Van afvallen tot eetstoornis

Vorig jaar augustus ben ik een dagje naar Parijs geweest met mijn moeder. Gewoon gezellig een moeder-dochterdagje. Ik zat op mijn hoogste punt qua gewicht en merkte deze dag dat het mijn leven over begon te nemen, ik at alles op wat los en vast zat. Mijn hele lijf schreeuwde al weken – als het geen maanden waren – dat er gewicht af moest, maar het lukte me niet om er wat aan te gaan doen.

Beginnen met afvallen

Toen ik terug kwam en weer een paar dagen was bijgekomen thuis, ging een van mijn begeleidsters op vakantie en gaf mij een uitdaging. Ze zou twee weken op vakantie zijn en zei voor de grap dat ik moest afkicken met suiker eten. Ze zei er al bij dat dit een onmogelijk doel zou zijn om in twee weken te behalen. Nou, bijna al het onmogelijke is mogelijk, zo ben ik in de eerste week volledig gestopt met suikers eten, en ziek dat ik ervan was geworden! Iets met of alles of niks willen geven en de lat lekker hoog leggen. In de tweede week besloot ik dat dit het moment was om door te pakken. Ik meldde me aan op één van de afvalsites en begon de strijd. Ik moest inzicht krijgen in wat ik allemaal eet in een week en bewaarde dus de eerste week alle verpakkingen van wat ik at om dit door te laten dringen. Na de eerste week begon de strijd tegen de kilo’s. Ik had een doel en dat zou ik voor elkaar krijgen ook.

De lat steeds hoger leggen

De eerst zes à zeven maanden lukte het me redelijk; ik viel af en het ging prima volgens het plan. Tot het moment dat ik vond dat het niet meer snel genoeg ging en ik de lat voor mezelf ging verleggen naar een steeds lager gewicht. Ik stopte met eten en weigerde iedere vorm van producten waar ook maar wat aan calorieën in zat. Ook begon ik extreem veel te sporten.

In het begin hield ik dit voor mezelf, ik wou geen mensen tot last zijn en ik wou ook niet dat mensen zich zorgen om mij maakte. Maar het werd te duidelijk, normaal at ik een keer per week samen met mijn begeleidster maar dit gebeurde niet meer. Ik zei altijd dat ik al gegeten had of later at. ik viel te snel af, waardoor ik niet meer kon functioneren en het mezelf extreem lastig maakte omdat ik werkzaam was als kok en dus continu tussen eten aan het werk was. 

Open kaart spelen

Op een gegeven moment begon het zijn tol te eisen en ben ik open kaart gaan spelen. Ik durfde niet meer te eten en ging steeds meer compenseren. Ik vertelde het aan mijn beste vriend en we besloten dat we voortaan minimaal één per week zouden afspreken om samen te eten en mijn angsten aan te gaan. De volgende mensen waar ik het tegen heb verteld, waren mijn begeleidsters. Vervolgens ben ik hulp gaan zoeken bij de huisarts, deze stuurde me door naar de praktijkondersteuner en heeft daar verteld wat er speelde. Het probleem was al gauw duidelijk en had ik al lang duidelijk voor mezelf. Ik was in korte tijd veel afgevallen en zag mezelf nog steeds als dezelfde persoon, ‘de dikke ik’. De mensen om me heen zagen dat ik veel en te snel aan het afvallen ben/was. Ik wist wel dat ik veel af aan het vallen was, maar wilde dit niet inzien.

Ik ben vanaf moment één bezig geweest om foto’s te maken van mezelf en mijn afvalproces bij te houden op mijn Instagram-pagina. Dit is uiteindelijk samen met de gesprekken met iedereen één van de reddingen geweest. Ik vind het tot op de dag van vandaag extreem lastig om te veel te eten zonder dit te compenseren, maar ben me er wel bewust van dat ik voeding binnen moet krijgen om normaal te kunnen functioneren. 

Een nieuwe start

Ik ben dus door de mensen in mijn directe omgeving te vertellen wat er speelde de weg van herstel ingeslagen. De strijd is er nog steeds en zal er dagelijks blijven, maar het is prima te handelen, op zich. Ik heb afstand genomen van mijn weegschaal, aangezien dat het voorwerp is waar heel de stoornis mee is begonnen en ik graag een nieuwe start wilde maken. 

Neem de mensen in je omgeving in vertrouwen en deel je struggles of dit nou mag van je stoornis of niet, of dit nou een psychische strijd is of lichamelijk. Doe het voor jezelf en kies voor herstel want je bent het  waard om op deze wereld rond te lopen.

Difficult roads often lead to beautiful destinations.

Lees ook:

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer