Blogs over vermijden

Regeltjesmoe

Ik dacht dat ik moe zijn kende. Dus moe, uitgeput, niet meer kunnen, alleen nog maar willen slapen, dat soort werk. Maar ik heb geloof ik een nieuwe vorm van moe gevonden. Totaal onbekend bij mij, maar je blijkt dus nog moeier te kunnen zijn dan moe moe. Zeg maar mijn-gezicht-wordt-grijs-want-mijn-wallen-hangen-al-op-mijn-knieën-moe. Reden? Er was een energielek. Een gigantisch energielek. Niet door een lekkende darm, bijnierinsufficiëntie of andere niet-medische diagnose die vermoeidheid kan veroorzaken. Nee, mijn […]

Verder lezen

Stoppen met vermijden

Al een tijdje ben ik therapieloos. De regiebehandelaar hield wel contact, maar hé, het gaat best goed, toch? Dat is wel wat ik vol blijf houden. Het gaat best goed. Ik begraaf me in boeken, zoveel dat zelfs mijn kuiten niet meer zo gespierd zijn. De coronatijd geeft me een mooi excuus iedereen op afstand te houden. Waar ik me vervolgens weer schuldig over voel, want wat een waardeloze vriendin, zus, whatever ben ik toch […]

Verder lezen

Stoppen met handen schudden

Nu we toch allemaal obsessief bezig zijn met hygiënische maatregelen om besmetting te vermijden, kunnen we misschien voorgoed afrekenen met ongewenst lichamelijk contact. Ik denk vooral aan definitief stoppen met handen schudden met allerlei vreemden, de begroeting waar je ouders je als kind al toe dwongen. Omdat het nu eenmaal zo hoort. Begroeten is net als afscheid nemen in veel situaties gewenst en handig. En als autist heb ik ook geen bezwaar tegen dergelijke rituelen. […]

Verder lezen

Mezelf leren accepteren

Ik ben een ochtendmens,Dat ik mij meer en meer accepteer is wat ik me heel erg toewens,Ook mijn momenten in de avond dat ik gewoon doodop ben,Dat zijn patronen die ik in mezelf heel erg herken. Ik besteed aan heel veel dingen aandacht,Dat is iets wat ik niet ontkracht,Het zijn processen in mij die niet te stoppen zijn,Wel zorgt het voor de nodige koppijn. Het liefst had ik daarin normaal willen acteren,Ik ben dat ook […]

Verder lezen

Nieuwe behandeling

Er is iets positiefs gebeurd, maar ik ben doodsbang. Ik ga aan een nieuwe behandeling beginnen. Iets wat ik zelf al heel lang wilde, maar heel moeilijk was om te vinden. Het is eindelijk gebeurd. Ik ben opgebeld door een therapeut. Ze wilde plek voor me maken, ook al zat ze erg vol. Een week later had ik een intake. Er was een klik. Ze wil mij gaan behandelen, ik kan volgende week al beginnen. […]

Verder lezen

Opgejaagd

Hieronder beschrijf ik enkele ervaringen met en als gevolg van emotioneel misbruik. Tijdens het schrijven heb ik teruggeblikt, en heb ik geprobeerd ervaringen hierbij samenhangend te integreren in deze blog. Omdat ik op deze website nog weinig over emotioneel misbruik heb gezien, ben ik benieuwd of jullie hier iets van herkennen. Hoe dan ook wil ik bij deze graag wat van mijn ervaringen delen. Me opgejaagd voelen en eigenlijk willen vluchten. Zo werkt mijn leven […]

Verder lezen

Een ‘normale’ kop koffie

Mijn kaak trilt zachtjes en onvrijwillig. Ik hoop dat hij het niet ziet. Ik heb een zure smaak op mijn tong, die me doet denken aan kattenpis. Ik voel mijn benen niet meer. Ik heb het idee dat ik mezelf onder heb geplast, terwijl ik stijfjes naar hem glimlach: hier zitten we dan, zoveel jaren later weer voor het eerst, en we zijn ‘ineens’ allebei zo ‘burgerlijk’ geworden. Wie had dat gedacht? “Je was echt […]

Verder lezen

Neem het leven serieus

Zo hoopvol als ik het was in mijn vorige blog, zo hard haalt de realiteit me nu in. Soms zijn er omstandigheden waardoor er te laat behandeling op je pad komt. Soms moet je daardoor een andere belangrijke beslissing maken. Jaren heb ik gevochten voor herstel, tot ik op een andere plek terecht kwam. Ik kreeg behandeling, kwam tot goede inzichten en tot de kern van mijn trauma’s. Echter blijkt nu toch dat het niet […]

Verder lezen

Een helpende herbeleving

Ik vind het naar om onverwachts in een herbeleving te schieten, maar soms kan het ook verhelderend zijn. Ik heb me vaak genoeg afgevraagd waarom mijn verjaardag sinds het trauma zo’n lastige dag geworden is. Ik nam aan dat het door de drukte in huis en de vele bijkomende prikkels kwam. Maar nu ik zelf naar feestjes ga en we ook soms thuis visite ontvangen, besloot ik dat ik mijn verjaardag niet langer wilde vermijden […]

Verder lezen

Catch-22: perfectionistisch én vermijdend

Ik verbaas me vaak over wat ik na bijna twee jaar therapie nog over mezelf kan leren. Ik weet nog goed dat ik na een paar maanden dacht, ‘hoe lang kan ik hier nou nog mee bezig zijn?’ Voor mijn gevoel waren veel klachten al afgenomen en hadden we al zoveel onderwerpen besproken; waar kunnen we het in godesnaam nog over hebben?  Over verrassend veel, blijkbaar. Ik ben zelfs van één keer naar twee keer […]

Verder lezen

Het gaat niet over eten

In Nederland wonen meer dan 17 miljoen mensen. Ruim twee miljoen Nederlanders lijden aan een psychische stoornis, zoals persoonlijkheidsstoornissen, depressie, eetstoornis of angst- en paniekstoornissen. 200.000 mensen lijden er jaarlijks aan een eetstoornis.  In Nederland wonen 8.654.043 vrouwen. 5600 van die vrouwen lijden aan de ziekte anorexia nervosa en 1 daarvan ben ik.  Het taboe op psychisch ziek zijn heerst nog heel erg. Er heerst schaamte, angst en vooral onbegrip. Niemand zou ooit zeggen ‘het is […]

Verder lezen

Lessen die ik leerde van mijn angststoornis

Ik heb een angststoornis. Toen me dat voor het eerst werd verteld, nadat ik als een zielig hoopje tranen leeg was gelopen op de bank van een therapeut, dacht ik alleen ‘huh? Is wat ik meemaak zo raar dat het een stoornis is?’ Ik voelde me alsof ik het niet goed had uitgelegd. Maar ze had natuurlijk gelijk. En dat was mijn eerste les: Ik ben geen aanstellerAls ik vertel dat ik me banger voel […]

Verder lezen

Hoe ging dat vroeger thuis?

Al een tijd nu ben ik in therapie bij een psychotherapeut, we praten over veel verschillende onderwerpen. Situaties die ik moeilijk vind, gedachtes die constant in mijn hoofd rondspoken en herinneringen aan vroeger. Een onderwerp dat steeds terugkomt is thuis. Hoe ging dat vroeger thuis? Ik had lang helemaal geen antwoord op deze vraag en kon (of durfde) moeilijk bij deze herinneringen en gevoelens komen. Ik merk dat dit nu verandert, dit zorgt voor de […]

Verder lezen

Grote emoties, grote lessen

Twee weken geleden heb ik bevestigd gekregen wat ik eigenlijk al heel lang weet: mijn emoties zijn te groot en te snel. Borderline persoonlijkheidsstoornis noemen ze dat. O, en ik probeer ze iets te hard uit de weg te gaan. Vermijdende persoonlijkheidsstoornis noemen ze dat. En nu? Ik wou het weten, ik vecht er al zo lang tegen. De diagnose verandert daar niks aan. Waarom wou ik het dan zo graag weten? Bevestiging. Misschien had […]

Verder lezen