Toekomstbeeld

Ik denk dat iedereen zichzelf wel eens heeft afgevraagd; hoe zal de toekomst er voor mij uitzien? Sommige mensen zullen verlangen naar de toekomst, sommige mensen zullen bang zijn voor de toekomst. Zelf ben ik bang voor de toekomst. Bang voor wat het mij bieden gaat, bang om teleurgesteld te worden maar het meest ben ik bang voor nooit een leven te zullen krijgen buiten de depressie. Ja, dit is een grote angst voor mij. Moet ik mij laten leiden door deze angst? Nee, dat denk ik niet, maar soms neemt het toch zijn eigen weg en laat ik mij meevoeren.

Wat ik verwacht van de toekomst? Ik zou graag willen leven zonder een depressie. Ik wil handvatten hebben zodat ik weet hoe ik met mijn autisme om moet gaan. Ik wil een man vinden die mij accepteert zoals ik ben, waar ik lief en leed mee kan delen. Ik ben de standaard vrouw die huisje boompje beestje wilt. Of dit erg is? Nee natuurlijk niet, dit is mijn gevoel en dit is wat ik later wil. Ik wil een gelukkig leven leiden. Het leven kunnen waarderen. Er zal altijd wel een periode in je leven zijn waarin het regent of zelfs stormt, maar dat mag er zijn. Het leven kan echt mooi zijn en ja, er zitten ook hele vervelende momenten in. Maar ik wil leven in plaats van overleven.

Ik heb mijzelf al meerdere keren afgevraagd, vraag ik niet teveel van de toekomst? Ja, misschien vraag ik inderdaad wel teveel van de toekomst. Maar is het niet zo dat we ook wensen mogen hebben? Ik zie de toekomst ook wel zitten als ik weer naar school kan en een opleiding kan volgen, werk kan hebben en het leven kan leiden die ik zelf wil. Ik wil weer met vrienden uit kunnen, het normale tienerleven, want dat ben ik kwijt geraakt.

Ik ben 17 jaar, dus ik heb nog een heel leven voor mij, dat besef ik zeker wel maar dat betekent niet dat ik niet baal van de manier waarop mijn leven nu gaat. 17 jaar en meerdere crisisopnames achter de rug. Ik sta nu op de wachtlijst voor een opname en ik hoop dat dit mijn laatste is, zodat ik hierna verder kan gaan met leven. Ik heb mezelf meerdere keren, misschien wel honderden keren, vervloekt dat ik geen normaal leven leid. Soms ben ik boos op mezelf. Als ik luister naar mijn verstand weet ik eigenlijk wel dat dit mij overkomen is en ik hier weinig aan had kunnen doen. Maar soms is het moeilijk om dat te aanvaarden. Soms is het enige wat ik kan het gevoel te accepteren en het er te laten zijn. En dat kan super moeilijk en lastig zijn. Weet dat je gevoel er mag zijn ook al is dat soms heel gemeen en maakt het je verdrietig, uiteindelijk zal je er sterker van worden. Jij bent sterker dan je denkt.

Ik blijf nog wel even de toekomst haten en het zal mij veel moeite gaan kosten om te accepteren dat er een toekomst aankomt. Maar uiteindelijk kan ik er weinig aan veranderen want de klok blijft doortikken, ook als ik het niet wil. Ik ga mij niet laten tegenhouden door deze angst. De angst mag met mij mee wandelen, maar ik ga mij absoluut niet laten leiden door deze angst. Uiteindelijk zal ik verder kunnen leven, ook zonder deze angst, want ik bestond al voordat deze angst kwam opspelen. Deze angst mag er nu nog even blijven, maar op den duur zal die zijn eigen leven gaan leiden, want ik wil niet meer bang zijn voor de toekomst. Wat schiet ik er mee op om er bang voor te zijn? Het beknelt mij alleen maar in het dagelijkse leven. Dus bij deze zeg ik vaarwel tegen de angst, want de toekomst gaat echt wel iets moois bieden, niet alleen voor mij maar ook voor jullie!

Het is niet de toekomst waar je bang voor bent.
Het is de herhaling van het verleden waar je bang voor bent.

4 Comments

  1. Balen van de negatieve gedachten en gevoelens is vrij normaal.

    Ik herken mijzelf wel een beetje in wat je hier schrijft (vooral als ik terugdenk aan de tijd toen ik zelf 17 was), wat ik geleerd heb in de afgelopen paar jaar is dat het gevoel er mag zijn en dat ik mij ook rot mag voelen, maar ook dat het meestal vanzelf weer overgaat.

    Ik vind het erg mooi om te lezen dat je er toch een positieve draai aan kan geven! Dat is niet altijd even makkelijk.

  2. “Uiteindelijk zal ik verder kunnen leven ook zonder deze angst, want ik bestond al voordat deze angst kwam opspelen.” wat prachtig beschreven en wat een goed besef Bo! Welkom hier 🙂
    Anne onlangs geplaatst…VoelenMy Profile

  3. Leven in angst is iets wat ik ook nog altijd doe op het moment. maar ik denk dat we niet teveel bezig moeten zijn met de angst. Angst is normaal en het mag er ook zeker zijn, bij de een nou eenmaal meer als bij de ander.
    Maar jij komt er wel, en als jij bepaalde dingen in het leven wil ga er dan voor, want dan komt het vast en zeker goed.
    J

  4. Shiny

    Wauw wat ontzettend ontroerend om te lezen! Met een brok in mijn keel en vooral ook met diep respect het verhaal van Bo gelezen! Ik buig mijn hoofd diep en nederig voor je Bo!
    Het enige wat ik je mee wil geven is het volgende:

    “In jouw tijd en in jouw uur, mag en kan jij zijn wie je wilt zijn”.

    Geen seconde eerder of later…want alles heeft zijn tijd nodig, de goede en de minder goede dingen. Dus ook jouw angst voor de toekomst: Die is er nú, maar zal ook een keer overgaan! (en ik realiseer me dat ik dat nu heel makkelijk zeg hoor, en dat het voor jou 10000x moeilijker is hiermee te dealen!).

    Als je zo jouw emoties, gedachten en angsten onder woorden kunt brengen, dan heb je ook absoluut de kracht, moed en wijsheid om de toekomst aan te kunnen meisje! Hou vol en heb vooral vertrouwen in je eigen kracht en wijsheid! Je bent sterker en dapperder dan je vermoed! Lieve knuffel van een oud collega van je moeder!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.