Blogs over trauma

Het valt wel mee.

Als iemand mij een jaar of twintig geleden had gevraagd of ik een gelukkige jeugd had gehad; had ik waarschijnlijk gezegd dat het wel oké was geweest. Tja, mijn vader is jong overleden. Ik weet niet of ik iemand voor de gek wilde houden, mezelf of iemand anders wilde beschermen. Het gekke was, dat ik er ook nog écht van overtuigd was. Het was bij ons thuis altijd wel chaotisch, maar was het echt erg? […]

Verder lezen

Pam pam pam pam

Daar waar ik vorige week de slaap niet kon vatten, half hallucinerend, roze olifanten tellend door de wereld zwalkte, kost het me nu moeite om mijn ogen open te houden en op te staan in de ochtend. Maandag bij de psychiater waren er niet zoveel opties meer waar we uit konden kiezen. Het slaapmiddel wat ik incidenteel gebruik zou een pony knock-out moeten krijgen, met mijn hoeveelheid een paard, (voel ik me ff sterk) voor […]

Verder lezen

Blogstart

Dit wordt mijn eerste blog en ik merk aan mezelf dat ik het toch best een beetje spannend vind.Iedere keer als ik een stukje heb getikt zijn mijn vingers toch weer geneigd om het te deletenEn ik heb dan nu ook besloten dat ik gewoon door blijf typen. Ik ben Blogmama. Ik ben 40 jaar een aantal jaar geleden kreeg ik de diagnose Borderline-trekken, maar al snel bleken het niet alleen trekken maar gewoon BORDERLINE […]

Verder lezen

Wanhoop in de lente

Alles wat ik wil, is me verstoppen onder een dekentje. Wegkruipen in een donker holletje. Laat mij nou maar. Maar nee. Ik krijg een afspraak extra in de week. Het behandelteam maakt zich zorgen om mij. Ik vraag me af of ze niks beters te doen hebben. Aan de gevulde wachtkamer te zien, zijn er toch genoeg anderen waar zij zich druk over kunnen maken. Dat ik een beetje afval kan toch niet het probleem […]

Verder lezen

Roze olifanten of swingende huiselven

Normaal gesproken heb ik ‘s avonds geen licht en al zeker géén telefoon meer aan. Het enige wat nog aan staat zijn mijn nachtlampje en mijn audioboek. Mijn nachtlampje is een uiltje waar ik me na het wakker schrikken meteen op kan focussen. Mijn eerste reactie na het wakker worden uit een nachtmerrie is om uit mijn bed te stappen, met mijn blote voeten op mijn flowmat. Wat heel lief klinkt: Flowmat. Alsof je in […]

Verder lezen

Mag ik me ook even voorstellen?

Hallo, mijn naam is Dobby! Ik ben 15 maanden oud, ik heb zwart haar van mijn neus tot het puntje van mijn staart, maar met een paar tenen heb ik even de witte verf geprobeerd, wat een paar spetters her en der op mijn vacht heeft achtergelaten. Oh, ik ben trouwens een hond! Een hond in opleiding, een hulphond in opleiding. Ja, ik ga naar school! Ik leer daar extra op mijn mens te letten. […]

Verder lezen

Mijn eerste blog.

Tjee, ineens blog ik dan… Best spannend. Dobby ligt hier naast me en kijkt eens verstoord op. “Waar maak jij je druk om?” Lijkt hij te zeggen. Dobby: mijn hulphond in opleiding, mijn maatje, mijn clown, mijn knuffel, mijn beste vriend, mijn troost in moeilijke tijden en ook nog gewoon een hond. Maar wel dé beste hond! Als ik over Dobby begin… Oké, ik houd al op… Wie ben ik? Ja, wie ben ik eigenlijk? […]

Verder lezen

Terugval in patronen

Patronen, schema’s, gedragingen, aangeleerd in vroeger tijden en verfijnd in het heden. Veel van wat je doet is een herhaling van aangeleerde patronen, van schema’s die je ooit geleerd hebt. Sommige schema’s heb je nodig. In je rol op straat, maatschappelijk, of in je gezin. Schema’s helpen je door het leven. Maar niet alle schema’s zijn even handig en sommige kunnen het je aardig moeilijk maken in het leven. Ik heb zelf een dikke onvoldoende op […]

Verder lezen

Over kwetsen en gekwetst zijn

Ik was een gekwetst klein meisje. Maar ik ben ook gegroeid. Vanmorgen heb ik mijn artikeltje van gistermiddag hier weggehaald en op mijn eigen blog gezet. Ik was bang om er mensen mee te kwetsen. Wie het wil lezen kan het vinden op mijn persoonlijke site. Ik heb veel ervaring met narcisme en ik ben in mijn leven daardoor vaak gekwetst. Het is tot voor kort een levensgroot schema geweest wat ik telkens in mijn leven […]

Verder lezen

De klok

Ik neem nog een kijkje op mijn mobiel terwijl ik in mijn jas schiet.De klok geeft 09:50 uur aan.Om 10:00uur heb ik een afspraak met mijn psychologe.Ben niet dol op wachtkamers en probeer daar zo kort mogelijk te zijn.Te laat komen probeer ik ook koste wat het kost te voorkomen.Angst om te vroeg te komen, angst om te laat te arriveren. De klok geeft 09:57 uur aan als ik de wachtkamer binnen stap.Er zit een […]

Verder lezen

Een dsmmeisje?

Sommige mensen kennen mij al een tijdje, voor anderen ben ik nieuw. ‘DSM-meisje’. Zo heb ik mijzelf nog nooit bekeken. Maar strikt bekeken klopt het wel. Een dsmmeisje. Jaren geleden raakte ik burn-out. Daar ik niet iemand ben die zich ook maar een sikkepit aantrekt van lichamelijke of geestelijke grenzen ben ik daar vrolijk mee door gaan leven, studeren, werken, trouwen, scheiden, werken, reizen, weer trouwen (dit keer met de juiste vent), zwanger worden, tijdens […]

Verder lezen