Blogs over verleden

Jouw lichaam is van jou

Ik deel hier een beetje van mijn verhaal. Je hoeft hier, zelfs als de ervaringen te vergelijken zijn, niks in te herkennen. Hoe iets binnenkomt en wat de gevolgen zijn, is van zoveel dingen afhankelijk dat het een zeer persoonlijk iets is. Ik deel hier dus mijn visie, mijn ervaring, mijn mening. Met als doel om het onderwerp open te gooien en te vertellen dat jij ertoe doet. Dat je lichaam van jou is, ook […]

Verder lezen

Machteloos

Een paar weken geleden schreef ik onderstaande brief aan mijn psycholoog. Ik voelde me namelijk zeer machteloos omdat ik haar door alle maatregelen rond het coronavirus niet kon zien. En vanwege mijn problematiek voelt beeldbellen niet veilig. Wanneer ik een einde aan mijn leven zou maken, zou je dan boos zijn of je verraden voelen? Wanneer ik toe zou geven aan dat gevoel van niet meer kunnen vechten, zou je dan verdrietig zijn of je […]

Verder lezen

Hoe overleef ik autisme?

Sinds ik weet dat ik een autismespectrumstoornis (ASS) heb, is eigenlijk alles anders. De manier waarop ik naar mezelf kijk en dat mijn verleden gekleurd is met meer pijn, doordat ik weet dat ik zo lang ben behandeld zonder dat mijn autisme is gezien. Ik analyseer grote situaties in mijn hoofd of het mislopen van studies, het mislukken van behandelingen en vriendschappen. Het leek of het mijn schuld was of dat er ergens een stukje […]

Verder lezen

Mezelf leren accepteren

Ik ben een ochtendmens,Dat ik mij meer en meer accepteer is wat ik me heel erg toewens,Ook mijn momenten in de avond dat ik gewoon doodop ben,Dat zijn patronen die ik in mezelf heel erg herken. Ik besteed aan heel veel dingen aandacht,Dat is iets wat ik niet ontkracht,Het zijn processen in mij die niet te stoppen zijn,Wel zorgt het voor de nodige koppijn. Het liefst had ik daarin normaal willen acteren,Ik ben dat ook […]

Verder lezen

Bang voor mijn gevoelens

Deze blog is onderverdeeld in twee stukken. Het eerste stuk heb ik in 2017 geschreven toen ik 26 jaar was en het tweede stuk in 2020 op mijn 28e. November 2017 Ik vind het erg eng om bij mijn gevoelens stil te staan. Vaak verstijf en verkramp ik van angst. Ik heb ook angst door destructieve neigingen die ik tegelijkertijd voel, waardoor ik dus nog banger voor mezelf word. Ik wil vluchten van wat zich […]

Verder lezen

Terugval? Herstel!

Ik was hersteld van zelfbeschadiging. Ik had mijn leven weer aardig op de rit. Het ging goed met me. Althans, dat vond ik, totdat er iets gebeurde. Afgelopen periode heb ik een enorme terugval gehad. Een terugval die bestond uit intense somberheid, wanhoop en machteloosheid. Niet wetend hoe ik nog vooruit moest, wenste ik mezelf dood. Ik heb vaker mezelf dood gewenst, maar deze keer kwam het uit het niks. Ik dacht dat ik heel […]

Verder lezen

Opgejaagd

Hieronder beschrijf ik enkele ervaringen met en als gevolg van emotioneel misbruik. Tijdens het schrijven heb ik teruggeblikt, en heb ik geprobeerd ervaringen hierbij samenhangend te integreren in deze blog. Omdat ik op deze website nog weinig over emotioneel misbruik heb gezien, ben ik benieuwd of jullie hier iets van herkennen. Hoe dan ook wil ik bij deze graag wat van mijn ervaringen delen. Me opgejaagd voelen en eigenlijk willen vluchten. Zo werkt mijn leven […]

Verder lezen

Beginnen met therapie op je 54e

“Je bent nu heel kwetsbaar”, zegt de verpleegkundig specialist ggz tegen mij, tijdens ons derde gesprek. Ik ben nog bezig met de intakeprocedure bij een ggz-instelling. Tot ik mijn definitieve behandelplan krijg, is zij mijn aanspreekpunt. Ik zie dat ze zich zorgen over me maakt en dat raakt me. Want ik maak me helemaal geen zorgen over mezelf. Oké, ik voel me al tijden rot. Heel rot. Alsof er iets heel ergs met me gaat […]

Verder lezen

Kintsukuroi – Littekens van goud

Ik voel me op mijn plek. Ik voel me een buitenstaander. Ik voel me sterk. Ik voel me kwetsbaar. Ik voel me geaccepteerd. Ik voel me een last. Ik voel mezelf groeien. Ik voel me onzeker. Ik voel… Veel te veel. Ik maakte een alomvattende dag op school mee waarin ik volledig in tweestrijd werd gebracht. Vanbinnen verscheurde ik mezelf terwijl dit aan mijn uiterlijk nergens te zien was. Ik deed goed mee met de […]

Verder lezen

In welke fase zit ik vandaag?

Er gaat geen dag voorbij dat ik niet denk aan mijn verleden en mijn toekomst. Als ik me, in psychologentaal, fase 2 of 3 voel, is het enige dat ik nog kan mezelf kapot maken. Zowel fysiek als in mijn hoofd. Ik denk aan de mensen die me in de steek hebben gelaten en de mensen die mij wat hebben aangedaan. Ik denk aan de mensen die mij een negatief gevoel hebben gegeven en aan […]

Verder lezen

Een ‘normale’ kop koffie

Mijn kaak trilt zachtjes en onvrijwillig. Ik hoop dat hij het niet ziet. Ik heb een zure smaak op mijn tong, die me doet denken aan kattenpis. Ik voel mijn benen niet meer. Ik heb het idee dat ik mezelf onder heb geplast, terwijl ik stijfjes naar hem glimlach: hier zitten we dan, zoveel jaren later weer voor het eerst, en we zijn ‘ineens’ allebei zo ‘burgerlijk’ geworden. Wie had dat gedacht? “Je was echt […]

Verder lezen

Ik voel me als een kameleon

Ik voel me als een kameleon. Aanpassen kan ik als geen ander. Gewenst gedrag, leuk zijn voor een ander, een zorgzame moeder zijn, er voor de kinderen zijn, voor iedereen zorgen behalve voor mezelf. Iedereen in mijn omgeving vindt me sterk en gezellig, zorgzaam en ga zo maar door. Niemand weet dat ik me van binnen verschrikkelijk voel en zeer angstig ben. Het toneelstuk iedere dag is killing. Voor mezelf zorgen vind ik erg lastig […]

Verder lezen

Lief zijn voor jezelf

Ik wil graag delen welke adviezen mij geholpen hebben. Ik hoop dat iemand anders er ook wat aan heeft. In therapie heeft het mij geholpen om te beseffen, dat het belangrijker is om goed te voelen wat erin jezelf omgaat, dan gelijk streven naar jezelf goed te voelen. Als je namelijk gereguleerd je gevoel beetje bij beetje toe laat, voel je je uiteindelijk fijner. Wel is het belangrijk om te kijken waar die gevoelens en […]

Verder lezen

Help, mijn psychiater gaat de politiek in!

Help, mijn psychiater gaat de politiek in! Oh, ik vind dat prima hoor, leuk zelfs. Geen vreemde stap, gezien haar interesse en de ontwikkelingen in gezondheidsland en niemand die bij machte lijkt het tij ten goede te keren. En ze blijft mij, zover ik weet, nog gewoon zien, dus niks aan het handje. Zou je denken. Op Twitter breekt de hel los. En wat ik dan toch allemaal lees over mijn geweldig lieve psychiater… want […]

Verder lezen

Opnieuw in opname

Vandaag ben ik weer opgenomen, een opname waar ik al maanden op heb gewacht. Dit is mijn tweede opname in deze kliniek, en inmiddels is dit al mijn zesde opname. Dus ik mag het van mezelf niet meer spannend vinden om opgenomen te worden, want je zou toch denken dat het went? En een klein beetje is dat ook wel zo. Maar om eerlijk te zijn vind ik het toch spannend, vooral omdat ik weer […]

Verder lezen

Afstand nemen van vroeger

Ik blijf naar mezelf refereren als meisje, terwijl ik inmiddels een jonge vrouw mét keuzes ben. Herstel vraagt mij soms keuzes te maken die pijn doen en moeilijk zijn, maar achteraf wel het beste voor mij zijn. In de tot nu lange periode van behandeling en herstel leer ik mezelf steeds beter kennen en weet ik steeds beter wie ik ben en wie ik wil zijn. Wat ik niet ben en wat mij niet meer […]

Verder lezen