eenzaam meisje

Vroeg gemis

In de 24 jaar dat ik nu op deze aarde rondloop heb ik mijzelf slecht behandeld. Zo kwam ik een tijdje geleden tot de conclusie dat ik niet aardig ben geweest voor mezelf, dat ik mezelf de zorg en liefde heb ontnomen die elk mens verdient. Zo zat ik deze winter in de vrieskou met de verwarming uit, honger ik mezelf uit of stop ik mijzelf vol. Door de jaren heen heb ik mijn lichaam zowel intern als extern beschadigd, iets wat niet terug te keren valt. Ik zit gevangen in gedragspatronen waar ik uit moet gaan komen. Wat hard vechten is en waar ik nog veel in te winnen heb. 

Het valt niet met zekerheid te zeggen waar mijn destructieve gedragspatronen vandaan komen. Desondanks begin ik steeds meer te ervaren en te erkennen dat ook de dingen die in de jongste jaren van ons leven gebeuren een uitwerking kunnen hebben tot in de volwassenheid. Ik heb geen gemakkelijke start van mijn leven gehad en ondanks dat dit later in mijn leven ruimschoots goed is gemaakt, laat het verleden niet zo gemakkelijk los.

Als baby ben ik te vondeling gelegd en ik heb (geschat) de eerste 1,5 jaar van mijn leven doorgebracht in kindertehuizen. Ik ben geadopteerd door liefhebbende ouders en ben in een gezond gezin terecht gekomen. Lange tijd heb ik ontkend dat mijn verleden een rol speelt in mijn psychische problematiek. Want ik ben toch in een goed gezin terecht gekomen? Ik heb nu toch alles om gelukkig te zijn? Alles waar een jongvolwassen studente van zou kunnen dromen?

Er zijn dingen die ik onder ogen moet gaan zien. Ik moet onder ogen zien dat mijn start in het leven niet oké was. Dat een baby niet achtergelaten hoort te worden door de (biologische) vader en moeder die er juist onvoorwaardelijk zouden moeten zijn. Die te allen tijde liefde en zorg zouden moeten geven. In plaats daarvan ben ik in een kindertehuis terecht gekomen waar ik niet de zorg en liefde heb gekregen die je als baby nodig hebt. Ja, er werd voor mij gezorgd, ik kreeg schone luiers, ik kreeg te eten en er zal vast iets zijn geweest waar ik mee kon spelen, maar was er warmte en liefde? Kon ik slapen en eten wanneer ik die behoefte had? Waarschijnlijk niet.

Er ligt nog een flinke weg voor mij. Ik zal moeten leren om verdriet en gemis toe te laten. Ik moet leren erkennen en accepteren dat ik zorg gemist heb en dat ik daar boos en verdrietig over mag zijn. Dat dit mij is aangedaan, maar dat dit niet betekent dat ik het in stand hoef te houden. Dat ik zorg verdien, dat ik zorg mag aannemen en bovenal dat ik mijzelf zorg mag geven.

Lees ook:

  • Hoe slechter soms beter is

    Trigger warning - Deze blog gaat in op automutilatie Een vriendin van me zei heel lief dat ik heel hard bezig ben en enorme stappen aan het zetten ben. “I know, you probably can't see…

  • meisje met jurk

    Als een waas, zo verloopt mijn treinreis. Ik zit - muziek in mijn oren - en de mensen om mij heen zijn wazig. De muziek dringt lichtjes tot mij door en verder staar ik naar…

  • Littekens

    'Wil je dood? Wil je leven? Wat wil je?' vraagt Peut lichtelijk geïrriteerd. Ik zit als aan de grond genageld op mijn stoel. Nee, ik wil niet dood. Ik wil juist leven. Maar wat ik…

2 reacties

  1. Ik kan me best voorstellen dat je lang dacht dat het niet aan je babytijd kon liggen, maar er zijn allerlei studies die uitwijzen dat je zo vreselijk veel meer nodig hebt dan mensen die alleen functioneel voor je zorgen. Je hebt vanaf het allereerste begin heel veel liefde nodig. Ik wens je sterkte!
    Lees een van mijn persoonlijke blogs: Dat kan ik (niet)

  2. Wens je heel veel kracht en sterkte toe .
    En het is wel zo dat de allereerste levensjaren , zo ontzettend belangrijk zijn , voor je verdere leven , dat is ook echt onderzocht , dus dat jij het daar zo moeilijk mee hebt is heel menselijk , ook al heb je nu een totaal andere situatie .
    Het verleden moet nog verwerkt worden in hoeverre dat zal lukken stapje voor stapje .
    Je bent al heel goed bezig .
    Veel succes met alles

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.