Blogs over PTSS

Niet praten is ook spannend

“Niet praten is ook spannend.” Dat is wat ik afgelopen week zei aan het einde van weer een intensieve groepstherapiesessie. Bijna een jaar geleden startte ik met m’n huidige therapie. Eerdere behandelingen waren vooral gericht op symptoombestrijding; zo volgde ik een kort traject voor mijn eetstoornis, EMDR-therapie en jarenlange een-op-een psychotherapie, waarin ik het vooral had over waar ik nu tegenaan liep en hoe ik daar het beste mee om kon gaan. In mijn jeugd […]

Verder lezen

Donkere kamers in mijn hart

Er zijn kamers in mijn hart waarvan ik de deuren het liefst op slot houd en de sleutels weggooi. Dit omdat dat wat er in die kamers bewaard wordt te verschrikkelijk is om te laten zien. Laat staan om er over te praten. Het zijn geen meubels of schilderijen die in die kamers opgeslagen zijn. Het zijn herinneringen uit mijn jeugd. En kindsdelen die deze herinneringen dragen. Eerst zaten er ook muren om deze kamers […]

Verder lezen

Mijn begeleider is op vakantie

Patiënten en/of cliënten van de ggz zijn het unaniem eens; in de cao van hulpverleners is iets belangrijks vergeten. Namelijk dat ze gewoonweg niet op vakantie mogen gaan. Want we hebben ze nodig, altijd! Marijke Groot schreef daar een briljante blog over. Maar toch, als ik heel eerlijk ben, mag mijn hulpverlener best wel op vakantie gaan. En nee, niet omdat ik dan een anorectische vrijheid ervaar en dus meer ruimte om maaltijden over te […]

Verder lezen

“Trauma…?” piep ik

Waar ik het meest last van heb? Ik had me op veel voorbereid, maar niet op het moeten opdreunen van een ránglijst ten aanzien van mijn psychische klachten. Een top drie. Wat zijn de afwegingen… Eetstoornis? Leuk, praktisch vooral, makkelijk om over te praten. Depressie? Kan, is lastiger in woorden te vangen en moeilijk om de zwaarte ervan niet te bagatelliseren. Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis? Is wel een irritante factor in mijn leven, maar ik weet nog […]

Verder lezen

Erkenning

Voor iedereen die nooit gerechtigheid zal krijgen. Voor iedereen die geen erkenning kreeg. Voor diegene die bang is om te spreken, of het zwijgen wordt opgelegd. Deze blog is voor jou.  Vandaag keek ik de documentaire Athlete A op Netflix. De documentaire gaat over een groot misbruikschandaal in de Amerikaanse turnwereld. Meerdere slachtoffers komen aan het woord. De documentaire eindigt met de veroordeling van de dader en spreekrecht in de rechtzaal. Wat volgt, is een […]

Verder lezen

Samen Sterk

#SamenSterk. Toen ik een paar weken geleden deze spreuk op een billboard zag, raakte die mij. De keren dat dezelfde woorden op televisie voorbij kwamen, waren het alleen woorden. Maar deze keer voelde het of deze spreuk ging over mij en mijn binnenwereld. Want samen met mijn delen probeer ik tijdens moeilijke momenten overeind te blijven en de moed niet te verliezen. Ook als ik geconfronteerd word met delen die nog in traumatijd leven of delen […]

Verder lezen

Zo kende ik mezelf nog niet

Acht weken lang heb ik in gesloten opname gezeten. Het maakte mij eigenlijk weinig uit waar ik was. Het bood mij wel wat veiligheid, met name richting mezelf. Ik heb mezelf gezien op een manier die ik nog niet kende. Agressie die ik nooit tot uiting bracht en nu opeens om één klein foutje. Een opmerking die verkeerd valt en ik ben verdwenen in mijn hoofd. De eerste keer in deze opname dat dit gebeurde, […]

Verder lezen

Dankbaar voor mijn kracht

In deze blog gaat het over suïcidaliteit. Heb je zelf last van suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie. Wie had dat gedacht; ik heb mijn MBO 4-diploma op zak sinds woensdag. Ik, die door veel mensen opgegeven was, met mij was niks te beginnen. Vier jaar ben ik niet naar school geweest en ik had een flinke schoolfobie. Ik had zelfs gezworen nooit meer een […]

Verder lezen

Het leven na een gedwongen opname

In deze blog gaat het over suïcidaliteit en een heftige opname. Zorg goed voor jezelf en lees deze blog niet als dit mogelijk te triggerend voor je is. Heb je zelf last van suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie. Opeens ben ik weer thuis na een gedwongen opname. Het voelt alsof alles wat eerst zo normaal was een hele nieuwe betekenis heeft gekregen. Mijn wereld […]

Verder lezen

Eigen regie, eigen schuld

Geklepper van de brievenbus. Een brief van de ggz-instelling. Woensdag om drie uur een tussentijdse evaluatie van mijn behandeling. De grond zakt onder mijn voeten vandaan. Is dit het moment dat ik weggestuurd ga worden? Dat ze concluderen dat er niets met me te beginnen is? Dat ik gewoon vies, vet, stom ben en dat ik het maar zelf moet uitzoeken met mijn aanstellerij? En daarbij, ik kan helemaal niet op woensdagmiddag. Ik bel toch […]

Verder lezen

Ik leef op de automatische piloot

Voor mijn gevoel sta ik al weken op een automatische stand. Ik heb het gevoel dat ik alleen maar wakker word, game, kleine beetjes eet en weer ga slapen. Ik heb geen zin in de dag en mijn eetlust is weg. Het voelt alsof ik soms niet veel meer voel. Eigenlijk merk ik dat ik het weg probeer te stoppen, maar dat het steeds weer terug komt. Dingen die er gebeurd zijn en zich dan […]

Verder lezen

Geef jezelf een kans

Soms voelt beginnen aan het leven op dertigjarige leeftijd zo moeilijk dat ik denk dat het me niet meer lukt om op een normaal niveau te komen. Wat is normaal anyway, maar ik bedoel op een niveau dat het leven enigszins te doen is. Dat ik met mensen kan communiceren op een manier die me niet leegzuigt, maar oké voelt. Dat ik op tijd ben met therapie, zodat ik op tijd van mijn beperkende angst […]

Verder lezen

Ze huilt maar ze lacht

Een paar maanden geleden hoorden we dit liedje van zangeres Maan voor het eerst. We voelden ons al emotioneel die dag en door de woorden die ze zingt, waren de tranen niet meer te stoppen. Ze zingt namelijk over een meisje in de trein dat een masker op heeft en haar ware ik niet laat zien. Ze voelt zich vervreemd van zichzelf en lacht terwijl ze wel kan huilen. De tekst kwam erg binnen en […]

Verder lezen

Trauma ontwricht je leven

Stilte doorbreken is net zo goed weer zwijgen. Praten over trauma, over PTSS, vind ik ingewikkeld. Trauma is meer dan mij alleen, het ontwricht veel meer dan alleen mijn leven. Het loopt door van generatie op generatie en met die realisatie is erover praten moeilijk. Het gegeven dat mijn dader ook slachtoffer was. De angst dat ik ook dader kan worden, als ik die cirkel niet doorbreek.  Niets is moeilijker dan in de spiegel kijken en zien dat […]

Verder lezen

Ik ben een supervermijder

Meer dan dertig jaar geleden had ik een relatie gehad waarin ik vier jaar lang ernstig ben mishandeld. Seksueel, fysiek en emotioneel. Ook werd ik door hem gestalkt en met de dood bedreigd. Ik ben erin geslaagd om alles wat er toen gebeurde zo diep in mijn hersenen te begraven dat ik het was vergeten. Ruim dertig jaar lang was ik aan het vermijden. Natuurlijk wist ik wel dat ik die relatie had gehad, maar al […]

Verder lezen