meisje achter telraam

Van 2 naar 67 hulpverleners

In de afgelopen twee jaar heb ik 67 hulpverleners gezien. In de twee jaar daarvoor in totaal twee: mijn zelfstandig therapeut en een zelfstandige psychiater. Wat is er gebeurd dat het aantal opeens meer dan dertig keer zo groot is

meisje helpt jongen

Neem het leven serieus

Zo hoopvol als ik het was in mijn vorige blog, zo hard haalt de realiteit me nu in. Soms zijn er omstandigheden waardoor er te laat behandeling op je pad komt. Soms moet je daardoor een andere belangrijke beslissing maken.

meisje dat wacht

De ziekte van de moderne GGZ

Dankzij mijn prachtige hoofd dat niet altijd mee wil werken is de GGZ een belangrijk deel van mijn leven geworden. Al sinds ik jong ben, ben ik ‘anders dan anderen’ zonder dat ik dat wil. Zeker toen ik in 2012

tijd

Omgaan met wachtlijsten… hoe dan?!

Daar zit ik dan, om de uitslag van het intake gesprek te horen. “We hebben geconstateerd dat je PTSS en een ernstige depressie hebt. We kunnen je hier niet behandelen en verwijzen je door”. Hier heb ik drie maanden op

Wachten

Hoe moet ik wachten?

Mijn therapeut die ik twee jaar geleden elke week zag, zei op een gegeven moment steeds de afspraken af vanwege persoonlijke omstandigheden. Doordat de afspraken alsmaar niet doorgingen, ging het mij steeds slechter. Op een gegeven moment ging het helemaal

Illustratie van een silhouet van een voorovergebogen mens met woorden als waardeloos en minderwaardig eromheen

Mislukt in de kern

Anderhalf jaar geleden schreef mijn toenmalige psychiater mij in voor een deeltijdbehandeling, omdat een ambulante behandeling niet voldoende bleek te zijn. Na acht maanden wachten, zou de deeltijd eindelijk beginnen. Ik was inmiddels al op vijf verschillende plekken in behandeling

Wachtlijsten…

Wachtlijsten. Ontmoedigend en onnodig. Mijn psycholoog stuurt me nu al een tijdje in de richting van groepstherapie. Ondanks dat ik dat ontzettend eng vind, heb ik hier wel over nagedacht en ben ik tot de conclusie gekomen dat het misschien

Dissociatie: een nieuwe diagnose

Dissociatie: een nieuwe diagnose

Een paar jaar geleden besloot ik tóch maar weer in therapie te gaan, maar ik wist het heel zeker: dit zou echt de laatste keer zijn. Het was immers alleen nog maar een kwestie van ‘even de eindjes aan elkaar

Vrouw op ijs

Prettig gestoord, niets persoonlijks

Lichtpuntjes De donkere dagen beginnen langzaam maar zeker te lengen. Wanneer we na het avondeten met de hond gaan lopen schemert het. of is het zelfs nog ‘gewoon’ licht. Alles aan mij reageert op de seizoenswisselingen en ik merk dat

Terug naar de ggz

Terug naar de GGZ

De kogel is door de kerk: ik ga hulp zoeken. De afspraak bij mijn huisarts om te praten over een doorverwijzing is gemaakt. Zeggen dat ik daar weinig zin in heb, is een optimistische formulering. Ik knaag nog liever mijn

Angst of onrust: mag ik slapen?

Angst of onrust: Mag ik slapen?

Slapen jullie al? sla·pen (sliep, heeft geslapen) 1 de slaap ondergaan 2 niet waakzaam zijn; = suffen 3 tijdelijk buiten werking zijn: slapende (bank)rekening waarmee lange tijd niets is gebeurd 4 (van ledematen) tijdelijk krachteloos zijn en een tintelend gevoel

Spiegeltje spiegeltje

Spiegeltje spiegeltje

Vermoeid staar ik naar het meisje in de spiegel. Ik zie dat ze een vette pluk haar uit haar gezicht strijkt. Er zit een pukkel op haar neus en haar huid is onrustig. Haar ogen staan dof en er zitten