Blogs over verpleegkundige

Verlangen naar een opname

Ik ben talloze keren opgenomen geweest bij de ggz. Ik heb nare ervaringen over gehouden aan de opnames, waar ik nu niet op in zal gaan. Maar soms zijn opnames ook erg fijn geweest. Dit durfde ik eerst niet toe te geven aan mezelf en aan anderen, maar dat probeer ik nu wel. Over het fijne van opnames wil ik vandaag wat meer vertellen. Altijd iemand voor je klaar Het fijne aan opnames vind ik […]

Verder lezen

Hulpverleners hebben geen glazen bol

Weet je wat ik nou zo jammer vind? Dat hulpverleners geen toverstafje hebben of een glazen bol. Dat ik, in crisis of als ik het heel erg zwaar heb en het allemaal niet meer overzie, op een knopje druk of gewoon naar hen bel en dat zij dan precies weten wat ik nodig heb. Dat het verdriet oplost, dat de pijn er niet meer is, dat de donkere wolken in mijn hoofd steeds minder worden. […]

Verder lezen

Stappen naar herstel

Gelaten en opgewonden tegelijkertijd schrijf ik een mail aan mijn SPV’er [sociaal-psychiatrisch verpleegkundige, red.]. Morgen zie ik haar, maar dan hebben we in ieder geval een gespreksagenda. Al drie jaar ben ik nu al bij het FACT-team waar ik een vaste SPV’er heb. Hoe vaak ik haar zie, is op basis van ‘zo nodig’. Dus ik heb niet alleen ‘zo nodig’ kalmeringsmedicatie, maar ook een SPV’er, haha… Maar goed, wat werkt dat werkt. Soms is […]

Verder lezen

Beginnen met therapie op je 54e

“Je bent nu heel kwetsbaar”, zegt de verpleegkundig specialist ggz tegen mij, tijdens ons derde gesprek. Ik ben nog bezig met de intakeprocedure bij een ggz-instelling. Tot ik mijn definitieve behandelplan krijg, is zij mijn aanspreekpunt. Ik zie dat ze zich zorgen over me maakt en dat raakt me. Want ik maak me helemaal geen zorgen over mezelf. Oké, ik voel me al tijden rot. Heel rot. Alsof er iets heel ergs met me gaat […]

Verder lezen

Ik ben herstellende en kan het leven aan!

Na tien weken opname, waarvan zeven intensieve weken, vijf dagen per week, kan ik zeggen: ik ben herstellende en ik kan het leven aan! Ik kwam hier in opname, buiten de regio, na een heftige crisis, omdat mijn regio me al had afgeschreven. Ik kreeg een time out-opname en begon uit te leggen waarom het in mijn eigen ggz vastliep. De psychiater schrok hier enorm van, want die zag de wil en de potentie. Geen […]

Verder lezen

In crisis door de crisisdienst

Ik heb vaker contact gehad met de crisisdienst. Hoewel dit meestal niet echt fijn is, hielp het uiteindelijk meestal wel. Eén keer was dit totaal niet het geval en liep het compleet uit de hand. Ik was vrijwillig opgenomen op een gesloten crisisafdeling. Na vijf dagen vonden ze daar dat ik prima in staat was om naar huis te gaan, hoewel mijn ouders en ik (met veel moeite) aangaven dat het helemaal nog niet goed […]

Verder lezen

Opgenomen in een kliniek

Vandaag las ik het boek ‘Autisteneiland’ (Alianna Dijkstra) waarin zij beschrijft hoe het is om opgenomen te worden in Nederlands eerste autismekliniek voor volwassenen, Lorna Wing in Deventer. Ze schreef over hoe ze haar dagen in de kliniek beleefde. Het deed mij sterk terugdenken aan mijn eigen dagen dat ik opgenomen zat in de crisiskliniek in Zwolle. Ik wil graag met jullie delen hoe een dag in de kliniek er voor mij uitzag. Misschien zorgt […]

Verder lezen

Mijn therapeut zei me dat ik gek was geworden

Eind 2016. Ik werd gebeld: iemand van de kliniek. Ze vertelde me dat ik kon worden opgenomen. Ze legde me uit hoe de komende negen maanden zouden gaan verlopen. Dat ik het eerste halfjaar in de kliniek zou wonen. Dat ik in de weekenden naar huis mocht en dat ze me het rooster nog zou mailen. Aan het eind van het gesprek had ik nog één vraag. “Mag ik shirts met korte mouwen meenemen?” Door […]

Verder lezen

Een verpleegkundige met ADHD en een depressie

Naast mijn werk als verpleegkundige op een PAAZ afdeling, ben ik ook ervaringsdeskundige. Toen ik 6 jaar was ben ik opgenomen geweest in een jeugdkliniek voor zo’n 13 maanden. Ik was druk, snel boos, verdrietig en eigenlijk gewoon een heel moeilijk kind. Mijn ouders wisten niet meer hoe ze met mij moesten omgaan. In die tijd kreeg ik de diagnose ADHD. Ik kreeg Ritalin en een dipiperon, omdat ik steeds erg angstig wakker werd. Na […]

Verder lezen

“Niet voor psychiatrische gevallen”

Ondervoed, uitgedroogd. Zo kwam ik op de Spoedeisende Hulp binnen. Bloedwaardes waren zeer verontrustend. De huisarts belde mij met de uitslag van het bloedonderzoek. Of ik binnen een half uur in het ziekenhuis kon zijn? Er stond al een bed voor me klaar en na een vluchtig onderzoek van de internist in opleiding, kreeg ik direct een levensreddend infuus. De arts vroeg een beetje door naar mijn anorexia en hoe het nu zover had kunnen […]

Verder lezen

Sondevoeding

Let op: Deze blog kan mogelijk triggerend zijn voor mensen die te maken hebben met eetstoornisgerelateerde klachten. Vijftig milliliter per uur. In mij. De sonde inbrengen gaat niet gemakkelijk. Ik moet met water slikken, terwijl ik helemaal niet durf te slikken. Ik wil niet dat al dat water in mij komt, zomaar slokken achterelkaar. De angst is te groot. Maar het moet wel. Het kan niet anders. Dus met ijzeren doorzettingsvermogen doe ik wat de […]

Verder lezen

‘Met jouw intelligentie’

Ik ben een dame, een dame van twintig jaar oud (1997) die op dit moment helaas vertoeft in GGZ-opname op een crisisafdeling. Hier maak je van alles mee; politie, alarmen, scheld- en vechtpartijen, drugs en heel vies eten (Mijn excuses, maar dit is echt zo..) Ik ben een dame die mag verteren met het feit dat ze ‘hoogbegaafd’ is, extreem harmonisch en extreem creatief (Ex-kunstacademie student niveau 6.) Helaas mag ik ook dealen met het […]

Verder lezen