Blogs over CPTSS

Wie schrijft die blijft

In deze blog gaat het over suïcidale gedachten. Heb je daar zelf ook last van en wil je er met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie. “Wie schrijft die blijft.” Dit spreekwoord is de laatste jaren echt waarheid voor mij geworden. Zonder schrijftherapie zou ik het leven niet zo kunnen leven als ik nu doe. Dan zou ik door overprikkeling/hyperarousal en alle angst en somberheid waarschijnlijk voor suïcide hebben gekozen. Of voor […]

Verder lezen

Blijven volhouden

In oktober vorig jaar schreef ik dat ik opnieuw in opname zou gaan. Nu, negen maanden later, heb ik mijn klinische behandeling afgerond. Ik hoopte zo dat deze behandeling mij een stukje meer perspectief kon geven, dat het leven iets draaglijker zou worden, maar dat is het helaas nog steeds niet. Elke morgen is nog steeds het eerste wat ik tegen mezelf zeg: “Ik wil dood!” Tijdens mijn behandelingen van de afgelopen twee jaar heb […]

Verder lezen

Ik heb CPTSS

Verlamd van angst ga ik door het leven. Een meisje dat ondertussen een volwassen vrouw geworden is. Maar zo voel ik me niet. Ik voel me een meisje dat op zoek is naar liefde en bescherming. Naar bevestiging van mijn bestaan. Ik wil vastgehouden worden en nooit meer losgelaten. Dat meisje durft niet volwassen te zijn en verantwoordelijk te zijn voor zichzelf. Daarom heeft ze hoge muren om haar hart gebouwd ter bescherming tegen pijn […]

Verder lezen

Hardnekkige patronen

Je kent het vast wel, van die hardnekkige patronen die maar terug blijven komen. Die niet eerst even netjes op de deur kloppen of ze in je leven aanwezig mogen zijn, maar die gewoon het roer overnemen. Een van die patronen waar ik keer op keer keihard tegen aanloop, is dat ik dingen waar ik eigenlijk heel verdrietig, angstig of boos door ben lachend kan vertellen. Op die manier kom ik maar niet bij het […]

Verder lezen

Hoe pijn en groei samen kunnen gaan

Een paar weken geleden schreef ik over een nogal heftige confrontatie tijdens groepstherapie.Het was een situatie die ervoor zorgde dat er veel oude pijn omhoog kwam, wat ervoor zorgde dat ik mijzelf terug wilde trekken en waardoor ik de neiging kreeg al het verdere contact te vermijden, zowel letterlijk als figuurlijk. Achteraf gezien is het ook een situatie die, ondanks de pijn, mij veel heeft geleerd over mezelf en heeft gezorgd voor groei. De situatie […]

Verder lezen

Mondkapjesstress

Toen er in verband met de coronacrisis berichten kwamen over het verplichte mondkapje in het OV, veroorzaakte dat veel spanning in mijn binnenwereld. Het riep weerstand op, angst, boosheid, verdriet en schaamte. Want dan val je op en dat is nu net wat we niet willen. Onzichtbaar zijn is het veiligst. Dat in de bus iedereen zo’n kapje draagt, was geen helpende gedachte. Ook werd ik geconfronteerd met het feit dat ik geen rijbewijs heb en […]

Verder lezen

Ze huilt maar ze lacht

Een paar maanden geleden hoorden we dit liedje van zangeres Maan voor het eerst. We voelden ons al emotioneel die dag en door de woorden die ze zingt, waren de tranen niet meer te stoppen. Ze zingt namelijk over een meisje in de trein dat een masker op heeft en haar ware ik niet laat zien. Ze voelt zich vervreemd van zichzelf en lacht terwijl ze wel kan huilen. De tekst kwam erg binnen en […]

Verder lezen

Een confrontatie tijdens groepstherapie

Van de week gebeurde er iets tijdens groepstherapie waardoor ik enorm geraakt werd in een oud pijnpunt. Groepsgenoten ergerden zich aan mij door mijn onvermogen om af te stemmen op anderen en door nog wat andere dingen. Ik zat huilend achter mijn computer toen het tot een confrontatie kwam. Een confrontatie waar ik ontzettend veel van kan leren, zoals de mensen om mij heen zeggen, maar wel een die heel veel pijn doet en veel oude […]

Verder lezen

Machteloos

Een paar weken geleden schreef ik onderstaande brief aan mijn psycholoog. Ik voelde me namelijk zeer machteloos omdat ik haar door alle maatregelen rond het coronavirus niet kon zien. En vanwege mijn problematiek voelt beeldbellen niet veilig. Wanneer ik een einde aan mijn leven zou maken, zou je dan boos zijn of je verraden voelen? Wanneer ik toe zou geven aan dat gevoel van niet meer kunnen vechten, zou je dan verdrietig zijn of je […]

Verder lezen

Schaamte voor mijn lichaam

Deze blog gaat over seksueel misbruik. Ben je zelf seksueel misbruikt en heb je hulp nodig? Kijk eens op de website van centrumseksueelgeweld.nl. Je kunt ook altijd praten met de vrijwilligers van de Luisterlijn. Vandaag besprak ik een moeilijk onderwerp tijdens online therapie. Het ging over de schaamte voor mijn lichaam. Mijn lichaam kan vaak reageren op triggers alsof het weer opnieuw misbruikt wordt. Ik voel dan als het ware weer dezelfde pijn als tijdens […]

Verder lezen

Omgaan met triggers

Triggers zijn dingen of gebeurtenissen die je overstuur kunnen maken en je weer helemaal in het verleden kunnen brengen. Dat kunnen beelden zijn, maar het kan ook het gevoel van het toen zijn. Daardoor kan je je ook gaan gedragen zoals het toen was. Oude overlevingsmechanismen treden dan weer in werking. Als je daar last van hebt kan het moeilijk zijn om onderscheid te maken tussen het nu en het verleden. Om een voorbeeld te […]

Verder lezen

Wie vertel je over je diagnose?

Mijn psychologe is duidelijk: “Het is echt beter dat je ook met anderen over je diagnose praat.”Eerder had ik gezegd dat ik het een eenzaam avontuur vond, het hebben van complexe PTSS. Alleen mijn man weet het. Hij is er ook vaak bij als ik paniekaanvallen heb, maar moet het ook vaak ontgelden als ik prikkelbaar ben. Of hij moet de dagelijkse dingen van mij overnemen als ik lamgeslagen op de bank lig, wanneer ik […]

Verder lezen

Vandaag kreeg ik mijn diagnose

Vandaag zou ik mijn diagnose krijgen. Vandaag zou ik ook mijn behandelplan krijgen. Maar ik kreeg het niet. Tenminste, niet wat ik had verwacht. In acht weken tijd heb ik zes gesprekken gehad bij een ggz-instelling. Met een psychologe en met een gespecialiseerd verpleegkundige. Ik heb wel 500 vragen van diverse lijsten ingevuld. Omdat ik last heb van zware hyperventilatie, nachtmerries, flashbacks en zo’n beetje alles wat bij de diagnose complexe PTSS past. Ik sjouw […]

Verder lezen

Gevolgd door lichtflitsen

Als een klein meisje lig ik in bed. Trillend en huilend. Tranen blijven maar stromen uit mijn ogen, maar er is niemand die het ziet. Lichtflitsen schieten voorbij. Flashbacks en herbelevingen komen en gaan. Er is niemand die zegt: hoor je mij? Niemand die even een schouder heeft, zegt dat het goed komt, of gewoon even niks zegt.  Die mensen zijn er wel. Ze zijn er om op te steunen. Iemand waar je even op […]

Verder lezen

Achter het label

Daar zit ik dan, achter mijn laptop. Ik zucht een paar keer, er vallen tranen. Wetend dat de tranen weer zullen ophouden, schrijf ik verder.  Het is avond. Even sluit ik mijn ogen. Ik probeer mij iets voor te stellen. Dansend in een weiland, nee nog beter: op een strand. Lachen, vallen, maar ook weer opstaan. Dansen tot ik neerval en daar heel hard om lachen. Ik open mijn ogen. Het enige wat door mij […]

Verder lezen