Blogs over verliefd

Als alle bomen neer zijn

Langzaamaan teniet Eigenlijk weet ik al heel lang niet meer wie ik eigenlijk ben. Wat van mij is. Wat mijn basis is. Waar ik energie van krijg en waar ik op leeg loop. Zo lang als dat ik mij kan herinneren, heb ik mij uitgegeven aan anderen. Voldaan aan de verwachtingen van anderen. Geleefd naar de grenzen van anderen. De leegte van anderen opgevuld met iets, wat dan ook, van mijzelf, ondanks mij zelf. Continu […]

Verder lezen

Ben ik verliefd of is het overdracht?

Daar staat hij, “hoi” zegt hij, “kom je”. Hij houdt de deur voor me open. Mijn hart bonkt in mijn keel. Hoewel hij mijn type niet echt is, vind ik hem bloedmooi. We lopen de trap op, nou ja lopen, ik vind dat hij de trap op spurt en zeg dat. “Kom”, klapt hij lachend in zijn handen, als een sportcoach die me aanmoedigt. Ik giechel verliefd, wederom houdt hij de deur voor me open,  […]

Verder lezen

De allerlaatste keren

Ik ben voor voorlopig de allerlaatste keer onderweg naar mijn werk. In haast kocht ik afscheidscakejes voor de cliënten en een fles wijn voor mijn collega. Ik heb veel moeite met laatste keren, misschien nog wel meer moeite dan met eerste keren. De komende en de afgelopen dagen stonden volledig in het teken van laatste keren. De laatste keer naar de psycholoog, de laatste keer koffie met een goede vriend en de laatste keer andijviestamppot. […]

Verder lezen

Ruzie-angst

“Zie je wel, zo zorg jij er dus voor dat mensen tegen je gaan liegen!” Zijn woorden slaan in als een bom. Ik moet weg. Weg van hem. En wel zo snel als ik kan. Hij is al precies zoals de rest. Hij houdt niet van mij, zie je wel, hij liegt. Hij liegt ook! “Dan ben je toch lekker niet eerlijk tegen me, ben ik wel gewend.” Snauw ik terug. Ik vlucht naar boven. […]

Verder lezen

Let it Go

Wat had ik graag levenslessen gehad van Elsa, de ijskoningin uit de Disneyfilm “Frozen”. Dan had ik misschien wat minder moeite gehad met loslaten. Want man, oh man: ik heb een loslaat-issue waar ik zelf al stiekem ‘u’ tegen zeg. Dat is behoorlijk – en hier komt een understatement – lastig. Het leven bestaat namelijk voor een groot deel uit loslaten. Hier ben ik inmiddels wel achter… Soms kwam ik er op brute wijze achter, […]

Verder lezen

Bodemloos

Soms verlang ik er nog zo naar dat iemand mijn hand vast houdt terwijl ik naar school loop. Ik verlang naar iemand die door mijn haren strijkt tot ik in slaap val of voorleest alsof ik weer een klein meisje ben.  De tranen in mijn ogen die ik krijg wanneer mijn vader mijn hand vast houdt. Alleen de tijd is er om te realiseren dat ik volwassen ben geworden, dat mijn kindertijd voorbij is. Ik […]

Verder lezen

Hoe voelt borderline?

Voor mij is borderline constant op mijn tenen lopen, bang voor afwijzing of enige vorm van kritiek. In mijn eigen wereld keren wanneer ik niemand om me heen wil hebben en nog geen minuut later huilend op mijn kamer zitten omdat ik het niet trek alleen te zijn. Constant de drang voelen mezelf te bewijzen en leven op de bevestiging van anderen. Proberen niet in tranen uit te barsten of woedend te worden als iemand […]

Verder lezen

Maar het voelt zo écht!

Je raakt hem niet aan, je hebt niks met hem gedaan. Je houdt afstand, toch? Ja, je houdt afstand. Ik kan niet weglopen in zijn buurt. Afstand vergroot het verlangen. Ja…ja…we kunnen vrienden zijn. Het eerste jaar in herstel geen relatie…ik ben anders…dat kan ik wel. Of een relatie zonder relatie? Ja…alleen seks. Nee…ik voel zoveel meer voor hem. Niet bepaald waar ik mijn gedachten aan wilde geven nu ik in een kliniek in fucking […]

Verder lezen