worden gevonden. Social media helpt hier graag aan mee. De ongelukkigheid wordt sterk weggedrukt. Het is […]

Verder lezen

Hallo papa

Jou schrijven. Lastiger dan ik dacht. Zeker omdat ik geen antwoord ga krijgen. Zeker weet dat ik geen antwoord ga krijgen. Vandaag is het vaderdag, de 25ste vaderdag zonder papa. Want jij bent vandaag precies 25 jaar dood. Even een korte update: je bent nog steeds geen opa. Sorry. Ik weet het, ik ben 33, maar ik denk niet dat ik je nog opa ga maken. Zusje vindt zichzelf nog te jong voor kinderen. Mo […]

Verder lezen

Rouw met een rauw randje

Mijn lieve papa… Zes maanden geleden ging hij dood. Ik was 21 jaar, 10 maanden en 23 dagen oud. Zolang heb ik dus maar van hem mogen genieten. Ik ben alleen zo stom geweest dat niet voluit te hebben gedaan. Maar wist ik veel dat ik maar zo kort zou krijgen. Ik heb hem tijdenlang ontlopen. Maar godverdomme, wat heb ik toch ongelooflijk veel van hem gehouden en wat houd ik nog ongelooflijk veel van […]

Verder lezen

Depressief?

Afgelopen winter heb ik een monsterdepressie gehad. Zo’n alles verzwelgende somberheid met talloze angstaanvallen dat ik eigenlijk niet meer wilde leven. Of in ieder geval niet meer zo wilde leven. Het moest stoppen. Nu. We zijn een paar maanden verder en volgens mij durf ik te zeggen dat de depressie weg is. De angst nog niet helemaal, maar het is nu goed te behappen. Dankzij nieuwe medicijnen, hard werken en gewoon ook tijd. Maar dat […]

Verder lezen

Mijn lijf praat tegen me

Ik geloof dat ik te snel dingen toeschrijf aan mijn half verstoorde geest, terwijl dat nog wel eens anders zou kunnen zijn. Als ik moe ben, komt dat doordat ik gek in mijn hoofd ben. Ben ik duizelig, ben ik gek in mijn hoofd. Hoofdpijn? Ja hoor, vast omdat die stoornis weer op aan het spelen is. Last van mijn buik? Te veel stress en ga zo maar door. Misschien doe ik het zelfs wel […]

Verder lezen

Mailen is mijn therapie

Met psychische problemen is het vaak zo dat je moet praten. Nu is praten vaak makkelijker gezegd dan gedaan. Het is de zoveelste afspraak bij de zoveelste behandelaar. Elke keer worden er zoveel vragen gesteld, sommige vragen heb ik al een standaardantwoord op ontwikkeld, bij sommige vragen ga ik zenuwachtig lachen en sommige vragen heb ik niks op te zeggen. Steeds opnieuw een vragenvuur en steeds opnieuw een stilte. Zelf zou ik liever alles wat […]

Verder lezen

Geitenwollen labels

Het was april of mei vorig jaar en ik was ongelukkig. Ik woonde in een stad die niet als thuis voelde en ook op het werk ging het niet lekker. Ik was wel gewend om in de wintermaanden niet zo lekker in mijn vel te zitten. Maar deze keer hield die winterdepressie wel erg lang aan. Nadat ik ook nog eens een angstaanval in de bus kreeg, bedacht ik dat met een professional praten wel een goed […]

Verder lezen