verslaafd aan liefde

Verslaafd aan liefde – Jan Geurtz

‘Verslaafd aan liefde’? Gekke titel! Toch besloot ik om er eens in te duiken nadat de naam van de schrijver diverse keren genoemd werd in het ‘persoonlijke ontwikkelcircuit’. Het boek zou je echt helpen aan zelfacceptatie én geluk in relaties.

Wat een geweldig inzichtelijk boek! Maar hoe ga ik jullie hiervan overtuigen? Hoewel de essentie eigenlijk heel simpel is, zit het ergens ook wat ingewikkeld in elkaar. Ik ga een poging doen, mocht het me niet lukken, lees het boek dan zeker zelf!

Jan Geurtz legt in ‘Verslaafd aan liefde’ uit dat de manier waarop we in het leven pijnlijke gevoelens proberen kwijt te raken of uit de weg gaan, juist steeds meer pijnlijke gevoelens veroorzaakt. Elke vorm van bescherming tegen angst en pijn verandert uiteindelijk in een beknelling. In de eerste tien jaar van ons leven, moeten we als kind aan allerlei voorwaarden voldoen, lief zijn, rustig doen, dankjewel zeggen, flink zijn. Dit creëert een diepe angst voor afwijzing, we willen het namelijk goed doen in de ogen van onze ouders. Daardoor wordt zelfafwijzing de kern van ons zelfbeeld. Er ontstaat een diep gevoel van niet genoeg zijn. Dit heeft geen betrekking op wat we werkelijk zijn, maar op wat we geleerd hebben te geloven over onszelf. De angst voor afwijzing is een soort filter waar alle motieven doorheen moeten. Doen we iets wel, dan is er angst voor afwijzing. Doen we het niet, dan is er zelfafwijzing, bijvoorbeeld als je iemand feedback geeft of mee uit vraagt.

De misvatting over niet goed genoeg zijn in combinatie met het weglopen van dit vervelende gevoel, vormt de basis voor al onze contra-productieve reflexen. Als de erkenning van een ander dan uitblijft, is er onmiddellijk een diep gevoel van waardeloosheid en tekortschieten. En dan zijn er ook nog de personen of situaties die een pijnlijk gevoel triggeren, maar daar natuurlijk niet de oorzaak van zijn. De oorzaak ligt in onze eigen fundamentele misvatting dat we niet goed zijn zoals we zijn. Om dat pijnlijke gevoel bedekt te houden heb je ooit geleerd je eigenwaarde aan anderen uit te besteden. Zolang we niet in staat zijn om onze diepste gevoelens van onvolkomenheid en behoeftigheid te integreren in ons leven, zullen we ons telkens weer afhankelijk maken van anderen om die behoeftigheid te vullen. Juist het idee dat we iets aan onszelf moeten veranderen om goed of waardevol te worden, is de kern van het hele probleem.  … Wat een toestand hè? Geurtz belooft gelukkig al schrijvende dat de oplossing nabij is, het antwoord komt in het laatste deel, en mag je zelf lezen. Soms is het wat theoretisch beschreven, maar Jan Geurt komt gelukkig ook steeds op de proppen met praktijkvoorbeelden en verhalen over zijn persoonlijke proces.

Ik vind het een heel verhelderend boek en echt een aanrader om te lezen!