Het ware gezicht achter de glimlach

De naam Meisje achter het Masker zegt het al, ik wil laten zien dat achter een vrolijk gezicht heel wat schuil kan gaan. Dat je ‘onzichtbaar ziek’ kan zijn. Ik neem mezelf hierin als voorbeeld. Als ik mensen niet vertel dat ik ‘onzichtbaar ziek’ ben zullen ze het niet snel door hebben. Hoe dat komt? Door mijn masker.
Maar het ware gezicht achter de glimlach? Als ik het masker af zou nemen zou je zien dat ik een diep bedroefde, beschadigde, gekwetste persoon ben. Die veel heeft doorstaan, maar nog wel kracht genoeg heeft om een masker op te zetten en te kunnen functioneren. Maar is dat eigenlijk wel een positieve kracht?

Nee! Dat is het niet! Waarom? Omdat ik dat doe vanuit schaamte. Ik wil niet dat mensen weten dat er iets met me aan de hand is. Het geeft voor de hulpverlening en voor school vertekende beelden. Dat ik op stage prima tot volgens mijn stagebegeleiders zeer goed functioneer. Hierdoor wordt het voor mensen ongeloofwaardig dat ik wel degelijk struggels heb. Struggels zoals onder andere een depressie en een angststoornis.

Mijn antwoord op de vragen van hoe het komt dat het vaak niet aan mij te zien is dat ik met heel veel worstel? Tja… geen idee. Me goed verschuilen achter een masker en heel veel maar weg lachen. Maar wat mij ook veel heeft geholpen is er juist opener over worden. Eerlijk kunnen zeggen wanneer je even een kutmoment hebt. Door de begrip, steun en hulp die ik dan aangereikt krijg, voel ik me prettiger. Tuurlijk, niet bij iedereen kan ik dat. Alleen bij hele goede vriendinnen en bij mijn behandelaren. Maar ook op mijn stage weten ze gedeeltelijk van mijn struggels. De reden waarom ik er opener over ben geworden is omdat ik nu veel meer begrip krijg als het een keer even niet gaat. Dat ik dan even naar buiten kan, even een pauze kan nemen of eerder weg mag. Maar ook van vrienden. Nu zij begrijpen waar ik ‘last’ van heb, kunnen ze me veel beter begrijpen als ik een keer chagrijnig ben of naar ze snauw. Eerder ontstond er dan ruzie, maar nu vragen ze of alles wel oké met me is. Of laten me lekker even chagrijnig zijn.

Maar dit is wat het is
soms ben ik hard
soms ben ik koel
ik zeg dan niet wat ik bedoel
maar dit is wat het is
soms ben ik zacht
soms ben ik warm
en dan lig je in m’n armen
ik heb je lief met heel m’n hart
meer kan het niet zijn

Bløf – Meer kan het niet zijn

Voor omstanders:
Laat je niet misleiden door vrolijkheid en de grote glimlach; er kan veel achter schuil gaan. Als diegene je vertrouwt, schroom dan niet om soms te vragen of het echt wel goed met hem of haar gaat.

Voor de persoon achter het masker:
Laat je niet misleiden door de voordelen van het masker, maar durf het masker stukje bij beetje af te doen en ontdek je ware IK.

8 Comments

    1. Wat ontzettend naar om te lezen, ik herken het dat het verwacht wordt. Kun je er wel met iemand over praten? Toen ik iemand vond waarmee ik over lastige dingen durfde te praten leerde en durfde ik steeds meer en vaker mijn masker te laten zakken. Dat kan soms zo opluchten! Ik wens je heel veel sterkte en kracht toe!!

  1. Ally

    Zo herkenbaar dit! Alleen lukt het mij op het moment niet om het masker constant op te houden. Jaren wel en ineens niet meer. In mijn werk (onderwijs) stond ik belendcals degene die zoveel rust uitstraalde. Wat ik nooit begreep, want van binnen woedt er storm. Door jouw stuk begrijp ik dit wel. Het was mijn masker. De psychotherapeut zag het wel. Evenals de eenzaamheid die ik ervaar, hij vond mijn eenzaamheid zelfs voelbaar en zei, dan hebben ze nog niet goed naar je gekeken. Dit was een bijzondere ervaring, eindelijk zag iemand mij echt. Bij mij komt het door verkeerde opvoeding en pijnlijke ervaringen in mijn levensloop. Ik weet door de therapie pas een half jaar dat ik al die jaren zelfdestructief ben bezig geweest door mij extreem aan te passen. De weg die ik nu bewandel is erg zwaar. Maar ooit hoop ik mij gelukkig te gaan voelen. Zonder masker. Echt lachen en echt gelukkig zijn.

    1. Wauw.. Mooi om te lezen dat je iets hebt gehad aan mijn stuk!! Wat ik nu aan het leren ben is dat ik er ook mag zijn zonder mijn masker. Heel erg lastig want zodra ik hem niet meer op kan houden wil ik eigenlijk vluchten en me verstoppen voor de hele wereld. Maar dat is niet nodig, juist doordat ik iets vaker mijn masker laat vallen krijg ik er steun en troost voor terug.
      Zwaar is het zeker, maar ik zeg dan vaak tegen mezelf; go back to go forward. Ik wens je heel veel kracht en geluk toe!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.