Bij twijfel, altijd blijven uitstellen

Een tijdje geleden schreef ik hier mijn eerste stuk. Sindsdien zijn er best veel ideeën opgekomen om over te schrijven, ik werd zelfs een beetje enthousiast, maar toch kwam het er maar niet van. Het heeft eigenlijk een hele simpele oorzaak, maar helaas beïnvloedt het op dit moment zo’n beetje mijn hele leven: ik stel uit. Ik ben een meesteruitsteller. Ik stel niet alleen uit wat ik zou moeten doen (denk: tandartsafspraak, doktersafspraak of gedachtenformulieren invullen). Ook dat wat ik leuk vind om te doen, of in ieder geval leuk zou móeten vinden (dus: afspreken met vrienden, saxofoon spelen, een verjaardagsfeest organiseren, een Sinterklaassurprise maken) worden keer op keer vooruit geschoven. Dat komt straks wel, morgen, volgende week, in ieder geval niet nu!

….

Fast fordward naar vandaag. 8 oktober. 10 dagen geleden begon ik aan het bovenstaande stukje, en pas vandaag kon ik me ertoe zetten om het af te maken. Ik schrijf dit stuk dan ook met een lichtelijk ironische stem in mijn hoofd. Ik vind schrijven echt leuk maar toch lukt het me niet om er tijd voor vrij te maken. Er lijkt nooit ruimte voor te zijn. Technisch gezien zou het prima in mijn dag passen, er zijn zoveel loze uren die ik doorbreng met niets doen, facebook, onzin op het internet bekijken. Hetzelfde geldt voor alle andere hierboven genoemde dingen; ik heb er echt wel tijd voor, maar zodra één iemand voorstelt om iets te gaan doen slaat de paniek toe en krijg ik het gevoel alsof alles voor me volgepland wordt. Een paar dagen terug stelde mijn vriend voor om te gaan skiën in de kerstvakantie, super leuk toch? Nou nee, het idee dat vaststaat wat ik volgende maand ga doen maakt me zó angstig, ik wil alles gewoon open houden! Ik wil nergens aan gebonden zijn, verantwoordelijk voor zijn, nergens naartoe móeten.

Ik ben er ondertussen wel achter dat het uitstelgedrag niet mijn echte probleem is, maar slechts een symptoom. Bij uitstelgedrag kan je nog streng voor jezelf zijn; hup even dit afmaken en dan kan je weer iets nutteloos gaan doen. Maar als je überhaupt niets meer wíl doen, en je bij alles wat je onderneemt denkt: “Nee dit wil ik niet, ik wil nooit meer iets doen, ik wil naar huis en in bed liggen”, dan helpt streng zijn voor jezelf niet meer. Mijn hele leven is ‘streng zijn voor mezelf’ de manier geweest waarop ik probeerde om steeds een beetje beter of anders te worden. Mezelf hard en negatief toespreken werd de manier om mezelf te motiveren. Mijn normale manier. En nu is het niet meer normaal, en weet ik niet meer wat ik met mezelf aan moet. Ik wil helemaal niets meer doen, maar tegelijkertijd laat mijn innerlijke veeleisende criticus me niet met rust. Ik weet niet meer wat het ‘goede’ is om te doen, wat de ‘juiste’ beslissing is, hoeveel rust ik mezelf mag toestaan, omdat ik niet meer op mijn eigen beoordelingsvermogen kan vertrouwen. En ik weet niet wat ik kan doen om hieruit te komen. Ik denk dat ik het nog maar even uitstel om hiermee bezig te gaan…

2 Comments

  1. Wat ontzettend goed dat je dit stuk hebt weten af te schrijven… ik zou trots zijn als ik jou was. En mezelf er voor belonen.

    Makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het. Als je alleen maar streng kan zijn; probeer eens heel streng jezelf rust te geven. Verplicht geen verplichtingen.

    Ik heb de antwoorden niet maar het klinkt alsof je een nieuwe strategie nodig hebt… dus wie weet heb je er iets aan
    Anne onlangs geplaatst…dsmmeisjeMy Profile

  2. Bedankt voor je reactie 🙂
    Dat is precies wat ik nu een soort van doe, ik ben tijdelijk even gestopt met mn studie bijvoorbeeld. Maar het is altijd zoveel lastiger dan het lijkt; soms begin je ergens aan en wordt het pas later een verplichting. En ik heb het gevoel dat als ik mezelf teveel terugtrek ik straks helemaal alleen ben.
    Ik weet nog niet hoe zo’n strategie eruit gaat zien omdat de vanzelfsprekendheid waarmee ik dingen onderneem nu weg is en ik alle grenzen opnieuw moet uitvinden. Als dat logisch klinkt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.