Blogs over zelfmoord

Dankbaar voor mijn kracht

In deze blog gaat het over suïcidaliteit. Heb je zelf last van suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie. Wie had dat gedacht; ik heb mijn MBO 4-diploma op zak sinds woensdag. Ik, die door veel mensen opgegeven was, met mij was niks te beginnen. Vier jaar ben ik niet naar school geweest en ik had een flinke schoolfobie. Ik had zelfs gezworen nooit meer een […]

Verder lezen

Het gaat niet over eten

In Nederland wonen meer dan 17 miljoen mensen. Ruim twee miljoen Nederlanders lijden aan een psychische stoornis, zoals persoonlijkheidsstoornissen, depressie, eetstoornis of angst- en paniekstoornissen. 200.000 mensen lijden er jaarlijks aan een eetstoornis.  In Nederland wonen 8.654.043 vrouwen. 5600 van die vrouwen lijden aan de ziekte anorexia nervosa en 1 daarvan ben ik.  Het taboe op psychisch ziek zijn heerst nog heel erg. Er heerst schaamte, angst en vooral onbegrip. Niemand zou ooit zeggen ‘het is […]

Verder lezen

Mijn leven als jonge vrouw met ASS

Voor de diagnose Thuis in mijn veilige omgeving heb ik het altijd goed gehad. Ik ben alleen te beschermd opgevoed. Ik mocht in het huishouden alleen helpen met boontjes doppen, aardappels schillen en stofzuigen. En voor dat ik de stad in mocht na school moest ik altijd eerst thuis komen. Op school ging het leren goed maar de sociale omgang was moeilijk voor mij. Ik wist niet hoe ik vrienden moest maken en was daardoor […]

Verder lezen

Mijn eerste opnames in de ggz

Crisis en diagnostiek In 2015 werd ik voor de eerste keer opgenomen, eerst voor een crisis en vervolgens voor diagnostiek. Zowel mijn familie als mijn psychologen waren wanhopig over hoe ik ooit weer op het juiste pad terecht zou kunnen komen. Ik was suïcidaal, deed aan zelfbeschadiging, vertrouwde niemand en leefde in mijn eigen wereldje. Doordat ik vanaf een jaar of zes ben misbruikt en mishandeld door ‘buitenstaanders’ en niemand meer vertrouwde, heb ik mijn […]

Verder lezen

Ik zal je altijd bij me blijven dragen

Wat als je de juiste woorden niet kunt vinden? Als je wilt delen wat het verlies van een goede vriend met je doet, maar je kunt niet beschrijven hoe het voelt? Woorden schieten tekort. Een hoop gemis, een leegte, verdriet. Maar soms ook juist een lichtje in het donker, als ik terugdenk aan de mooie momenten.  De eerste weken stonden in het teken van afscheid nemen, herinneringen ophalen en accepteren dat jij nu je rust […]

Verder lezen

Dansen met de dood

Het is inmiddels een ruime vijf jaar geleden dat ik voor het laatst wakker werd en dacht: fuck. Wéér mislukt. Het was de laatste poging in een vrij lange rij, die ooit op mijn twaalfde begon. Die eerste poging was bijna aandoenlijk naïef. Maar er is niets aandoenlijks aan een twaalfjarige die uit het leven wil stappen. De pogingen in de jaren die volgden, werden beter (voor zover je bij zoiets in gradaties van goed […]

Verder lezen

Verlatingsangst is voor mij…

Hoe het voelt Verlatingsangst is meer dan alleen angst. Het is ook oneindig rouwen om verlies wat niet is geleden. Altijd boos en intens verdrietig zijn om gebeurtenissen die niet hebben plaatsgevonden. Altijd het gevoel hebben dat de angst al is uitgekomen. Dat mensen al dood of bij me weggelopen zijn. Alsof ik mensen honderden keren opnieuw verlies. Verlatingsangst voelt eenzaam. Alsof een belangrijk deel van mezelf is weggerukt en er een groot gat is achtergebleven. Verlatingsangst is […]

Verder lezen

‘Had ik nou maar…’

Vandaag opende ik nietsvermoedend mijn Instagram-app. Ik scrolde wat, maar stuitte plots op het overlijdensbericht van een ster uit een realityserie die ik graag kijk. Ik maakte uit de reacties op dat het om zelfmoord ging. De berichten waren zoals altijd louter positief over de overledene. Ook voelde iedereen zich schuldig, ‘hadden we nou maar…’ Bovenal werd er opgeroepen elkaar ‘goed vast te houden’, ‘op elkaar te letten’ en ‘van elkaar te houden, want je weet […]

Verder lezen

Vijf Laura’s

Afgelopen week hebben Peut en ik kennisgemaakt met vijf verschillende Laura’s. Bange Laura, je-mag-alles-met-me-doen Laura, Laura die zichzelf helemaal afmaakt, Laura met wie altijd alles goed is en heel eventjes met de verdrietige, eenzame Laura. Allemaal Laura. Allemaal ik. Vier daarvan zijn er heel veel, twee ervan zijn voor iedereen te zien. Eentje is zelfs voor mij nog een raadsel. Het blijft raar, Peut heeft vijf stoelen in een kringetje gezet en iedere stoel gaf […]

Verder lezen

Achtste verdieping

We staan op de achtste verdieping. Het eerste wat ik doe is naar beneden kijken. ‘Zacht gras en weinig obstakels,’ denk ik met een mengeling van opluchting en teleurstelling. Aan de andere kant van het gebouw is wel een stenen ondergrond. De reling van de etage is niet hoog. In theorie zou het kunnen. Door al mijn gedachten vergeet ik bijna naar het uitzicht te kijken. Ik kan de hele skyline van de stad zien. Ik […]

Verder lezen

Zelfmoordgedachten

Jups. Zelfmoordgedachten. Denken aan niet meer leven, denken aan dood willen. Soms verlangen naar er niet meer zijn, dat dat rothoofd van mij stil is en niet meer de hele dag loopt te blèren dat ik niet goed genoeg ben. Iets wat er bij mij is en ik weet dat het er bij heel veel anderen is. Misschien zijn deze gedachten nog wel het grootste taboe binnen en buiten de geestelijke gezondheidszorg. Om even een […]

Verder lezen

Een verpleegkundige met ADHD en een depressie

Naast mijn werk als verpleegkundige op een PAAZ afdeling, ben ik ook ervaringsdeskundige. Toen ik 6 jaar was ben ik opgenomen geweest in een jeugdkliniek voor zo’n 13 maanden. Ik was druk, snel boos, verdrietig en eigenlijk gewoon een heel moeilijk kind. Mijn ouders wisten niet meer hoe ze met mij moesten omgaan. In die tijd kreeg ik de diagnose ADHD. Ik kreeg Ritalin en een dipiperon, omdat ik steeds erg angstig wakker werd. Na […]

Verder lezen

Getallenfobie

Vanuit het niets verschijnt er een boeddha-beeld voor mijn ogen. Ik weet dat deze een belangrijke boodschap voor me heeft, maar ik weet niet wat. Dan begint het te praten. “Jij wordt maar drieëntwintig jaar.” De stem galmt door mijn hoofd. Ik word bang en vraag het of dat echt waar is. Het beeld knikt. Wanneer ik wakker word vraag ik me af of dit gewoon een nietszeggende droom was, of dat ik een gave […]

Verder lezen

Wat ik je na al die jaren wil vertellen

Zelfdoding is één van de voornaamste doodsoorzaken bij jongeren. Ook ik ondernam meerdere pogingen. Ik overleefde het, maar kan nu nog niet zeggen dat ik daar dankbaar voor ben. Ik heb het zo moeilijk met mijn verleden. Daarnaast nog met het opgroeien en de verantwoordelijkheden die daarbij komen kijken. We kunnen de klok niet terugdraaien en ik leef in een wereld, waarin ik maar weinig controle heb. In mijn jeugd voelde ik me nergens goed […]

Verder lezen

Een vijf achter de twee

Afgelopen vrijdag was ik jarig. Ik werd 25. Een vijf achter de twee, in plaats van een vier achter de twee zoals het afgelopen jaar. Ik werd 25, een kwart eeuw. Het klinkt misschien heel raar, maar voor mij was het nogal iets. Ik werd 25, ik ben nu 25 jaar. Vijftien jaar en vier dagen geleden lag ik ’s avonds in m’n bed. Ik besloot dat ik nooit 25 zou worden. Ik zou sterven […]

Verder lezen

Koorddansend naar het licht

Afgrond Het is begin 2015. Ik balanceer op een koord boven een diepe afgrond. Onder mij zie ik een grote zwarte vlammenzee. Om me heen hangt een gruwelijke, doodse sfeer. Met mijn laatste krachten probeer ik op dat koord te blijven staan. Mijn evenwicht is wankel en ik dreig te vallen. Ik ben bang dat ik de val niet zal overleven. Als ik zó diep ga kan ik niet meer verder leven. Een deken van […]

Verder lezen