Yogaminnende quinoakut

Toen ik vanmorgen wakker werd, realiseerde ik dat ik ben geworden wat ik tien jaar geleden haatte: een yogaminnende sportverslaafde healthfood junkie die warm wordt van dingen als quinoa bowls (maar nog liever boekweit, want dat is duurzamer) veganistisch eten en bijna elke dag begint met een bakje overnight oats omdat het zo gezond is.

Ik heb de suiker bijna volledig uit mijn leven gebannen, omdat het slecht is. Uitgezonderd een maandelijkse reep extreem verantwoorde pure chocolade met meer fairtrade keurmerken dan er op de verpakking passen. Ik eet weinig vlees en als ik vlees eet enkel nog scharrel en zo min mogelijk bewerkt. Verder is het groente en fruit wat hier de trom slaat.

Alcohol een of twee keer per maand en verder ben ik gemiddeld zo’n zes keer per week in de sportschool of de dansschool te vinden. En ja, ik doe aan yoga. Yoga. Drie lessen in de week. Wat vroeger maar een bewegingsding voor rare zweefteven die daar zo lekker van kunnen ontspannen.

Dat was onzin

Vond ik in mijn vorige leven. Een avond doorhalen in een willekeurige kroeg in Amsterdam met mijn kroegmaatjes, was ook ontspanning. En ben ik moe? Gewoon extra koffie of cola drinken. Oh, stevige koppijn van vermoeidheid? Daar hebben we ibuprofen voor in hoge doseringen. Alles wat ik at, was kant en klaar of fastfood, geen fruit, geen groente behalve een verlept blaadje sla op mijn hamburger. Mijn lijf was dik, te zwaar, sloom en ik voelde me eigenlijk vreselijk.

Gelukkig hield mijn lijf op een gegeven moment ook gewoon helemaal op.

Ik kon niets meer, van mijn bed naar de bank met een tussenstop op het toilet was een dagtaak, laat staan de rest van mijn leven regelen. Het was klaar, over, volledig opgebrand en flink depressief. Ik was toen gelukkig al in behandeling bij een grote GGZ-instelling en daar hebben ze het een en ander aardig op kunnen vangen. Daar is ook langzaam maar zeker deze ommekeer begonnen.

De therapeute kreeg een idee

Het leek haar een goed idee om mee te gaan doen met de hardlooptherapie. Twee keer in de week in het bos een rondje rennen. Met wat tegenzin ging ik erheen en langzaam ontdekte ik hoe fijn bewegen eigenlijk is. Ik pakte balletles weer op. Regelde een vrijwilligersbaantje bij een sportvereniging in de buurt en kon daar ook gratis trainen. Dat, samen met therapie en medicijnen zorgde ervoor dat het langzaam weer beter ging.

Ik ontdekte dat koken best leuk was en stukken goedkoper dan bezorgmaaltijden. Stiekem ook lekkerder. Mijn inkomen werd te laag om iedere week twee avonden in de kroeg te hangen, maar gelukkig kon ik wel naar de sportschool. Daar is het ook best gezellig, zeker als je vaak komt en mensen leert kennen. Je kunt lekker kletsen terwijl je met een biertje aan de bar hangt, maar dat gaat dus ook prima als je naast elkaar op een crosstrainer staat.

Met een flesje water in plaats van een biertje

Kortom: langzaam ontdekte ik dat gezond leven eigenlijk veel beter voor me was dan dat spannende vliegende leven wat ik daarvoor had. Ik viel af naar uiteindelijk een gezond gewicht (wat ik nog steeds heb met wat schommelingen hier en daar) en – nog veel belangrijker – ik leerde dat dit gezonde en matige leven mijn stemming en angst beter in bedwang houdt dan alcohol, hard werken en nachten doorhalen.

Het is niet altijd een opgaande lijn geweest. Drie jaar geleden ben ik ergens gaan werken op een plek die niet goed bij me paste. Ik wilde zo graag dat het daar zou lukken, dat ik daar zou kunnen blijven, dat ik eigenlijk langzaam maar zeker al die gezonde dingen uit het oog verloor. Een paar maanden voordat ik zou instorten, is mijn contract niet verlengd en had ik geen werk meer. Niet leuk, maar achteraf gezien wel een zegen. Ik ben een paar maanden goed depressief geweest, maar door therapie, medicatie en weer dit gezonde leven oppakken, is het bij een paar maanden geweest en kon relatief snel weer opkrabbelen.

Het heeft me iets belangrijks geleerd

Er gebeurt van alles om me heen wat allemaal spannend is, leuk is en wat ik eigenlijk allemaal wil doen. Maar ik ben het belangrijkst. Ik moet goed voor mezelf zorgen om ervoor te zorgen dat ik al die leuke en spannende dingen kan blijven doen. Dus op tijd naar bed, af en toe feestjes afzeggen, voldoende vitamientjes eten, iedere dag flink bewegen en inderdaad dus die drie yogalessen per week volgen. Ja, ik ben een geitenwollensokkendragende quonoakut geworden en ik vind het heerlijk.

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.