dont give up

Terugval? Herstel!

Ik was hersteld van zelfbeschadiging. Ik had mijn leven weer aardig op de rit. Het ging goed met me. Althans, dat vond ik, totdat er iets gebeurde. Afgelopen periode heb ik een enorme terugval gehad. Een terugval die bestond uit intense somberheid, wanhoop en machteloosheid. Niet wetend hoe ik nog vooruit moest, wenste ik mezelf dood. Ik heb vaker mezelf dood gewenst, maar deze keer kwam het uit het niks. Ik dacht dat ik heel goed bezig was. Ik fietste veel. Ik wandelde. Ik maakte contact met mijn omgeving. Ik toonde belangstelling voor anderen. Ik werkte en dit werk vond ik ook leuk. Ik kon lachen met mijn collega’s. Ik volgde een cursus, waarmee ik me oriënteerde op werken met mijn eigen ervaringen. Ik was open over mijn verleden met zelfbeschadiging. En toch. Toch kwam die onverwachte terugval. Bijna letterlijk van de ene op de andere dag.

In paniek heb ik een vriendin en mijn behandelaar opgebeld. Ik kon die avond nog terecht voor een gesprek en ik ben met mijn vriendin mee naar huis gegaan. Loodzware weken volgden, met continue nabijheid van vrienden, gesprekken met hulpverleners en werk. Werk? Ja, werk. In die weken ben ik blijven werken. Werken met een vriendin aan mijn zijde. Ze ging met me mee naar mijn werk. Op het moment dat ik alleen was ondernam ik voorbereidingen voor een suïcidepoging. Ik snapte niet hoe het kwam dat ik me zo voelde. Ik deed toch alles goed? Ik maakte contact. Ik was actief. Ik zorgde voor mezelf.

In gesprek met hulpverleners lukte het niet om een reden te vinden voor mijn doodswens. Dit maakte me meer wanhopig. Naast deze wanhoop was er ook een sterkte drang om mezelf te beschadigen. Ik had het idee dat ik mijn gevoel niet kon verdragen. Toch heb ik mezelf niet beschadigd. Het was lastig, maar ik wilde dit niet doen. Wat me hierbij geholpen heeft is dat ik op deze manier zou kunnen zeggen: ‘Ik heb geen terugval’. Terugval stond bij mij namelijk gelijk aan zelfbeschadiging. Misschien roept dit vragen op, wellicht verschillen we van definitie. Ik zat in een hel, maar ik wilde niet in een nog grotere hel komen. De hel van mezelf beschadigen, mezelf schamen en oplopende spanning. De afhankelijkheid van zelfbeschadiging wilde ik niet meer.

In het herstellen van zelfbeschadiging heb ik vaak genoeg meegemaakt hoe het is om mezelf voor een periode niet te beschadigen. Om mezelf dan toch te beschadigen en dan te merken hoe teleurgesteld ik in mezelf was. Hoe ik op zo’n moment afscheid nam van een laatste stukje eigenwaarde. Terwijl op zo’n moment er voor mijn gevoel al helemaal geen eigenwaarde meer over was. Dat wilde ik niet weer. 

In plaats van mezelf te beschadigen en mezelf iets aan te doen, sprak ik met mijn omgeving. Ik leunde enorm veel op de mensen om me heen. Denk hierbij ook aan de hulpverlening en sites zoals 113 Zelfmoordpreventie en de landelijke luisterlijn. (Dit was heel eng, echt heel eng.) Er was geen snelle verandering. Het ging stapje voor stapje. Beetje bij beetje ontstond er ruimte in mijn gedachtes waardoor ik meer afstand kon nemen van mijn doodswens en mijn drang naar zelfbeschadiging

Nu ben ik enorm trots dat ik nog leef en enorm trots dat ik mezelf niet beschadigd heb. Een gevoel van trots gaat er door me heen, op het moment dat ik hierbij stil sta. Ik heb deze ‘terugval’ doorstaan. Ik heb het deze keer weer een beetje anders aangepakt dan ik voorheen heb gedaan. Ik heb weer een stukje over mezelf geleerd. Ik ben weer een stukje wijzer geworden. Ik heb weer meer zelfvertrouwen op kunnen doen dat ik met mijn omgeving de zware periodes aan kan, óók zonder zelfbeschadiging. Vallen en dan weer opstaan. Dát noem ik herstel.

Heb jij ook behoefte aan iemand om mee te praten over een doodswens of zelfbeschadiging? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via 0900-0113 of 113.nl, of met de Luisterlijn via 0900-0767 of deluisterlijn.nl.

Lees ook:

  • Meer dan 5 jaar geleden begon dit allemaal. De jaren vliegen voorbij en mijn hoop op volledige herstel wordt steeds kleiner. Waarom is het nou zo ingewikkeld in mijn hoofd? Het is nu januari, en over twee weken is er…

    Perfect herstel is onmogelijk

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.