Wachten op een vangnet

We zijn niet de meest geduldige persoontjes. We hebben eerlijk gezegd altijd een beetje een hekel aan wachten op veel dingen. Met carnaval bijvoorbeeld. De gemeente is dan dicht, maar ons hoofd niet. Alles gaat als een malle tekeer zeker als er ook nog eens crisis is. Nu scoort ons nieuwe contactpersoon van de gemeente die de zorg regelt nog geen punten bij ons.

We merken vooral dat hij ons heel erg triggert en veel trauma-ellende omhoog haalt. We weten niet goed wat we ermee moeten. Het is niet dat we heel erg van personen hoppen omdat diegene ons niet aanstaat, dit is echt andere koek. En we moeten hier denk ik nog even flink over gaan vergaderen. Niet iedereen doet ons meer kwaad toch? Al geloven we dit niet.

We hopen dat er snel weer wat rust in de tent komt want eigenlijk kost dit zoveel energie, wat niet te doen is. Rust, hoe krijgen we dat? We zijn inmiddels al een tijdje bezig met het aanvragen van een hulphond. We denken dat dit ons kan helpen.

Dubbel, want de kleinere delen kijken hier anders tegenaan dan de destructieve delen. We hebben het eerste puppybezoek al gehad. Spannend. Het geeft voor nu even hoop, ondanks dat alles op instorten staat. We zijn als de dood dat beschadigen uit de hand begint te lopen. Het is echt niet fijn om dat te ervaren. We hopen dat de hulphond rust kan bieden.

Het is zo lastig om er helemaal alleen voor te moeten staan. Het zou fijn zijn om een vangnet te hebben. Gewoon een aantal mensen die ons begrijpen, niet veroordelen en ons gewoon geloven. Want wat we ook vertellen, andere waren er niet bij, kunnen het niet controleren dus mogen ze gewoon van ons aannemen wat er is gebeurd. We verzinnen dit niet.

Aan dat vangnet wordt gewerkt, iets waar ik al heel mijn leven mee bezig ben. Toch vallen er steeds mensen weg waardoor er geen vangnet meer is. We hopen dat de hulphond veel kan doen, of in ieder geval blijvend is. Daarnaast is het kijken naar mensen die echt vertrouwd zijn. Niet zomaar klakkeloos een hulpverlener inschakelen die niet goed voelt. Daar moeten we ons voor behoeden. Vertrouwd voelen is voor ons enorm moeilijk, maar het bestaat wel.

Lees ook:

  • Ambulance

    Iets wat regelmatig gezegd word op het moment dat iemand in een levensbedreigende situatie door omstanders gered wordt. Waarbij 112 gebeld is en er met sirenes een auto komt aan geracet. Een kritieke situatie. Ik vraag me af of ik…

Meer informatie over dissociatie en DIS

E-book over dissociatieve identiteitsstoornis:

DIS mini uitgelicht

Misschien heb je net te horen gekregen dat je een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) hebt, of ken je iemand die dit heeft. Maar wat is DIS eigenlijk precies en hoe kun je ermee omgaan? Wat zegt de wetenschap en welke therapieën zijn er? En… hoe is het eigenlijk om DIS te hebben, valt er een beetje mee te leven?

Aan de hand van wetenschappelijke artikelen, het psychiatrisch handboek DSM én ervaringsverhalen geeft Rivka Ruiter je in deze dsmmini antwoord op bovenstaande vragen. Een dsmmini is een klein e-bookje dat inzicht geeft in een stoornis uit de DSM. De ervaringsverhalen zijn van Daniëlle (31), Hannah (26) en Melissa (26), drie jonge vrouwen met DIS of AGDS (andere gespecificeerde dissociatieve stoornis).

Dit e-book is een PDF, je kunt hem lezen op je computer of telefoon zonder e-reader!

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer