Blogs over trauma

Die ogen…

In de slaapkamer raap ik wat van de grond. In mijn ooghoek zie ik een groot lichaam in de spiegel. Luttele seconden lijkt het een reus te zijn. Ik schrik. Ik schrik dat ik dit ben. Even was ik in gedachten blijkbaar kleiner. Veel kleiner. Ik voel mij vervreemd van het lichaam dat mij nu aankijkt in diezelfde spiegel. Inderdaad een groot lichaam. Geen reus. Maar gewoon een volwassen lichaam. Het zijn de ogen. Die […]

Verder lezen

Doemdenken

Sinds september ga ik weer naar school. Dat is ongeveer 3 jaar na mijn opname in het ziekenhuis. Ik had zo veel angst om terug naar school te gaan. Angst om afgewezen te worden, angst om te falen, angst om uitgelachen te worden, angst om genegeerd te worden, alleen maar angst. De kennismakingsweek was geweldig, en de weken daarna waren gezellig. Ik heb een leuke klas, ik heb mensen waar ik mee omga, ik ben […]

Verder lezen

Een dag uit het leven van…

Triggerwarning – Deze blog gaat over anorexia Opstaan, ontbijten, douchen, aankleden, werken, lunchen, ontmoetingen, wat mails en telefoontjes, boodschappen, avondeten, wat klusjes, netflix en naar bed. Met tussendoor nog wat bekertjes drinken en wat fruit of handjes pepernoten. Zo zou een normale dag eruit moeten zien voor normale mensen. Maar ik ben niet normaal. Ik heb of ben een EPA. Een ernstig psychiatrische aandoening. Als ik ’s morgens wakker word, aarzel ik om op te […]

Verder lezen

Niks voelen is ook niks

Ik weet nog goed dat ik in Zuid-Afrika was en ik mijn eerste schadebrief kreeg. Een brief van een familielid, of mijn geval mijn ex waarin stond wat jouw verslaving de ander had aangericht. Velen begonnen te huilen als ze deze brief kregen en reageerden sterk emotioneel. Wat ik nog goed weet is dat ik één van de heftigste brieven kreeg. Ik kan je vertellen dat ik alle reden had om te huilen, of welke […]

Verder lezen

Mijn ervaring met PMT (psychomotorische therapie)

PMT, misschien ken je het al, misschien nog niet. In deze blog vertel ik over mijn ervaringen met PMT. Wat is Psychomotorische therapie (PMT)? PMT wordt ingezet bij uiteenlopende hulpvragen. Bij PMT werk je met je lichaam. Het is een lichaams- en bewegingsgerichte therapie. Het is een therapie van ‘doen’ en ‘ervaren’. Althans zo omschrijf ik het zelf altijd. Door beweging en lichaamservaring kun je je gedrag onderzoeken. Ikzelf heb zowel individuele PMT gehad als […]

Verder lezen

Eenzaamheid toegeven

Ik eenzaam? Natuurlijk niet. Toch? Of nou, misschien soms een beetje alleen, maar nee, niet eenzaam hoor, wat denk je wel? Ik heb het echt allemaal helemaal prima voor elkaar. Als je het maar vaak genoeg zegt, wordt het misschien ooit de waarheid. Maar ik ben inmiddels hees en kan het niet langer ontkennen. Ja, ik voel me eenzaam, wellicht eigenlijk al m’n hele leven. Er wordt wel eens onderscheid gemaakt tussen sociale eenzaamheid en […]

Verder lezen

Het stiller worden

Ik zal mijn moeder afvallen, elke keer dat ik gevoelens toon. Tot ik ooit een keer zal schreeuwen. Ik zou zo hard gaan schreeuwen dat iedereen uit elkaar spat zodat ze ontdekken dat ze niet alleen zijn. Niet alleen waren en nooit alleen zullen zijn.Want ik ben er ook. ‘Het stiller worden’: zo zijn we het gaan noemen. Wanneer er bepaalde herinneringen in therapie worden besproken vraagt hij soms; ‘werd je toen óók stiller?’. Ik […]

Verder lezen

Rampscenario’s uit angst niet gehoord te worden

Ik ben er een kei in. Rampscenario’s verzinnen. Ik had misschien wel beter rampenfilms kunnen maken, want wat er soms in mijn hoofd zich afspeelt is absoluut niet geschikt voor kinderen onder de zestien jaar. Mijn laatste hersenspinsel is weer zo’n leuke. Op dit moment ben ik constant bang dat ik op de een of andere manier mijn eigen therapie aan het saboteren ben zonder dat ik het expres doe of zelf doorheb. Afleiden van […]

Verder lezen

Liefde, verlatingsangst en bindingsangst.

Ik kijk naar een leeg blad en denk aan wat ik zal schrijven. Ik voel zoveel en denk aan zoveel dingen. Hoe zullen mensen me begrijpen als ik dit ga typen, wat ik voel. De mensen die me zo hebben gemaakt, die me angst hebben gegeven om nog van iemand te houden. Als ik zoveel liefde aan personen heb gegeven en mijn tijd en energie aan ze heb geschonken, terwijl zij nooit liefde voor me […]

Verder lezen

Mijn therapeute voelt als een ideale moeder

Het is en blijft een aparte band, je therapeut en jij. Of in ieder geval vind ik het een aparte band, mijn therapeut en ik. Er wordt wel gesteld -even gechargeerd- wat je vertelt eigenlijk allemaal niet zo boeit, maar dat het in therapie vooral om de therapeutische relatie gaat.  Ik vind het een bijzonder iets. Ideale moeders Ik ben onveilig gehecht, dus alles wat er in m’n hoofd omgaat zomaar opeens op tafel leggen? […]

Verder lezen

Delen = verbinding

Delen. Dat woord heb ik nou al zo vaak gehoord in mijn proces. Delen, delen en nog eens delen. Tijdens mijn opname heb ik leren delen. Daarvoor deed ik het soms, maar ik was er gewoon niet zo goed in. Of ik vond het gewoon eng, wist niet hoe en wat en bij wie. Ik heb het moeten leren. Ik snap nu dat het delen van gevoelens en gedachten zo helpend kan zijn. Delen kan […]

Verder lezen

Het kan altijd erger, het valt wel mee

Emotionele verwaarlozing is niet direct zichtbaar. Het is ongrijpbaar; het gaat er niet om wat er gebeurd is, maar om wat er niet is gebeurd. Dat maakt het erkennen ervan voor mij lastig en een lang proces. Dat het altijd erger kan en dat het wel meevalt, was altijd mijn motto. Ik ben emotioneel verwaarloosd en nooit geslagen, er is niet tegen me geschreeuwd, had kleding, speelgoed, eten en spullen genoeg. En een ontzettend leeg gevoel […]

Verder lezen

Pleister of hechten?

Wat mij heel erg raakt is dat de meeste borderliners gezien worden als “gestoord”, “labiel”, “psycho bitches” en “aanstellers.” Terwijl het vaak de meest lieve, gevoelige mensen zijn die ik ken. De meesten zijn niet vanzelf zo geworden, velen hebben een verleden vol misbruik. Sommigen hebben een prima leven gehad, maar zijn ergens het gevoel van onveiligheid toch tegen gekomen. Mensen met  een psychische stoornis worden vaak zwak genoemd, maar in mijn ogen zijn het […]

Verder lezen

Wankel sprookje

Ik ben nu 30. Langzaam begint mijn leeftijd een beetje te kriebelen. Doordat ik ik zoveel jonge delen heb en doordat ik zelf veel jaren alleen maar heb gewerkt en overleefd, twijfel ik aan mijn eigen volwassenheid. Ik begin langdurige contacten te missen, het vermogen om mijn gevoel te uiten, het vermogen om zonder hard te werken een lege dag door te komen. Waar ik voorheen vaak in vakanties in een crisis kwam, zie ik deze […]

Verder lezen

Vermoeidheid

Een angststoornis hebben is zwaar. Het is ontzettend vermoeiend te moeten vechten elke dag weer tegen alle stoornissen en trauma’s. Een uitputtingsslag die bijzonder weinig nut lijkt te hebben. In hoeverre weegt het ‘winnen’ op tegen het toegeven aan het alles? Komt de acceptatie niet uit mijzelf, of niet uit de maatschappij? Wat is het verschil daartussen? Vaak wordt mij verteld dat ik meer zelfvertrouwen moet uitstralen, gewoon doen, het onbegrip – en de haat […]

Verder lezen

Talent voor eenzaamheid

Een talent voor eenzaamheid, vertelt Adriaan van Dis aan de correspondent. Ik trok toevallig gelijktijdig intern dezelfde conclusie terwijl ik mijn dagelijkse correspondent mail las. Vorig jaar, toen ik wel heel benieuwd was naar de dissociatieve identiteits stoornis, kwam ik op bol.com ook altijd bij zijn boeken terecht. Nu kom ik, luisterend naar zijn verhaal, tot de ontdekking dat ik meer dan alleen zijn achternaam herken. Hij draagt het al zijn hele leven met zich […]

Verder lezen