Agenda

Wát een week…

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging. Heb jij hier ook mee te maken (gehad) en heb je behoefte aan een gesprek? Neem dan contact op met de Luisterlijn of MIND Korrelatie.

Het vangnet laat nog even op zich wachten. Het plan van de huisarts in opleiding en ons was om de wijkGGZ in te schakelen. We wisten dat dit een man is, maar wanneer deze man langs zou komen was nog onduidelijk. We hadden aangegeven bij de huisarts in opleiding dat we best het gesprek aan wilden gaan maar niet alleen.

De huisarts stelde voor dat ze er in het begin van het gesprek bij kon zitten. Dit liep toch anders. Het had een kans van slagen als de huisarts er bij had gezeten. Ineens stond de man van de wijkGGz aan de deur. Zonder dat hij zich had aangekondigd.

Onze huisarts had onze gegevens gemaild met ook daarin telefoonnummer en een mailadres, genoeg kans om van te voren wat te laten weten. Buiten dat hij belachelijk vroeg aan de deur stond, stond hij al bijna in onze woonkamer zonder dat we daar toestemming voor had gegeven.

Het overviel ons dusdanig dat we dichtklapten. We konden nog een aantal keer een hint geven dat dit gesprek eigenlijk de bedoeling was met de huisarts erbij, maar dit kwam niet aan. Uitzitten dus.

WijkGGz vertelde over zijn geschiedenis, terwijl ik/we alleen maar getriggerd was/waren. Hij vertelde onder andere dat hij op een opnameafdeling gewerkt had met vrouwen die ook trauma’s hadden. Ik vraag me toch af of hij daar iets van opgestoken heeft, want mijn lichaamstaal lezen was kennelijk heel lastig.

Afijn, hij ging gelukkig na anderhalf uur weg. Dit resulteerde eigenlijk vrijwel gelijk in een dissociatie. Ik switchte naar een destructief deel en een paar uur later kwam ik weer een soort van bij. Met als gevolg dat ik de huisarts moest bellen.

Gelukkig kon ik aan het einde van de middag terecht en hebben ze me gehecht. Ik schrok er van dat personen mij dus ook zo kunnen triggeren. In mijn ogen is dat iets wat wel nieuw is, of in ieder geval is het me nog nooit echt opgevallen. De huisarts in opleiding en de andere vaste huisarts stonden beiden voor mijn neus. Ze maken zich zorgen. De uiteindelijke conclusie: mij maar weer aanmelden bij de GGZ.

GGZ dus, ik zie er behoorlijk tegenop. Onze ervaringen daar zijn niet bijster positief. Verre van zelfs. Het stomme is dat, omdat ik nog geen 23 ben, ik weer bij jeugd aangemeld moet worden. Het scheelt anderhalf jaar. En bij jeugd snappen ze al helemaal niks van DIS. Ik zit voornamelijk nog in weerstand. Eerst maar eens zien welke behandelaar we nu weer krijgen en in welk hokje we geplaatst gaan worden.

Wat wel fijn is, is dat tegen die tijd mijn hulphond (in opleiding) naast me heb staan. Want ook dat is deze week gebeurd. Ik heb overal groen licht op gekregen en alles is rond voor mijn hulphond. We mogen morgen de keuze maken en dan mag ze het weekend erop mee naar huis.

Ik kijk uit naar mijn hond, eindelijk iemand die blijft, niemand van ons afpakt en ons niet in de steek laat. Ze is van ons en we hoeven haar niet te delen. Aan hem of haar mogen we ons binden. Eng, maar we kijken er ook naar uit. Wie weet helpt het tegen de eenzaamheid.

Lees ook:

  • Meisjesmetparaplu

    We zijn niet de meest geduldige persoontjes. We hebben eerlijk gezegd altijd een beetje een hekel aan wachten op veel dingen. Met carnaval bijvoorbeeld. De gemeente is dan dicht, maar ons hoofd niet. Alles gaat…

  • Duizend stukjes

    Ik ben bang. Bang voor iedereen, bang voor alles. Ik zet een masker op als ik mijn deur uitstap. Niemand ziet mijn tranen, niemand voelt mijn pijn. Ik lach, en ik doe alsof. Ik voel…

  • Ambulance

    Iets wat regelmatig gezegd word op het moment dat iemand in een levensbedreigende situatie door omstanders gered wordt. Waarbij 112 gebeld is en er met sirenes een auto komt aan geracet. Een kritieke situatie. Ik…

4 reacties

  1. Eigenlijk vind ik het best bijzonder dat zo iemand dan onaangekondigd voor de deur staat. Het lijkt mij dat niemand daar echt blij van zou worden. Niet gek dus dat het zo liep, maar wél heel vervelend!
    Lees een van mijn persoonlijke blogs: De volle agenda

    1. Ik vond dit ook erg vreemd. De beste man van de wijkGGz kon ook niet stil zitten, plofte gelijk op mijn bank ipv vragen waar hij mocht zitten etc. Apart figuur iig.

      Dankjewel voor al je reacties. Ik waardeer ze enorm, maar weet soms niet zo goed wat ik moet reageren.

  2. Ik reageer hier nooit, maar dit wil ik toch even kwijt.
    Ik vind het echt slecht dat die man zomaar binnenkwam, zonder toestemming en zonder afspraak. Dat je daarna dissocieerde is dan ook niet vreemd (dat het tijdens het gesprek al niet gebeurde..).
    Jammer dat je switchte naar een destructief deel. Ik vond het eerlijk gezegd wel triggerend om de details (hechten) te lezen, ivm mijn eigen automutilatie problematiek. Misschien kan hier in het vervolg rekening mee worden gehouden?
    Hou vol!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik toon graag een persoonlijke blog onder mijn reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.