Blogs over CPTSS

Steun zoeken, hoe dan?

Ik ben al een aantal jaar onder behandeling bij mijn psycholoog. In het begin durfde ik bijna niks te zeggen, maar inmiddels lukt het me steeds beter dingen te vertellen. Vooral over mijn jeugd. Een jeugd waarin ik alles alleen heb moeten doen. Een jeugd waarin mijn vader mij haatte en terroriseerde. Een jeugd waarin mijn moeder de situatie ontvluchtte en veel weg was naar werk en afspraken. Een jeugd waarin niemand wist hoe de […]

Verder lezen

Beginnen aan traumabehandeling. Kan ik nog terug?

Volgende week is het zo ver. Dan ga ik echt een start maken met traumabehandeling. Een mooie stap in mijn herstelproces, zou je denken, en dat is het ook. Ik kan het alleen zelf nog niet helemaal zo zien. Ik ben nu 2,5 maand uit opnames en aan het stabiliseren voordat ik aan traumabehandeling ga beginnen. Nou liepen we echter tegen het probleem aan dat ik niet echt stabiliseerde. In sommige opzichten zijn mijn klachten […]

Verder lezen

Lieve dokter, ik ben er wél

Lieve dokter, weet u nog dat ik bij u op uw kantoor zat een paar dagen nadat ik mezelf verloren was? Ik dissocieerde en had mezelf pijn gedaan. U vroeg hoe het nu met me ging en we praatten. Ik vertelde u dat ik in een traject zit voor euthanasie, omdat ik niet meer weet hoe ik met mezelf leven moet. Ik vertelde u dat het niet zo was dat ik niks meer wilde proberen, maar […]

Verder lezen

Schijnveiligheid

Er zijn momenten waarop het mij minder goed lukt om de controle over mijn leven te behouden. Vaak gebeurt dit wanneer ik mezelf heb overvraagd waardoor ik overbelast ben geraakt. Net als tijdens het trauma verdwijnt mijn gevoel van veiligheid en (zelf)vertrouwen en kan ik mezelf lastig herpakken omdat ik niet meer in mijn kracht durf te gaan staan. Ik keer in mezelf en heb nog weinig contact met mijn omgeving. Het is een automatische […]

Verder lezen

Opnieuw in opname

Vandaag ben ik weer opgenomen, een opname waar ik al maanden op heb gewacht. Dit is mijn tweede opname in deze kliniek, en inmiddels is dit al mijn zesde opname. Dus ik mag het van mezelf niet meer spannend vinden om opgenomen te worden, want je zou toch denken dat het went? En een klein beetje is dat ook wel zo. Maar om eerlijk te zijn vind ik het toch spannend, vooral omdat ik weer […]

Verder lezen

Help, herbelevingen!

Dag in dag uit leef ik doorHoewel ik lang geleden al mijn hoop verloorDe pijn die jij mij hebt gedaanMaakt niemand ooit meer ongedaanIk zal nooit meer zijn wie ik ooit wasDat meisje dat graag boeken lasDat meisje dat van het leven kon genietenEn niet overal van zou verschietenDat meisje dat bestaat niet meerWant jij beschadigde haar keer op keerDat meisje is nu een meisje dat niet meer wil levenDoor al de pijn die jij […]

Verder lezen

Waar zijn de sterren heen?

Diepe eenzaamheid. Het voelt donker en als een diep zwart gat. Het is de diepe eenzaamheid van het kleine meisje in mij. Van het kleine meisje dat geen liefde, veiligheid en geborgenheid heeft gekend in haar jeugd. Die geen moeder heeft gehad, maar ook geen vader.  Die diepe verlorenheid en ontroostbaarheid van het kleine meisje, dat is mijn grootste strijd.De gezonde volwassene moet dat meisje troosten, maar het kritische monster en de bijbehorende veroordeling van het kleine […]

Verder lezen

Wat is veiligheid voor mij?

Veilig, het gevoel van veilig zijn, vrij zijn van angst, de kans op aanvallen en beschadigingen, gevaar en verlies. Mijn psychologe heeft mijn angst zo mooi uitgelegd. Iedereen heeft een alarmsysteem, te vergelijken met een alarmsysteem van een huis tegen inbrekers. Dat alarm moet dus afgaan als men probeert in te breken, maar omdat er al zoveel is ingebroken, staat het alarm gevoeliger afgesteld. Te gevoelig, wat maakt dat als er een vlieg tegen het […]

Verder lezen

De hoop om te helen en te vertrouwen op je gevoel

Wordt het ooit wel beter? Zal ik ooit wel helen? Ben ik niet gewoon mislukt? Zal mijn leven altijd zo blijven? Het voelt zo donker allemaal. Dat en nog veel meer ging er door me heen nadat een behandeling mislukte. Ik gaf de hoop op en ik gaf mezelf de schuld, want ik ‘faalde en was mislukt.’ Terwijl het om een hele andere reden stuk liep. De hoop verliezen is als vallen in een ravijn met heel veel duisternis waarin […]

Verder lezen

Het doorbreken van de cirkel van trauma en anorexia

Toen ik 19 was vertelde ik eindelijk met behulp van mijn toenmalige vriend voor het eerst over mijn trauma’s. Jarenlang had ik deze voor mezelf gehouden maar als ik beter wilde worden wist ik dat hier verandering in moest komen. Al sinds mijn veertiende zit ik in de hulpverlening en ze snapte maar niet waar alles vandaan kwam. Ze gingen ervan uit dat het vooral door aanleg zou komen. Uiteindelijk zat er zo veel meer […]

Verder lezen

Ik ben niet onaantastbaar

Als je net zo lang doet alsof alles goed gaat verdwijnen alle narigheden vanzelf wel. Het is een strategie die goed voor me werkte in tijden dat het trappelen of verzuipen was. In tijden dat overleven de enige manier van leven was, leefde ik alsof mijn leven er vanaf hing. Ironisch. Ik werkte gemiddeld 50 uur per week, ging daarnaast nog een dag naar school en alle verdere verplichtingen en bezigheden fietsten ook gewoon voorbij. […]

Verder lezen

Wát een week…

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging. Heb jij hier ook mee te maken (gehad) en heb je behoefte aan een gesprek? Neem dan contact op met de Luisterlijn of MIND Korrelatie. Het vangnet laat nog even op zich wachten. Het plan van de huisarts in opleiding en ons was om de wijkGGZ in te schakelen. We wisten dat dit een man is, maar wanneer deze man langs zou komen was nog onduidelijk. We hadden aangegeven bij de […]

Verder lezen

“Er is hulp onderweg”

Iets wat regelmatig gezegd word op het moment dat iemand in een levensbedreigende situatie door omstanders gered wordt. Waarbij 112 gebeld is en er met sirenes een auto komt aan geracet. Een kritieke situatie. Ik vraag me af of ik nu ook in een kritieke situatie zit of dat ik me gewoon alleen maar aanstel. Ik ervaar hier duidelijk onbegrip over. Als ik aanklop bij de gemeente is er weinig gehoor. Zeker sinds ik een […]

Verder lezen

Mag ik er wel zijn?

Mag ik er wel zijn? Ben ik wel goed genoeg? Vinden andere mensen mij wel de moeite waard? Ben ik niet gewoon een slecht persoon? Verdien ik de liefde van de mensen om mij heen wel? Ik ben slecht en vies. Ik ben waardeloos. Dat zijn allemaal vragen en gedachten waar ik vaak mee worstel. En deze vragen en gedachten hebben allemaal met de kern- en gevoelsovertuiging van geen bestaansrecht hebben te maken. Het is […]

Verder lezen

Triggers en een terugval

Eén van mijn vastgestelde diagnoses is CPTSS. Ik weet niet of ik nog aan de eisen zou voldoen als ze me weer zouden testen, mijn klachten zijn namelijk aanzienlijk verminderd na een flinke portie traumatherapie. Ik ben laatst echter weer even flink met mijn neus op de ‘feiten’ gedrukt, ik had een flinke terugval. Ik ben er nog niet vanaf, wat ik eigenlijk misschien toch wel een beetje gehoopt had. Ik blijf gevoelig voor triggers, […]

Verder lezen

Ineens zijn al mijn hulpverleners weggevallen

En toen viel op eens alles weg. Sinds december is mijn begeleider weggevallen. Ik switchte naar een deel dat het er niet zo mee eens was dat hij kwam. Dat deel had mijn begeleider weggestuurd en sindsdien is mijn begeleider niet meer terug gekomen. Ik ben vooral boos op mezelf. Waarom verpest ik altijd alles? En waarom blijven mensen niet gewoon wat langer dan een x aantal maanden. En sinds deze week ook nog mijn […]

Verder lezen