danger do not proceed

Vermijden voor beginners

Welkom bij de cursus ‘vermijden voor beginners’. Dé cursus voor iedereen die graag de dingen eens niet wil aanpakken, maar er graag met een grote boog omheen wil leren lopen. Ik ben Laura, uw cursusleidster voor vandaag en koningin in het vermijden. Om een voorbeeld te geven: ik zou nu mijn hardlooppakje aan moeten trekken en een rondje moeten rennen, maar dat is eng, dus dan schrijf ik maar liever deze cursus.

De basis is eigenlijk dat je de ijdele hoop hebt dat alles, maar dan ook alles, verdwijnt als je het maar lang genoeg negeert. Verder moet je – om een fatsoenlijk vermijder te worden – wel wat angsten hebben. Het hoeft geen volledige angststoornis te zijn, maar wat faalangst of podiumvrees maakt het wel makkelijker om een geslaagd vermijder te zijn.

Let wel: er is verschil tussen de vermijder en de uitsteller

Er zijn overeenkomsten: beiden doen dingen niet, maar de motivatie is geheel anders. De uitsteller doet iets niet omdat die er geen zin in heeft. Denk aan de kleerkast uitmesten, de vriezer ontdooien, een nieuw verfje op de muren – de oude zit er namelijk al bijna tien jaar op. De vermijder doet dingen niet omdat ze eng zijn.

Het leuke van de vermijder is dat deze vermijden kan stapelen tot in het oneindige. Als ik nu even bij mezelf kijk: ik vermijd een appje naar een vriend (want ik meen ergens iets verkeerd te hebben gedaan en Vriend zou boos kunnen zijn) door keihard te werken en draaiboeken te maken, wat ook eng is – stel je voor dat ik het ergens verkeerd doe – door dat te verhullen met het maken van een nieuwsbrief, wat ook weer vermijd kan worden door het verplichte rondje hardlopen, maar dat is eng want dan moet ik in een iets te strakke legging naar buiten en daar loop ik dan met een rood hoofd, stomme grappen-garantie inclusief. Dat maar vermijden met deze cursus schrijven, want ben ik toch nog nuttig bezig. Dat is ook wat eng, want lukt deze blog wel, dus maar even op Twitter kijken of ik nog dingen gemist heb. Zie daar briljante tweets met veel likes, dus eigenlijk vind ik mezelf falen, maar hee: een nieuwtje over een nieuw blauw bord op Utrecht CS mét filmpje. Dus eindig ik met het kijken van dat filmpje terwijl ik me schuldig voel over al het bovenstaande.

Dat schuldgevoel is overigens essentieel

Zonder schuldgevoel geen vermijding. Schuldgevoel is makkelijker te verdragen dan angst en verdriet, maar ook dat schuldgevoel valt overigens weer te vermijden. Chocola killed uiteindelijk alle emotie. Geen wonder dat mijn beste vrienden Ben, Jerry en Tony heten. Mocht dat falen, is er altijd nog de mogelijkheid om langzaam naar de wat zwaardere middelen te grijpen.

Tegelijk met het schuldgevoel komt overigens ook het acteren. Ik doe vaak net alsof ik nogal chaotisch ben. “Oeps, oh ja, dat moest ook nog, maar sorry, is me even ontschoten.” De realiteit is dat ik er constant mee bezig ben, maar het klusje zo’n gigantisch probleem is geworden dat het bijna onoverkomelijk is. Gelukkig is er door het verstrijken van de tijd meer angst bij gekomen en stapelt het schuldgevoel zich op.

Dus het zijn maar een paar simpele regels

Krijg of verzin een taak, word bang en laat die angst je halve leven overnemen om vervolgens de hele dag bezig te blijven met allerlei manieren om de angst die je zelf hebt veroorzaakt en door het vermijden veel erger hebt gemaakt, niet te voelen.

Ach, het leven met een vermijdende persoonlijkheidsstoornis is zo simpel. Gewoon net zo lang je kop in het zand steken tot alles opgelost is. Oh wacht, zo werkte het niet. Dat was het probleem.

Lees ook:

  • pexels photo 262103

    Mijn bank-met-zebraprint is volledig versleten. Ik weet het. Dertien jaar zitten, hangen en liggen en drie verschillende katten met nagels hebben zo hun sporen achtergelaten. Vergeet ook niet de vlekken van de talloze maaltijden op…

  • Vrolijk meisje

    Ik ben ongelukkig. Zo, dat is eruit. Deze drie woorden zeggen, schrijven of alleen al denken, voelden maandenlang (misschien wel jarenlang) onmogelijk. Ik dacht dat ik het allemaal wel weer een beetje op een rijtje…

  • Twee handen van verschillende mannen grijpen elkaar steunend vast

    Delen. Dat woord heb ik nou al zo vaak gehoord in mijn proces. Delen, delen en nog eens delen. Tijdens mijn opname heb ik leren delen. Daarvoor deed ik het soms, maar ik was er…

6 reacties

    1. Wat lief! En die cursus voor gevorderden… Euh… Geeft me een tijdje. Daarvoor moet ik eerst een tijdje voor met mijn hoofd onder de grond. Veel te eng met al die verwachtingen enzo. (jup, vermijden is een vak)

  1. Ik vond t spontaan allemaal gewoon even wat meer ok klinken, maar bedacht toen dat ik ook nog wel enkele stapeltjes heb liggen.. Kijk gewoon even de andere kant op…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.