Blogs over zelfvertrouwen

Een leegte in mijn buik

Al van jongs af aan voel ik vooral leegte. Een leegte die in mijn buik zit. Deze leegte is onder mijn navel voelbaar. Het is een leegte de niet altijd in dezelfde hoeveelheid aanwezig is, maar er letterlijk altijd is. Toen ik als jong kind bij een therapeut kwam, hebben we het verschillende keren over mijn leegte gehad. Ik kreeg niet veel respons en omdat ik daar niet zo heel veel op terug kreeg dacht […]

Verder lezen

Terugval? Herstel!

Ik was hersteld van zelfbeschadiging. Ik had mijn leven weer aardig op de rit. Het ging goed met me. Althans, dat vond ik, totdat er iets gebeurde. Afgelopen periode heb ik een enorme terugval gehad. Een terugval die bestond uit intense somberheid, wanhoop en machteloosheid. Niet wetend hoe ik nog vooruit moest, wenste ik mezelf dood. Ik heb vaker mezelf dood gewenst, maar deze keer kwam het uit het niks. Ik dacht dat ik heel […]

Verder lezen

Heb jij je masker op?

“Hey, heb jij masker op? Oh nee, het is je …..kop.” Dit is de titel van een liedje wat ze zongen in ‘Oh oh Cherso’ (voor degenen die niet weten wat dat is: misschien maar beter ook 😉). Nu heb ik dat liedje dus in m’n hoofd, jij ook? Misschien maar goed ook. Want is het waar? Heb jij je masker nog op? Durf jij te laten zien wie je bent, of speel je bewust elke keer een […]

Verder lezen

Een deuk in het zelfvertrouwen van een ADD-meisje

Ik hoor nergens bij. Niemand vindt me aardig en niemand snapt me. Het enige dat ik goed kan, is in de weg lopen en te veel zijn. Waarom begrijpt niemand me? Iedereen heeft last van me. Mensen vinden me raar. Mijn gedachten kan ik beter voor mezelf houden, want het slaat toch nergens op wat ik denk. Mensen zullen me uitlachen als ik vertel wat ik nou weer voor een idee heb. Ze zullen het […]

Verder lezen

Een donderslag bij heldere hemel

Eigenlijk zat ik midden in mijn herstel. Ik ging braaf drie keer per week naar mijn emotieregulatie-groepstherapie en deed thuis de opdrachten die we daar bedachten. Ik nam mijn medicatie zoals voorgeschreven en deed mijn best om contact te hebben met onze zoon. Het was geen fijne periode maar wel een nieuwe periode. Een periode van therapie die blijkbaar iets positiefs met me doet en een periode waarin ik heel ergens in de verte misschien […]

Verder lezen

Prestatiedoelen of leerdoelen?

“Je hebt prestatiedoelen en je hebt leerdoelen”, legde mijn psycholoog onlangs tijdens een van onze maandelijkse sessies uit. We waren in gesprek over de lezingen die ik sinds 2018 geef over mijn leven met borderline, depressie en zelfbeschadiging en hoe mijn perfectionisme me daarbij in de weg zit. Ik slaag namelijk alleen als ik mijn verhaal van A tot Z kan vertellen zonder daarbij fouten te maken. Kijk ik te veel op mijn blaadje met […]

Verder lezen

Een jaar verder

Eén jaar, 52 weken oftewel 365 dagen geleden, zat ik nu met m’n eerste inbewaringstelling (in de volksmond gedwongen opname in een psychiatrische kliniek) op een afdeling. Ja, ik was vaker opgenomen geweest. En ook is er wel vaker gedreigd met een gedwongen opname, maar uiteindelijk was het altijd vrijwillig. In de nacht van 11 op 12 juni niet meer. Ik had zelf de huisartsenpost gebeld, dit ging zo niet langer. Ik had weer hulp […]

Verder lezen

Door mijn faalangst durf ik niets meer

Ik kijk om me heen en ik zie iedereen leuke dingen ondernemen. Zowel sportactiviteiten als kunstzinnige dingen. Het lijkt me heel fijn om gewoon maar wat nieuws te kunnen proberen. Om me met volle overtuiging en enthousiasme op een nieuwe taak te storten. Maar daar gaat het eigenlijk al fout. Alleen al door deze gedachte blokkeer ik. Ik vertrouw niet genoeg op mezelf, ik denk niet dat ik het kan. Ik vind dat ik geen […]

Verder lezen

Ik ben (g)een mislukkeling

Geruisloos stromen de tranen over mijn wangen. Ik zit in de woonkamer, opgekruld op de bank, maar met mijn hoofd ben ik heel ergens anders. In die andere vage dimensie is het oorlog en vechten diverse boosaardige stemmen om de macht. Allemaal zijn ze er in geschoold om dat kleine beetje zelfvertrouwen dat ik tegenwoordig bezit compleet om zeep te helpen. Hier geldt het recht van de sterkste; gezond verstand is er niet meer bij. […]

Verder lezen

Mijn mooiste kerstcadeau

Laatst ben ik erachter gekomen wat mijn drie grootste angsten zijn. Namelijk controleverlies, op mezelf moeten vertrouwen en in de steek gelaten worden. Afgelopen week was pijnlijk, maar het is een van de mooiste lessen die ik tot nu toe heb mogen leren. Je weet pas hoeveel je gegroeid bent als je in een situatie staat die moeilijk is, eentje waarvan je dacht dat je die niet goed zou kunnen handelen. Het ergste voor iemand […]

Verder lezen

Een nieuwe stap, CHECK!

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik iets geschreven heb. Ik heb het wel gemist en ik ben vaak achter mijn laptop gaan zitten om te beginnen aan een blog. Er gebeurde zoveel in mijzelf en om me heen, eigenlijk genoeg om over te schrijven zou je denken…. Alleen kreeg ik geen woord op papier. Het leek wel of het allemaal even te veel was. Dat ik gewoon niet wist waar ik […]

Verder lezen

‘Dag mevrouw, het ga u goed!’ – Wat het betekent om psychiatrisch patiënt te zijn

Deze blog gaat in op anorexia. Denk aan jezelf als je worstelt met eetstoornissen.  Voor iedereen die denkt dat psychiatrische diagnoses hip zijn, voor iedere leek die denkt zichzelf of anderen te kunnen diagnosticeren en vooral voor zorgverzekeraars die het allemaal steeds minder serieus lijken te nemen: Voor jullie beschrijf ik wat het betekent om psychiatrisch patiënt te zijn, met voor mij als hoofddiagnose anorexia nervosa. Ik raak de grip op de realiteit kwijt. Dat […]

Verder lezen

Mensen op een voetstuk plaatsen

Als kind had ik al heel erg de neiging om bepaalde mensen enorm te idealiseren. Mensen die in mijn ogen “alles” hadden. Het gemaakt hadden, alles voor elkaar hadden, knap/succesvol/rijk en beroemd waren of zelfs allemaal. Lange tijd ben ik mij hier niet bewust van geweest. Ik begreep niet waarom ik mij zo enorm geobsedeerd kon voelen door bepaalde personen, maar als het weer eens zover was vroeg ik me dat ook al snel niet […]

Verder lezen

Kleine meisjes worden groot – soms met medicatie

“Ik ben zo stoned als een garnaal…” Ik probeer een scheve lach terwijl ik dit mededeel, maar het huilen staat me nader dan het lachen. De tweede dag met nieuwe medicatie en ik voel me alsof ik teveel gedronken heb en vervolgens nog een paar keer in de achtbaan ben geweest. De aarde draait, het voelt alsof er elastiek in mijn benen zit en ik zou het liefst weer terugkruipen in bed. Ik ben moe […]

Verder lezen

Over pesten

Basisschool Van de periode op de basisschool herinner ik mij niet zoveel. Dit kan te maken hebben met trauma, maar dat weet ik niet precies. Ik herinner mij vooral groot gevoel van onveiligheid.  Ik voelde mij niet begrepen en niet gezien door de leerkrachten van toen en ik vond het moeilijk om contact te vinden met medeleerlingen. Ik noemde het geen pesten, maar eigenlijk gebeurde het vaak dat ik genegeerd werd door veel klasgenoten. En […]

Verder lezen

Het meisje van vroeger

Ik heb een tijdje niks te doen en ik besluit om oude fotoboeken te bekijken onder het mom van tijddoding. Al na een paar bladzijdes merk ik dat het me veel meer doet dan dat ik verwacht had. Ik kijk naar mezelf van acht jaar geleden. Ik zie een meisje dat danst en springt, optredens geeft, altijd lachend. Er zit geen één foto bij waarop ik niets aan het doen ben, waarop ik niet vrolijk […]

Verder lezen