Jonge vrouw op een rots bij een stormachtige zee haren in de wind donkere wolken hoofd neergeslagen alleen

Verlating en teleurstelling

Verlating en teleurstelling. Een terugkomend patroon in mijn leven, daardoor is ook mijn bindings- en verlatingsangst ontstaan.

Ik ben bang om iedereen kwijt te raken, vriendinnen lijken geen echte vriendinnen en een echte vriendin kan ik op één nagel tellen. Pas geleden ben ik weer iemand verloren, zij heeft hier geen idee van want ik heb het haar niet verteld.

Nee, het zit in mijn hoofd, er is iets gebeurd waardoor ze mij volledig heeft weggejaagd, een stukje van mij heeft geraakt, iets kapot heeft gemaakt wat nooit meer zal helen. Ze weet dit alleen niet en ik wil het niet vertellen omdat ik haar niet meer vertrouw en bang ben voor de gevolgen.

Bang dat als ik er echt over praat dat het dan waar word, bang dat ik haar nog meer kwijt zal raken terwijl ik haar eigenlijk al kwijt ben.

Hoe vaak zal dit nog gebeuren? En raak ik alleen mensen kwijt, of ook stukjes van mezelf?

Wanneer je zo alleen bent
En je hart doet heel veel pijn
Je denkt dat niemand jou echt kent
En je weet niet wie je wil zijn
Wie mag je zien
Niet je masker maar je echte ik
Is er iemand die dan blijft
Of is er dan alleen maar schrik
De echte krochten van je diepste pijn
Wie wil er dan nog met je praten
Wil er dan nog iemand bij je zijn
Of zouden ze je allemaal verlaten?

Lees ook:

  • balloon heart love romance

    Ik kijk naar een leeg blad en denk aan wat ik zal schrijven. Ik voel zoveel en denk aan zoveel dingen. Hoe zullen mensen me begrijpen als ik dit ga typen, wat ik voel. De…

  • pexels photo 245618

    Ik ben al vijf dagen aan het twijfelen. Zal ik iets schrijven? Ik wil zo graag dat mensen me vooral zien als een intelligent, lief, grappig, snel, stuiterend ding. Niet als een vrouw met een…

  • twee vriendinnen op een steiger

    Het is raar om een soort van opluchting te ervaren wanneer je een aantal dagen niet in mijn leven bent, althans niet aanwezig. Berichten stromen binnen en dat is goed en gezellig. Ik begin me…

3 reacties

  1. ”Pas geleden ben ik weer iemand verloren, zij heeft hier geen idee van want ik heb het haar niet verteld.” – hands down de meest herkenbare zin die ik in de blogs heb gelezen tot nu toe!

  2. Hi Serena,
    Wat een eerlijke, pijnlijke en open blog heb je geschreven. Ik herken veel in jouw stukje tekst hierboven. Het gevoel van continu mensen kwijtraken terwijl ze er eigenlijk nog zijn. Maar vertrouwen verliezen is een van de pijnlijkste dingen die je kan voelen.
    Ook heb je echt een heel mooi gedichtje geschreven. Ik schrijf zelf, erg mooi x

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik toon graag een persoonlijke blog onder mijn reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.