Welkom in therapie – Again

Therapie: ik had een aantal jaar geleden besloten dat nooit meer te gaan doen. Ik vond therapie onwijze verspilling van mijn tijd. Het zette naar mijn mening toch geen zoden aan de dijk. Dat oeverloze gelul over ‘niks’. Eeuwig dezelfde vragen die sessie op sessie voorbij kwamen: “Hoe voel je je vandaag?”, “Hoe gaat het met je?” De onbegrepen blikken die bij verschillende therapeuten op hun gezicht verschenen als ik vertelde wat me bezighield. Maar met name de afstand in de therapiesessies tussen mij en de therapeut, dat vond ik toch wel zo’n verspilling van mijn tijd. Therapie, dat was voor mij niet weggelegd.

Van 2013 tot 2016 was ik in therapie bij een GGZ-instelling. In 2016 rondde ik de therapie, waar ik naar mijn mening niks aan had gehad, af. De helft van de tijd ging ik niet naar mijn sessies. Ik verzon excuus na excuus; ziek, moe, pijn in mijn lijf, afspraak in het ziekenhuis, etc.

Want wat deed ik destijds nou echt in therapie? Ik babbelde wat over mijn eetstoornis, lulde wat over mijn jeugd, brabbelde wat over mijn onzekerheid. Maar ik ging nooit echt de diepte in. Ik bracht nooit het seksueel misbruik of de fysieke en emotionele mishandeling ter sprake. Niet omdat ik niet de diepte in wilde (oké, dat wilde ik ook niet, maar dat wil ik nog steeds niet en toch ben ik daar nu mee bezig) maar meer omdat ik totaal geen connectie had met mijn hulpverlener(s). Als er geen connectie c.q vertrouwen is, ga je als cliënt écht niet dat soort onwijs lastige dingen aansnijden. Helemaal niet als je er van overtuigd bent dat het je eigen schuld is geweest en daaromtrent een ontzettende schaamte heerst.

Er heerste een “Ik weet het beter dan jij, ik heb er voor gestudeerd”-sfeertje. Een “Doe nou maar gewoon wat ik zeg en maak het jezelf niet zo lastig”-houding.
Zelfregie? Doen we niet aan. Weg autonomie, hallo “afhankelijkheid”. Nietszeggende gesprekken werden gevoerd. Steevast om de week, klokslag 12:00 uur. 45 minuten lang een nietszeggend gesprek wat continue over hetzelfde ging: mijn eetstoornis en mijn dwang. Soms met een uitstapje richting mijn jeugd, soms over mijn obsessie met sport, maar vooral over mijn eetstoornis. Steevast in therapie om de week hetzelfde riedeltje. Niet enkel van de kant van de hulpverlener, maar ook van mijn kant. Ik had toch niet het gevoel dat hetgeen wat ik in zou brengen ook echt gehoord zou worden. Dus therapie werd voor mij een moetje.

Medicatie werd geopperd. Anti-depressiva. Een gesprek met de psychiater werd, nadat ik met tegenzin had aangegeven daar dan wel in mee te willen gaan, aangevraagd. Weer hetzelfde sfeertje. Wederom afstandelijkheid, niet luisteren maar oordelen. Niet gezien worden als gelijkwaardig en iemand die graag haar zelfregie wil behouden, maar juist betutteld en belerend worden behandeld. Toen ik uiteindelijk in 2016 stopte met therapie, omdat ik vond dat wat er nu gebeurde ik ook prima zelf kon, heb ik gezegd nooit meer in therapie te gaan.

Inmiddels ben ik opnieuw in therapie. Ditmaal bij een therapeut die wél weet wat de woorden zelfregie, autonomie, luisteren en compassie inhouden. Een therapeut die maatwerk durft te leveren en durft af te wijken van protocollen. Een persoon die betrokken is, zelf haar eigen ervaringen durft te delen en zich kwetsbaar opstelt in plaats van een blokkade op te werpen en maximaal afstand probeert te bewaren tussen cliënt en therapeut. Iemand die niet meewaait met de wind tijdens de therapiesessie, maar die soms hard en ongenuanceerd uit de hoek kan komen. Een persoon bij wie ik het gevoel heb dat ze oprecht, direct en open is. Iemand wier gezicht soms boekdelen spreekt als ik weer eens aankom met dingen zoals “Het is ingewikkeld”, die me een figuurlijke schop onder mijn reet geeft, niet onder de indruk is van mijn semi-grote bek en stoere houding en die me voer tot nadenken geeft.

Het is een gegeven dat niet alle therapeuten bij je passen. Goed zoeken, screenen en vertrouwen op je gevoel is wat mij betreft een must. Soms kan het zijn dat je denkt tijdens de eerste paar sessies “What the fuck doe ik hier, in godsnaam” (been there, done that). Maar dat betekent niet dat je gevoel bij de kennismaking persé fout zat. Een vertrouwensband / klik opbouwen heeft even tijd nodig. Gun jezelf die tijd. En gun ook de therapeut die tijd. Want uiteindelijk is er écht een therapeut die bij je past, hoezeer het soms ook lijkt van niet.

3 Comments

  1. Ik vraag me serieus af of er dsm’ers zijn die gebaat zijn bij een autoriteitsverschil, iemand die de regie overneemt vanuit zijn of haar professie. Er zijn er vast zat die dat graag willen, iemand die vertelt wat ze moeten doen, maar of ze er gebaat bij zijn?

    Fijn dat je iemand hebt gevonden die naast je wil staan in plaats van boven je. Ze zijn er, al vind ik ook dat het er te weinig zijn, en ze zijn de -pijnlijke- zoektocht waard.
    Anne onlangs geplaatst…SnoetjeMy Profile

    1. Hoi Anne,

      Nee, ik denk van niet. Ik ben wel van mening dat therapeuten soms niet anders kunnen. Als de cliënt tijdelijk even niet de regie over zijn/haar eigen leven kan nemen en een gevaar word voor zichzelf of de omgeving dan is er geen keuze, mijn inziens.

      Ik ben het helemaal met je eens dat ze er veel te weinig zijn helaas.

      Heel veel therapeuten hebben nog de overtuiging dat ze en leidende rol moet nemen in plaats van een coachende. En dat ze vooral NIETS over zichzelf moeten vertellen maar zoveel mogelijk afstand moeten houden. Snap sowieso niet dat men kan denken dat cliënten daar bij gebaat zijn 🙂

  2. Fijn dat je eindelijk een goede therapeut getroffen hebt. Ik heb ook jaren op de verkeerde plek gezeten. Dat was verschrikkelijk.
    Een gespek met mijn psychologe bestond uit zo’n 20 minuutjes waarbij we alleen maar toe kwamen aan: ‘Hoe ging het de afgelopen week’, en ‘Wat ga je volgende week doen ?’.
    2 van de 3x kon ik gelijk door naar de huisarts.

    Liefs, Alisha
    Alisha onlangs geplaatst…I am a little confusedMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.