Verboden gedachten

Je moet een mes in je rug
je moet een bijl in je nek
je ogen blauw geslagen
en je tanden uit je bek
en ik breek zo al je vingers
nee ik bijt ze er wel af
maar die krijg je van me terug
dat ze mee gaan in je graf. 

Als een carnavalshit vulden deze woorden de theaterzaal, waarin ik licht geschrokken en ongemakkelijk naar dit lied zat te luisteren. Mijn ogen schoten van cabaretière Marjolijn van Kooten, die het zong, naar het publiek. De woorden die hier klonken konden mijn gedachten zijn, mijn verboden gedachten, gedachten die ik absoluut niet mag denken, laat staan ze uit volle borst te zingen.

Ik heb van de voorstelling genoten en veel gelachen om vaak hele herkenbare dingen, maar dat lied bleef me het meest bij. Het bracht vragen naar boven zoals: zijn dit haar gedachten? En vindt zij dat prima of worstelt ze er ook mee? Is het hardop zingen van deze gedachten een ultiem soort exposure voor haar? Als dat zo is vind ik haar ongelofelijk indrukwekkend knap. Ik moet nog de moed verzamelen om deze gedachten te durven uitspreken, binnen de veilige muren van het kantoor van mijn psycholoog. Of ik dat kan betwijfel ik nog ernstig op dit moment.

De schaamte en angst voor veroordeling zit zo diep, dat ik de woorden letterlijk niet kan uitbrengen. Ook ze toevertrouwen aan een stuk papier is nog een brug te ver. Ik kan haar woorden (met moeite, én anoniem) wel op papier zetten, maar mijn persoonlijke, specifieke gedachten zijn voor mij zoveel erger en wegen eindeloos veel zwaarder.

Ik fantaseer nog even door over hoe het zou zijn als iemand die zo bekend en succesvol is als zij dezelfde strijd zou kennen. Wat een bekendheid zou dat geven aan agressieve intrusies! Mensen zouden het dan wellicht beter begrijpen.

Antwoorden zal ik nooit hebben, want ik zal nimmer en nooit de vraag durven te stellen, dus blijft ze in mijn gedachten een zeer dappere lotgenoot om naar op te kijken. Er vrolijk over zingen in een zaal vol mensen zal ik wel nooit doen, maar misschien kan ik mijn gedachten ooit zachtjes uitspreken op een veilige plek, zonder dood te gaan van angst en schaamte.

Lees ook:

  • verstopt meisje

    Mag ik ruimte innemen? Een vraag die ik me veel stel op het moment en dan specifiek over de ggz. Ik neem ruimte in die ervoor zorgt dat er iemand anders moet wachten. Ik neem al jaren ruimte in; vanaf…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer