Blogs over verlatingsangst

Ik kan niet wennen aan mijn therapeut

Vertrouwen heeft tijd nodig, dat weet ik. Zeker voor iemand wier vertrouwen al een zijden draadje was. Zeker voor iemand die al zo vaak heeft meegemaakt dat mensen weggaan; dat therapeuten verdwijnen; dat pleegouders zeggen dat ze niet meer willen. Ik weet dat vertrouwen tijd nodig heeft, maar wat ik nu meemaak voelt zo onveilig, zo eenzaam, zo moedeloos, dat ik niet weet of er ooit wel genoeg tijd zal zijn. Sinds juni heb ik, […]

Verder lezen

Gemis

Als ik heel erg veel verlatingsangst heb, is mijn onmiddellijke reactie om iedereen af te snijden. Ik sluit me niet alleen af van mijn therapeuten, contact met alle andere mensen in mijn leven ga ik ook uit de weg. Ik antwoord niet meer op appjes, zeg mijn afspraken af, neem mijn telefoon niet op als vrienden me bellen. Ik denk: ‘Ik doe het wel alleen. Ik heb niemand nodig. Andere mensen laten me toch altijd […]

Verder lezen

Alsof de wereld ophoudt met bestaan

Na morgen heeft mijn hoofdbehandelaar drie weken vakantie. Dit gegeven, bovenop nieuwe traumaherinneringen die bovenkomen, zorgt voor veel onrust en spanning. Eigenlijk gaat het al een week niet super goed. Ik ben erg moe, heb herbelevingen, drang tot automutilatie en gedachten aan suïcide. En ja, mijn hormonen doen ook nog eens een schepje erbovenop. Dat staat zelfs in mijn behandelplan, dus weet ik dat het nu even extra ingewikkeld is. Het is uitzien naar het moment […]

Verder lezen

“Mensen komen en gaan”

Ik vind het leven momenteel heel moeilijk en verdrietig, omdat ik weg moet bij mijn vaste therapeut door oneerlijke regels. De reactie van andere hulpverleners is dan soms: “Maar zo gaat het nou eenmaal. Mensen komen en gaan in het leven.” Hoewel ik weet dat dit goed bedoeld is, vind ik het toch een ingewikkelde uitspraak.  Als je tegen me zegt dat mensen nou eenmaal komen en gaan, heb je volgens mij geen idee hoe […]

Verder lezen

Mijn autisme en borderline staan niet los van elkaar

Toen ik de diagnose autisme kreeg, vielen dingen helemaal niet op zijn plek, zoals je soms hoort. Ik was vooral in shock. Ik, autistisch? Hoe dan? Het is inmiddels ruim een jaar later en nu begint alles toch een beetje logischer te worden. Ik begin te begrijpen dat autisme niet losstaat van mijn andere diagnose: borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS). Het zijn geen losse eilandjes in mijn brein. De twee labels interacteren steeds en hebben invloed op […]

Verder lezen

Ik voel me als een kameleon

Ik voel me als een kameleon. Aanpassen kan ik als geen ander. Gewenst gedrag, leuk zijn voor een ander, een zorgzame moeder zijn, er voor de kinderen zijn, voor iedereen zorgen behalve voor mezelf. Iedereen in mijn omgeving vindt me sterk en gezellig, zorgzaam en ga zo maar door. Niemand weet dat ik me van binnen verschrikkelijk voel en zeer angstig ben. Het toneelstuk iedere dag is killing. Voor mezelf zorgen vind ik erg lastig […]

Verder lezen

Een donderslag bij heldere hemel

Eigenlijk zat ik midden in mijn herstel. Ik ging braaf drie keer per week naar mijn emotieregulatie-groepstherapie en deed thuis de opdrachten die we daar bedachten. Ik nam mijn medicatie zoals voorgeschreven en deed mijn best om contact te hebben met onze zoon. Het was geen fijne periode maar wel een nieuwe periode. Een periode van therapie die blijkbaar iets positiefs met me doet en een periode waarin ik heel ergens in de verte misschien […]

Verder lezen

Verwarrend hechtingsgedrag

Allerlei levende wezens, mensen én dieren, hebben een kritische bindingsperiode na geboorte. Bij eenden bijvoorbeeld is die kritische periode tussen het dertiende en zestiende uur na het verlaten van het ei, volgens Kees Moeliker, bioloog en directeur van het Natuurhistorisch Museum en bijgenaamd De Eendenman. ‘Een kuiken hecht zich aan wat beweegt en beschouwt dat als moeder en volgt dat. Normaal gesproken is dat de eend die de eieren gelegd heeft; de biologische moeder. Want […]

Verder lezen

Bang voor liefde

“En, wat vinden jullie nou zo leuk aan elkaar?” vraagt de moeder van mijn vriend enthousiast. Verbouwereerd kijk ik haar aan terwijl mijn hersenen overuren draaien om tot een zinnig antwoord te komen. Ik denk dat dit een vrij ongemakkelijke vraag is voor elke 17-jarige die net een halfjaar een relatie heeft, maar voor deze 17-jarige was het voldoende om haar volledig in paniek te laten schieten. Het geven en ontvangen van liefde vind ik […]

Verder lezen

Hey, het is oké

In een opwelling heb ik verzonnen dat ik op de dag van de lancering van de ‘Hey, het is oké’ najaarscampagne (om depressie, angst- en paniekstoornissen bespreekbaar te maken) een blog wilde publiceren. Dus zo gezegd, zo gedaan. Althans, dat was de bedoeling. Inmiddels is het zo’n 24 uur voor publicatie en zit ik nog steeds naar een prachtig wit vel in mijn tekstverwerker te kijken, met de knipperende cursor als veroordelend oog over het […]

Verder lezen

Mijn stickercatalogus

Terwijl ik al een paar weken vol bewondering de verschillende verhalen die voorbijkomen aan het lezen ben, realiseer ik me ook dat dit is waar ik gewoon aan moet geloven. Sterker nog, het wordt zelfs mijn geloof. Ik zoek vaak genoeg op internet naar ‘borderline en autorijden’, om maar even een voorbeeld te geven. Ik begin eindelijk te geloven dat er meer is dan alleen maar het stickertje borderline, verlatingsangst, bindingsangst, ADD, hechtingsproblematiek, verwaarlozing in […]

Verder lezen

Ondanks alles, ben ik nog steeds mezelf

Laat ik bij het begin beginnen: Hi, ik ben Emily. Inmiddels al 27 jaar oud. Je zou denken dat ik op die leeftijd mezelf wel zou kennen, maar dat is niet zo. Misschien begin ik pas net.  Ik ben zorgzaam, betrouwbaar en behulpzaam. Ik ben creatief, geordend en perfectionistisch. Ik ben sociaal, liefdevol en begripvol. Ik ben gevoelig en emotioneel. Ik ben sterk, zelfstandig en trots. Daarnaast kamp ik momenteel met psychische problematiek. Daardoor ben ik […]

Verder lezen

Mijn coming-out: ik heb borderline

Onderstaande blog is een sneak preview uit de dsmmini over borderline. In deze dsmmini (e-book) geven mensen met borderline, naasten en hulpverleners hun persoonlijke visie op borderline. Ook Anne van Winkelhof, blogger voor dsmmeisjes, schreef mee aan deze dsmmini. In deze blog lees je hoe zij borderline ervaart. Hier is dan mijn coming-out: ik heb borderline. Dit heb ik lang ontkend, want ik had volgens mijn therapeuten ‘alleen maar’ borderlinetrekken. Hallo, ik heb écht geen […]

Verder lezen

Help, mijn psychiater gaat op vakantie!

De zomervakantie nadert en dat roept bij patiënten in de ggz vooral paniek op. Over op vakantie gaande therapeuten is al veel geschreven en daarom twijfelde ik of er nog iets aan toe te voegen had, maar ik schrijf er nu toch over in de hoop dat het oplucht en verlichting geeft. Kattengedrag Ik vergelijk mijn gedrag bij mijn behandelaar graag met het gedrag van mijn kat. Sowieso is de relatie die ik met mijn […]

Verder lezen

Blijf, alsjeblieft

“Je geeft nu op óf je zet nu door!” De paniekerige schreeuw uit mijn mond steekt scherp af bij het zachte geruis van blaadjes en de verlaten bospaden. Maar het maakt me niets uit. Ik doe alles om de tornado vanbinnen rustig te krijgen. Iedereen moet uit mijn buurt gaan, niemand mag meer praten. Laat me met rust; dichtbij komen is verboden, afstand nemen is goed. En toch ook ergens die twijfel, omdat ik in […]

Verder lezen

De deurbewaker

Ik heb gemerkt dat ik mij er de laatste tijd bewust van kan zijn dat ik Michael ben, de Michael die ik wil zijn. Helaas ben ik die Michael nog vaak genoeg niet. Ik val nog vaak terug in oude patronen die voor mij comfortabel zijn. Ik ben gelukkig mijn angst niet. Ik ben Michael en ik kan zeggen dat ik leef met een angststoornis, dat ik een verlatingsangst heb en dat ik last heb […]

Verder lezen