jongetje buiten

Zoals hij

Groep 4. Zo oud was ik en toen wist ik het al. Zoals hij, dat word ik nooit. Nooit maar dan ook nooit zou ik zo anders doen als hij. Want ik was gewoon normaal, toch? Ik flapperde niet met mijn armen als ik boos was of juist heel blij. Ik legde niet alle stokjes op de speelplaats ‘precies goed’.

Groep 6. Zo oud was ik en toen wist ik het al. Zoals hij, dat word ik nooit. Nooit zou ik door de klas gaan schreeuwen dat het stil moest zijn. Nooit zou ik afgezonderd hoeven te zitten van de rest omdat ik anders te veel afgeleid werd.

Groep 8. Zo oud was ik en toen wist ik het al. Zoals hij, dat word ik nooit. Nooit zou ik de hele dag hetzelfde liedje zingen. Nooit zou ik zomaar tegen mensen uitvallen omdat ze me ergerden.

De brugklas. Zo oud was ik en toen wist ik het al. Zoals hij, dat word ik nooit. Nooit zou ik eenzaam blijven omdat vrienden maken gewoon onmogelijk leek. Nooit zou ik over maar één specifiek onderwerp kunnen praten als iemand iets aan me vroeg.

Maar toch begreep ik het niet. Want ik was niet zoals al die jongens, toch? Waarom wilde ik dan het liefste ook afgezonderd zitten? Waarom wilde ik dan ook schreeuwen naar iedereen dat ze wat stiller moesten zijn? Waarom viel ik dan overal buiten? Waarom werd ik dan toch in hemelsnaam gepest? Waarom? Waarom voelde ik me dan zo anders, terwijl ik gewoon normaal was?

De vierde klas. Tot die tijd had ik het zeker geweten. Zoals hij, dat word ik nooit.
De vierde klas. En toen werd alles duidelijk. Zoals hij, dat was ik wel.
Zoals hij, dat ben ik wel.

Ook schrijven op dsmmeisjes? Stuur hier jouw blog in.