meisje aan zee

Vandaag schrijf ik aan jou

Heb je na het lezen van deze blog behoefte aan een luisterend oor? Neem dan contact op met MIND Korrelatie of met de Luisterlijn.

Ik schrijf mijn mentale defecten toe aan jou. Mijn diagnoses, kliniekavonturen en alle medicatie die ik moet slikken om mijzelf staande te houden. Is dit de boosheid die ik niet mag voelen van mijzelf? Ik was erg jong en nog steeds ben ik dat. Maar jij, jij nam het onschuldige, het stuk wat ik zelf moest ontdekken wanneer ik er klaar voor was. Jij gooide mijn puberteit in een stroomversnelling, de manier waarop ik mezelf moest ontdekken werd ingewikkelder dan dat het al was en niemand was veilig genoeg om in vertrouwen de nemen. Je had de beschermende rol en tot het uiterste maakte je er misbruik van. Inmiddels wil ik denken dat het voor je eigen verdriet was, de eigen afwijzing die je hoopte niet bij mij te vinden. 

Deze blog gaat over seksueel misbruik, over incest. Ik heb jaren gezwegen totdat ik niet meer kon. Ik zocht een copingmechanisme waar ik de controle had. Ik gebruikte mijn lichaam en in combinatie met alcohol hoopte ik voldoening te vinden. Het gevoel te laten verdwijnen. Hoe meer wisselende contacten ik had, hoe beter ik dacht dat ik mij zou voelen. Tot ik tegen een punt aan liep. Tegen mezelf en de herinneringen. Tot ik niet meer kon zwijgen over wat ik heb meegemaakt. 

Mijn verleden heeft mij verscheurd, in therapie leerde ik mijzelf verscheuren onder begeleiding. Ik zoek stukjes die bij elkaar passen, die missen. Door het oprakelen is mijn trauma heftiger geworden dan in de tijd dat ik mijn slechte coping gebruikte. Ik heb EMDR gehad, maar het ligt ingewikkeld. Voor mij is het onduidelijk of het nu echt gewerkt heeft of dat het de medicatie is die de herbelevingen en nachtmerries leefbaar maakt. In mijn opinie is misbruik verschrikkelijk, maar incest sloopt mij van binnen uit. Elke familiesituatie is een werkelijke hel op aarde.

Soms wil ik mijn mond open doen, maar mijn familierelaties zijn zo pril, zo breekbaar en vooral heel hechtingsgestoord. Ik ben bang om volledig alleen te zijn, hoewel ik dat voor gevoel al mijn hele leven ben. 

Lees ook:

  • Zo gaat het toch altijd?

    Terwijl de tranen van de intense innerlijke pijn nog over mijn wangen stromen, veeg ik ze snel weg. Ik zet een film aan en begroet mijn huisgenoten met een vrolijk 'goedemiddag'. Hopelijk blijven ze ALSJEBLIEFT…

  • meisje in het bos

    Ik had weer een zware dag, mijn depressie zorgde ervoor dat ik al dagen lang niet mijn huis uit was gekomen. Alle moed had ik bij elkaar verzameld om naar de supermarkt te gaan om…

  • puzzelen

    Ik ben bezig met een puzzel van Jan van Haasteren en wie deze puzzels kent weet dat dit met recht puzzelen te noemen is. Ik probeer de stukjes ongeveer op de goede plek te leggen…

1 reactie

  1. Ik vind het dapper dat je dit hebt geschreven – nooit meer zwijgen. Je verhaal mag er zijn, hoezeer de wereld haar ogen ook wil sluiten voor het feit dat dit soort dingen gebeuren.
    Take care, Sae

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.