Blogs over verdriet

Gemis

Als ik heel erg veel verlatingsangst heb, is mijn onmiddellijke reactie om iedereen af te snijden. Ik sluit me niet alleen af van mijn therapeuten, contact met alle andere mensen in mijn leven ga ik ook uit de weg. Ik antwoord niet meer op appjes, zeg mijn afspraken af, neem mijn telefoon niet op als vrienden me bellen. Ik denk: ‘Ik doe het wel alleen. Ik heb niemand nodig. Andere mensen laten me toch altijd […]

Verder lezen

Samen Sterk

#SamenSterk. Toen ik een paar weken geleden deze spreuk op een billboard zag, raakte die mij. De keren dat dezelfde woorden op televisie voorbij kwamen, waren het alleen woorden. Maar deze keer voelde het of deze spreuk ging over mij en mijn binnenwereld. Want samen met mijn delen probeer ik tijdens moeilijke momenten overeind te blijven en de moed niet te verliezen. Ook als ik geconfronteerd word met delen die nog in traumatijd leven of delen […]

Verder lezen

Dankbaar voor mijn kracht

In deze blog gaat het over suïcidaliteit. Heb je zelf last van suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie. Wie had dat gedacht; ik heb mijn MBO 4-diploma op zak sinds woensdag. Ik, die door veel mensen opgegeven was, met mij was niks te beginnen. Vier jaar ben ik niet naar school geweest en ik had een flinke schoolfobie. Ik had zelfs gezworen nooit meer een […]

Verder lezen

Hardnekkige patronen

Je kent het vast wel, van die hardnekkige patronen die maar terug blijven komen. Die niet eerst even netjes op de deur kloppen of ze in je leven aanwezig mogen zijn, maar die gewoon het roer overnemen. Een van die patronen waar ik keer op keer keihard tegen aanloop, is dat ik dingen waar ik eigenlijk heel verdrietig, angstig of boos door ben lachend kan vertellen. Op die manier kom ik maar niet bij het […]

Verder lezen

Dankbaar voor de ggz

Als ik mensen maar genoeg op afstand houd, kunnen ze me ook niet raken. Dat is mijn manier om me niet verder te laten kwetsen. Dat werkt natuurlijk goed, maar betekent ook dat mensen er niet echt voor me kunnen zijn, waardoor dat kleine meisje in mij nooit de compassie ontvangt die ze zo nodig heeft. Dat kleine meisje dat zoveel leed heeft gekend, door toedoen van iemand die juist onvoorwaardelijk van haar zou moeten […]

Verder lezen

Hulpverleners hebben geen glazen bol

Weet je wat ik nou zo jammer vind? Dat hulpverleners geen toverstafje hebben of een glazen bol. Dat ik, in crisis of als ik het heel erg zwaar heb en het allemaal niet meer overzie, op een knopje druk of gewoon naar hen bel en dat zij dan precies weten wat ik nodig heb. Dat het verdriet oplost, dat de pijn er niet meer is, dat de donkere wolken in mijn hoofd steeds minder worden. […]

Verder lezen

Mezelf leren accepteren

Ik ben een ochtendmens,Dat ik mij meer en meer accepteer is wat ik me heel erg toewens,Ook mijn momenten in de avond dat ik gewoon doodop ben,Dat zijn patronen die ik in mezelf heel erg herken. Ik besteed aan heel veel dingen aandacht,Dat is iets wat ik niet ontkracht,Het zijn processen in mij die niet te stoppen zijn,Wel zorgt het voor de nodige koppijn. Het liefst had ik daarin normaal willen acteren,Ik ben dat ook […]

Verder lezen

Het blijft een strijd

Deze blog gaat over zelfbeschadiging. Lees deze blog niet als je weet dat je veel last hebt van triggers. Ben je op zoek naar Lotgenotencontact? Neem contact op met Stichting Zelfbeschadiging. Het blijft een strijd. Het komt telkens terug. Ik kan ‘m maar niet winnen, hoe graag ik ook wil. Het is al jaren een strijd. Soms lijkt het alsof ik de strijd gewonnen heb, maar telkens gaat het weer mis. Telkens ervaar ik dat […]

Verder lezen

Waarom luisterde jij niet naar mij?

Jij, waarom luisterde jij niet naar mij? Ik vertelde jou over mijn lijden, over mijn trauma’s, over nachtmerries en herbelevingen, over dat ik geen hap meer door mijn keel kreeg. Maar je luisterde niet naar mij. Je vond me te theatraal, narcistisch, afhankelijk, ontwijkend, manipulatief, depressief.Ik moest me maar anders leren opstellen. Anders leren denken.  Jij, waarom luisterde jij niet naar mij?Ik vertelde jou over mijn eetstoornis, over hoe bang ik was, hoe ik niet […]

Verder lezen

Rouwen om autisme

Het voelde alsof de scheuren in de grond waar ik al die tijd op balanceerde rechttrokken. Tegelijkertijd had ik zoveel vragen en werd ik opgeslokt door diepe rouw. Na zeven jaar intensief behandeld te zijn geweest voor persoonlijkheidsstoornissen, zoals borderline, trekken van narcisme en obsessief-compulsief, moest ik geloven dat ik uitbehandeld was. Na een eigen onderzoek herkende ik mijzelf in autisme en na officiële testen kreeg ik afgelopen december de diagnose. Het fijne gevoel van […]

Verder lezen

Gevolgd door lichtflitsen

Als een klein meisje lig ik in bed. Trillend en huilend. Tranen blijven maar stromen uit mijn ogen, maar er is niemand die het ziet. Lichtflitsen schieten voorbij. Flashbacks en herbelevingen komen en gaan. Er is niemand die zegt: hoor je mij? Niemand die even een schouder heeft, zegt dat het goed komt, of gewoon even niks zegt.  Die mensen zijn er wel. Ze zijn er om op te steunen. Iemand waar je even op […]

Verder lezen

Ik mis mezelf

Binnenkort is het zover, ik ga beginnen met de zoveelste therapie… Vierdaagse dagbehandeling, schematherapie. Doodeng, maar zo noodzakelijk! Nog een laatste keer. Deze keer zet ik alles op alles. Ik ga stormen trotseren, niet zomaar stormen. De ergste en engste stormen. Ik ga bergen beklimmen, de hoogste en gevaarlijkste bergen die er zijn. Ook ga ik draken verslaan, gigantische draken. Onderweg ga ik ook nog goed uitkijken voor alle beren op de weg. Ik ga […]

Verder lezen

Ik voel me als een kameleon

Ik voel me als een kameleon. Aanpassen kan ik als geen ander. Gewenst gedrag, leuk zijn voor een ander, een zorgzame moeder zijn, er voor de kinderen zijn, voor iedereen zorgen behalve voor mezelf. Iedereen in mijn omgeving vindt me sterk en gezellig, zorgzaam en ga zo maar door. Niemand weet dat ik me van binnen verschrikkelijk voel en zeer angstig ben. Het toneelstuk iedere dag is killing. Voor mezelf zorgen vind ik erg lastig […]

Verder lezen

Lief zijn voor jezelf

Ik wil graag delen welke adviezen mij geholpen hebben. Ik hoop dat iemand anders er ook wat aan heeft. In therapie heeft het mij geholpen om te beseffen, dat het belangrijker is om goed te voelen wat erin jezelf omgaat, dan gelijk streven naar jezelf goed te voelen. Als je namelijk gereguleerd je gevoel beetje bij beetje toe laat, voel je je uiteindelijk fijner. Wel is het belangrijk om te kijken waar die gevoelens en […]

Verder lezen

Wat denk je zélf?

Inmiddels ben ik al 3,5 jaar onder behandeling bij een psychiater. Sinds een tijdje zie ik haar ‘nog’ maar één keer per maand. Het is wel heel fijn dat dit nog zo is, want zoals ik laatst bijna in tranen tegen haar zei aan de telefoon: ‘Ik heb deze persoonlijkheid pas één jaar, het voelt soms alsof ik nét heb leren lopen!’ Ik bedoelde daarmee dat ik pas sinds een jaar enigszins in contact sta […]

Verder lezen

Mijn stickercatalogus

Terwijl ik al een paar weken vol bewondering de verschillende verhalen die voorbijkomen aan het lezen ben, realiseer ik me ook dat dit is waar ik gewoon aan moet geloven. Sterker nog, het wordt zelfs mijn geloof. Ik zoek vaak genoeg op internet naar ‘borderline en autorijden’, om maar even een voorbeeld te geven. Ik begin eindelijk te geloven dat er meer is dan alleen maar het stickertje borderline, verlatingsangst, bindingsangst, ADD, hechtingsproblematiek, verwaarlozing in […]

Verder lezen