Terug naar school.

Na ongeveer twee jaar “niks” te hebben gedaan, wilde ik graag weer terug naar school. Het liefst naar de school waar ik met mijn vorige studie heb moeten stoppen.
Helaas ging dat moeilijker dan gedacht…

Ik moest een intakegesprek hebben met iemand van het zorgteam en een docent, wat ik totaal niet erg vond. Het was alleen maar fijn dat ze met me mee wilden denken.
En daar zat ik dan, klaar om eerlijk en open te zijn. Ik heb bijna alles verteld, van de opname tot aan de therapieën die ik volg en een paar diagnoses die ik heb.
In eerste instantie leken ze erg meelevend, en wilden ze er alles aan doen om te zorgen dat ik terug naar de opleiding kon. Ze zouden voor me uitzoeken hoe ik therapie en school kon combineren, want dat zou het enige lastige punt zijn voor ze.

Met een redelijk gevoel ging ik terug naar huis, en dan maar wachten op antwoord. Dat antwoord kreeg ik sneller dan verwacht; een mailtje met daarin een ‘sorry maar school en therapie combineren gaat hem niet worden. Anders probeer het volgend jaar nog eens?’
Ondertussen had ik met mijn psycholoog al gesproken over het gesprek en ik zou eventueel therapy kunnen stilzetten, om me zo volledig op school te richten. Naar aanleiding van de mail, belde ik op om door te geven dat therapie niet meer in de weg zou zitten met school; het was opgelost! Het antwoord was dat ze het er nog even over zouden hebben met het team.

De volgende ochtend werd ik gebeld.
“We hebben het besproken, maar we vinden toch dat je eerst aan jezelf moet gaan werken, voordat je je in het studieleven stort.” etc. etc.
Ik gaf een droog en kort antwoord op de vraag of ik dat een vervelend antwoord vond, en hing toen op. Huilend liep ik naar boven en begroef mijn gezicht in mijn kussen.

De dagen erna heb ik, samen met mijn vriend, me aangemeld bij een andere school. Wel dezelfde opleiding.
Ook daar moest ik op gesprek komen, maar ben daar erg globaal gebleven en heb niks verteld van mijn problemen. Het leek goed te gaan, tot de vrouw die het gesprek leidde, zei dat ze mijn oude mentor wilde spreken. Een mentor die mij al twee jaar niet gezien had, en dus helemaal niet weet hoe het nu met me gaat. Ik heb haar een naam gegeven en het gesprek was klaar.

Nu wacht ik nog steeds op een antwoord van die school, drie (bijna vier!) weken later. Nog geen mail, geen telefoontje. Niks.

One Comment

  1. jef

    Ik betreur hoe die beslissers denken en handelen vanuit hun bedoeling om systemen zo goed en netjes mogelijk in stand te houden. Je motivatie om je te herpakken krijgt er een deuk door. Kan je geen steun vinden bij je therapeut of een welzijnsorganisatie die het belang van jou inziet?

    Ik schreef een tekst heel onlangs over gekonkelfoes en daarin gebruik ik woorden die de ernst van dergelijke praktijken beklemtoont met woordspelingen. Helaas geraak ik ook niet verder. Ik laat hem meelezen hier onder.

    Hopelijk krijgt jouw zoektocht een menselijke wending.

    Gekonkelfoes =
    K(r)uiperij, het telkens of aanhoudend konkelfoezen, gekonkel, intrige (uit: Het Vlaams Woordenboek)

    Intrige:
    1) Bedrijf (Grieks drama) 2) Cabaal 3) Complot 4) Conjuratie 5) Conspiratie 6) Gekonkel 7) Hofcabaal 8) Intrigue 9) Kabaal 10) Konkelarij 11) Konkelfoes 12) Kruiperij 13) Kuiperij 14) Kunstgreep 15) Manoeuvre 16) Oneerlijke en slinkse methode 17) Plot 18) Plot van een verhaal 19) Plot van verhaal 20) Samenspanning 21) Schema 22) Slinkse streek 23) …
    Gevonden op http://www.mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/INTRIGE/1

    Gekonkelfoei
    Een luttele woordspeling door de “s” te vervangen door “i” verduidelijkt dat er iets verfoeilijks aan de hand is: -foes vervangen door -foei

    Gekronkelfoes
    toevoeging van de “r” beklemtoont het gekronkel, het slinkse, het kruiperige of het gemanoeuvreer;
    de “r” is ook de eerste letter van “ruis”, die het elegante, het authentieke of het heldere van een gebeurtenis, redenering of persoon stoort of belemmert

    Gekronkelfoei
    samenvoeging van drie versterkingen geeft hier een optelsom van drie eenheden die energetisch en wezenlijk méér oplevert dan de rekenkundige som!
    Woordspelingen krijgen een dramatische invulling, zoals in aforismen of andere literaire stijlfiguren.
    Ik schreef eens een column over “vlijmleed” om (gewoon) leed te versterken als vlijmscherp fenomeen en samen te ballen in één woord.

    Gekronkelfoeisel…
    -sel : als achtervoegsel om het stamwoord kracht bij te zetten
    “het gek(r)onkelfoes” (of “–foei”) neerzetten als voldongen feit of in een ruimere context;
    zoals een vertelling of een vertelsel, waarbij vertelsel ook een vertelling is met een soort ruis of ondertoon die niet zuiver is.

    Gekronkelfoeiselintrige…
    De toevoeging van intrige brengt ons bij gekonkelfoes in de “vijfde macht”!
    Vergelijkbaar met bv. cijfer 2 in de vijfde macht dat plots 64 wordt (2x2x2x2x2 = 64).
    Een extra samenbundeling èn bekrachtiging van het oorspronkelijke woord heeft een multiplicatoreffect. Dat deed ik ook in een column met het woord “vlijmleed” om “fel leed” een inhoud te geven die moeilijk onder woorden te brengen is in de bestaande taal. Zulke poging leunt aan bij mystiek omdat één van de kenmerken van mystiek is: het onnoembare benaderen vanuit de beperkte geschreven of gesproken taal waarbij de waarachtige kern verborgen blijft voor ons menselijk bevattingsvermogen.

    Gekonkelmoes…
    Alle ernst buiten beschouwing gelaten, is een vredelievende houding van “vergeven en vergeten” mogelijk als we moes maken van de beschuldigingen, laster en leugens, die een opdoffer betekenen voor het vertrouwen en de belangeloze inzet voor medemensen. Een haast onmogelijke wending maar met de paasdagen in zicht is vergevingsgezindheid misschien een goede zaak als goede daad.

    Jef 5 april 2017

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.