Waarom luisterde jij niet naar mij?

Jij, waarom luisterde jij niet naar mij?
Ik vertelde jou over mijn lijden, over mijn trauma’s, over nachtmerries en herbelevingen, over dat ik geen hap meer door mijn keel kreeg.
Maar je luisterde niet naar mij.
Je vond me te theatraal, narcistisch, afhankelijk, ontwijkend, manipulatief, depressief.
Ik moest me maar anders leren opstellen. Anders leren denken. 

Jij, waarom luisterde jij niet naar mij?
Ik vertelde jou over mijn eetstoornis, over hoe bang ik was, hoe ik niet meer durfde.
Maar je luisterde niet naar mij.
Je vond dat ik maar naar het signaleringsplan moest kijken. En naar de eetlijst. Dat zou alle steun, structuur en hulp geven die ik nodig had.
Als ik aangaf dat ik echt niet meer kon, zei jij: “Dan eet je toch gewoon een banaan?”

Jij, waarom luisterde jij niet naar mij?
Ik vertelde jou over hoe ik gepest werd op mijn werk, hoe dat me deed denken aan hoe ik vroeger gepest werd op school.
Maar je luisterde niet naar mij.
Je vond dat ik er maar om moest lachen. Schouders ophalen en doorgaan.

Jij, waarom luisterde jij niet naar mij?
Ik vertelde jou over mijn verlies. Over het sterfbed, het lijden, het verdriet, het gemis.
Maar je luisterde niet naar mij.
Ik was nog jong genoeg, er komt vast nog wel een nieuwe vent. Ik hoefde me ook niet druk te maken over een vervelende ex, wat echt veel rotter was. Of vuile sokken onder het bed. Echt, zo’n jonggestorven echtgenoot heeft heus voordelen.

Jij, waarom luister jij niet naar mij?
Ik vertel jou niks. Ik kan het niet.
Ik vertel niemand ooit meer iets. Helemaal niks. Voor altijd zwijgen.
Maar je luistert niet naar mij. Zelfs niet naar mijn zwijgen.

Jij, waarom luister jij naar mij?
Mijn woorden krijgen betekenis. Woorden van toen. Woorden van nu.
Alles wat ik zeg, je luistert, je vraagt, je ontwart, je verbindt.
Als mijn woorden mogen zijn, mag ik dan zijn?
Mag ik, kan ik van betekenis zijn?

Lees ook:

  • Eetstoornis-jubileum

    Mijn eetstoornis is bijna jarig. Wanneer weet ik niet precies. Ik was bijna dertien toen het hele gesodemieter begon, en inmiddels ben ik bijna vijfentwintig. Dus er mogen twaalf kaarsjes op de mooi versierde verjaardagstaart - waarvan ik nog even…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer