pen en papier

Vandaag kreeg ik mijn diagnose

Vandaag zou ik mijn diagnose krijgen. Vandaag zou ik ook mijn behandelplan krijgen. Maar ik kreeg het niet. Tenminste, niet wat ik had verwacht.

In acht weken tijd heb ik zes gesprekken gehad bij een ggz-instelling. Met een psychologe en met een gespecialiseerd verpleegkundige. Ik heb wel 500 vragen van diverse lijsten ingevuld. Omdat ik last heb van zware hyperventilatie, nachtmerries, flashbacks en zo’n beetje alles wat bij de diagnose complexe PTSS past. Ik sjouw immers mijn leven lang al een rugzak vol met trauma’s mee.

Tot mijn grote verbazing kwam ik bij de afdeling persoonlijkheidsstoornissen terecht. Geen idee wat ik daar moest doen. De behandeling van PTSS valt onder de afdeling psychotrauma, waarnaar mijn huisarts me had verwezen. Dat dacht ik. Maar de ggz-instelling dacht daar anders over. Als je tientallen jaren met trauma’s te maken hebt, beïnvloedt dat je persoonlijkheid. Dus dan is het logisch dat er eerst aan je persoonlijkheidproblematiek wordt gewerkt, zodat er geen nieuwe trauma’s ontstaan. En dat je ook beter leert omgaan met (nieuwe) trauma’s.

Het klonk logisch, alleen niet voor mij. Ik wil zo graag eerst die rugzak leegschudden. Eerst verlost worden van de PTSS. En ja, als daarna blijkt dat ik een persoonlijkheidsstoornis heb, dan zou ik daar aan werken. Dat vond ik logisch. En dat blééf ik zeggen. Maar ik kreeg geen gehoor.

Ik vulde dus vragenlijsten in. Had gesprekken. Steeds vroeg ik wat mijn diagnose nu was en welke behandeling daarbij hoorde. De schouders werden opgehaald. “We doen niet aan hokjes. Je krijgt de behandeling die bij je past.” Daar vertrouwde ik maar op. Ook al voelde het niet goed. Mijn PTSS-klachten werden met de dag erger. Hoe lang ging het nog duren?

Maar vandaag zou ik eindelijk mijn definitieve diagnose krijgen. En het bijbehorende behandelplan. Ik zou me daarin schikken, had ik besloten. Ik wil graag geholpen worden. Want ook al ken ik mezelf, vind ik, op gebied van de ggz ben ik een leek. 

Vandaag heb ik te horen gekregen dat ik géén persoonlijkheidsstoornis heb. Vandaag zei mijn psychologe dat ik complexe PTSS heb. En dat ik daarvoor behandeld ga worden. Dat had het adviesteam besloten. En zij kon zich daar wel in vinden. Of ik dat ook kon?

Nu zit ik thuis op de bank en ik ben boos. Eigenlijk heel erg boos. Ik ben acht weken, zes gesprekken en 500 vragen verder en ik ben weer terug bij af. Dus toch PTSS. Ik zei het toch? De huisarts vond het toch? Toch?!

Maar tegen de psychologe bleef ik aardig. “Jammer van de afgelopen acht weken”, was het enige dat nog uit mijn mond kwam. Want ik wil geen gedoe. Graag blijf ik aardig. Want zij moet nog wel het een en ander voor me regelen. En ik wil heel graag dat ze dat doet. Maar kan ik haar vertrouwen? Acht weken lang heeft ze immers niet gehoord wat ik zei.

Behalve boos, ben ik ook opgelucht. Het duurt nog even voor ik aan de beurt ben, maar dan begint wél mijn behandeling. Voor PTSS. Het gaat zwaar worden. Maar dat maakt me niet uit. Die rugzak telkens meesjouwen, dát is pas zwaar. Ook na vandaag.

Lees ook:

  • pexels photo 362993

    Dit wordt mijn eerste blog en ik merk aan mezelf dat ik het toch best een beetje spannend vind.Iedere keer als ik een stukje heb getikt zijn mijn vingers toch weer geneigd om het te deletenEn ik heb dan nu…

lees meer

3 reacties

  1. Super herkenbaar!! Al jaren roepen wij hetzelfde. En elke x vond men dat er eerst aan emotie regulatie en dies meer gewerkt moest worden en daarna pas aan de trauma’s. Maar die emoties komen DOOR de trauma’s, waarom dan niet eerst aan de trauma’s werken. 1,5 jr geleden diagnose ptss gegeven. Na 2,5 jaar. En toen werd t doorverwijzen naar een behandelaar die weer alles op hun eigen manier wilden doen, want dat was hun expertise. Weer negeren vd ptss, de trauma’s. En weer een onderzoek, tig vragen en gesprekken. Resultaat was diagnose ontwikkeling van persoonlijkheidsstoornis. Maar gezien leeftijd (14) kon daar wel vanaf gekomen worden. Met 14 mag die diagnose niet eens gesteld worden, dat terzijde. Dus vanwege gebrek aan behandeling toch meegegaan in de therapie. Maar dat ging uiteraard niet goed. Want triggers, ivm trauma’s. En daar werd volledig overheen gewalsd. Wij hebben de stekker uit ggz getrokken en zijn naar vrijgevestigde zorg gegaan: gericht op trauma’s en hoogbegaafdheid. Want ook dat speelde parten in de afstemming.

    Eerst neurofeedback voor stabilisatie en over een maand start dan eindelijk, na 4 jaar, de traumatherapie. Zo ingewikkeld is het niet. Men maakt het ingewikkeld.

  2. Heel herkenbaar , ook bij mij heeft het jaren geduurd voordat de juiste diagnose kwam .
    In 2015 ben ik begonnen bij het trauma centrum en omdat het wel erg complex was durfde ze niet alles aan te pakken terwijl ik er klaar voor was , toen kwamen er veel trainingen op mijn pas en modules waar ik zeer veel aan heb .
    Ik had ook nog graag de dis training gedaan maar omdat ze deze diagnose in het begin hebben gemist en dus pas op het laatst van mijn behandeling kreeg lukte dit niet meer.
    Maar heb er ondanks dat toch veel aan gehad , maar vooral wel door de steun van mijn buddy hulphond die 4 jaar lang is meegegaan met mij en me zo goed heeft geholpen .

    Wens je alle succes Willemijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.

Cookie-voorkeur wijzigen

Hier kun je kiezen welke soort cookies je toestaat op deze site. Klik op 'opslaan' Om je keuze te maken.

FunctionalOur website uses functional cookies. These cookies are necessary to let our website work.

AnalyticalOur website uses analytical cookies to make it possible to analyze our website and optimize for the purpose of a.o. the usability.

Social mediaOur website places social media cookies to show you 3rd party content like YouTube and FaceBook. These cookies may track your personal data.

AdvertisingOur website places advertising cookies to show you 3rd party advertisements based on your interests. These cookies may track your personal data.

OtherOur website places 3rd party cookies from other 3rd party services which aren't Analytical, Social media or Advertising.

Vergeet niet je pagina opnieuw te laden en je cookies uit je browser te verwijderen als je je voorkeur hebt veranderd.