jong meisje

Toen en nu en daar en hier

De laatste weken lopen het toen en daar en het hier en nu erg door elkaar. Soms heb ik zelf niet eens echt door dat ik teveel vermengd ben met de jongere delen in mijn binnenwereld.  Delen die nog in traumatijd leven en niet weten dat het inmiddels 2021 is.

Gisteren was er ook angst en onrust, maar had ik niet het gevoel had dat ik dissocieerde. In een telefonisch contact met mijn hoofdbehandelaar bleek dat ergens dus wel zo te zijn. Voor mijn binnenwereld voelde het alsof het 1994 was. In dat jaar ervoer ik op een bepaald moment wel een stemmenstorm in mijn/ons hoofd. Het was een kakofonie waar geen touw aan vast te knopen was.

Inmiddels is de innerlijke ruis minder en hoor ik wat de delen vertellen of schreeuwen. Het is allemaal traumagerelateerde informatie aangaande het misbruik, wat zoals nu blijkt al op 4-jarige leeftijd is begonnen. Deze realisatie is de laatste weken erg pijnlijk. Zeker ook nu er door werkzaamheden aan de woning veel mannelijke werklui in om het huis bezig zijn. 

Hier en nu is het belangrijk dat ik relativeer dat niet alle mannen gevaarlijk zijn, vooral bij mannen die roken of kaalhoofdig zijn. Toch roept momenteel bijna iedere man boosheid of angst op en raak ik snel overstuur bij het ruiken of zien van een sigaret. Het zijn allemaal triggers.

Toen en daar hebben we overleefd, benadrukte de hoofdbehandelaar wederom. We zijn volwassen en veerkrachtig en veilig. In het nu leeft de dader van het misbruik niet meer. Hij is morsdood. Al woon ik/wonen we helaas heel dicht bij de begraafplaats waar zijn graf is.

Dit steeds maar weer realiseren is belangrijk. Alleen soms zijn woorden niet genoeg, aangezien mijn lichaam dat nog niet ervaart. Daar zit de trauma-energie nog vast, wat zich nu uit in een pijnlijk schouder. Het lichaam en mijn jongere binnenwereld voelen zich niet vrij. Zij zitten nog gevangen in toen en daar. Wel minder dan eerst omdat ik mijn lichaam steeds meer voel, maar doordat het lichaam ontwaakt kom ik ook dichter bij akelige herinneringen. Ervaar ik herbelevingen en zijn er veel intrusies. Het zijn echo’s van een onveilig verleden. 

Zoek de verschillen tussen toen en nu, werd als advies gegeven.  Kijk naar jezelf en je lichaam, wat is er veranderd? Zoek in je huis naar ankerpunten. Ja, er hangt wel een veiligheidsanker, maar een kleuter kan nog niet lezen… Dus moet ik haar op een andere manier laten weten dat ze nu veilig is. Dat ze waardevol is.  Hoe ik dit moet doen weet ik nog niet zo goed. Ja, haar een veilige plek geven in mijn hart. Waar ze weet da ze beschermd wordt en mag spelen. Ik kan haar letterlijk warmte geven middels een kruik en troosten met een deken en een knuffelbeer. Ze verdient liefde, ook al voelt ze dat zelf niet.

Meisje je bent welkom. Welkom in het hier en nu. Zing, dans, lach en speel. Meisje, je bent veilig. Kijk maar door mijn ogen. Toen en daar, het is voorbij.  Hier en nu ben ik jou en ben jij mij. Nogmaals het verleden is voorbij.

Boekentip bij deze blog: Traumasporen

Dit diepmenselijke boek geeft een verhelderend inzicht in de oorzaken en gevolgen van trauma, en biedt hoop en duidelijkheid voor iedereen die de verwoestende effecten van traumatische ervaringen heeft leren kennen.