Blogs over veiligheid

Het afscheid van ons geheime project

Dit is het afscheid van ons geheime project. Helaas, we moeten afstand nemen en weer omdraaien. Daarom breng ik in kaart wat we gaan missen. Of, wat ik denk te gaan missen. We gaan de afwezigheid van een beschermlaag missen. Alles is nu zo heerlijk tastbaar, zowel organen per stuk voelen, gevuld met eten, drinken, of leegte, als het voelen van botten. Het scherpe raken van mijn knieën als ik op mijn zij lig, wat […]

Verder lezen

Het oog van de orkaan

De winter is voor mij en vele anderen niet de meest favoriete tijd van het jaar. Naast dat de donkere dagen voor meer depressieve en angstige gevoelens zorgen, ervaar ik door de kou en feestsfeer een soort van negatieve nostalgie. Sommige mensen worden misschien blij nostalgisch van het zien van sneeuw en het optuigen van een kerstboom. Ik word depressief en angstig nostalgisch van deze gebeurtenissen.   Ik waan mezelf acht jaar terug in de […]

Verder lezen

De kater komt later

Ik zit op de grond in de douche en laat het warme water over me heen stromen. M’n hoofd rust tegen de muur en ik heb m’n ogen dicht. Alles duizelt. Ik ben brak en heb een flinke kater. Nee, ik heb niet een avondje flink gestapt, zoals de meeste van mijn medestudenten zijn gaan doen. Ik heb gisteravond moeten dealen met kortsluiting in m’n hoofd van heb ik jou daar. Ergens wist ik wel […]

Verder lezen

Twee maanden droog

Ik ben zo bang dat dit allemaal te gemakkelijk gaat. Het is nu ongeveer 2 maanden geleden, ik tel de dagen niet eens echt meer. Ik begon in juli mijn jaarlijkse maand alcoholvrij, iets dat ik vroeger deed om mijn tolerantie te verlagen en mijn lever een pauze te geven. Deze pauze duurde maar drie-en-een-halve week en werd gevolgd door vijf dagen zwaar drinken, dus het hele nut van die pauze was weg… Vandaar de […]

Verder lezen

Verlatingsangst is voor mij…

Hoe het voelt Verlatingsangst is meer dan alleen angst. Het is ook oneindig rouwen om verlies wat niet is geleden. Altijd boos en intens verdrietig zijn om gebeurtenissen die niet hebben plaatsgevonden. Altijd het gevoel hebben dat de angst al is uitgekomen. Dat mensen al dood of bij me weggelopen zijn. Alsof ik mensen honderden keren opnieuw verlies. Verlatingsangst voelt eenzaam. Alsof een belangrijk deel van mezelf is weggerukt en er een groot gat is achtergebleven. Verlatingsangst is […]

Verder lezen

Fall down seven times, stand up eight

Een week geleden checkte ik mijzelf vrijwillig in op de open afdeling van de kliniek. Helaas ben ik al sinds mijn 15e jaar de verantwoordelijke voor mijn eigen behandeling. Het voelt als je eigen advocaat zijn terwijl je schuldig bent, maar tóch moet pleiten dat je niet schuldig bent. Je moet goede behandelkeuzes maken, maar je wilt ook een eind aan je leven maken en dus wil je ook je behandeling dwarsbomen. In een helder […]

Verder lezen

Nergens veilig

Ik voel mij nergens veilig, nooit. Nooit gedaan ook trouwens. Toch hoor ik sinds mijn terugval vaak dat het eerder nooit opviel dat ik traumaklachten had. Nu wel dus. Iedereen die vroeger wist van mijn complexe posttraumatische stressstoornis (CPTSS), wist wel dat ik wat dingen had meegemaakt, dat ik moeilijk sliep en er psychologisch nou niet als een ster erbij zat. Toch leek ik voor lange tijd te functioneren. Te lang. Tot alles in elkaar […]

Verder lezen

Hoe ik anorexia ontwikkelde en overwon

Bang voor de wereld Ik ben vijftien en bang voor de wereld, want ik moet overal alleen doorheen en weet niet hoe dat moet. Het leven zou zó veel veiliger voelen met een volwassene die achter mij staat. Iemand die mij een beetje de weg wijst, aanmoedigt, mij helpt opstaan als ik op mijn bek ga, bescherming biedt, voor mij opkomt als het nodig is en op wie ik kan terugvallen. Dan zou ik alle […]

Verder lezen

Ik mag niet genieten

Ik zat met mijn 3 jarige dochter de Lollifanten film te kijken. Ze had de griep en was lekker tegen me aan gekropen op de bank. We genoten van het ontroerende verhaal en van mama Kanga die zong voor zoon Roo, terwijl ze hem naar bed bracht. Heerlijk knus in onze veilige cocon. Maar toch voelde het voor mij niet goed, iets vrat aan mij. Een onrustig gevoel dat de veiligheid verstoorde en me triggerde […]

Verder lezen

Soulsister

Deze blog gaat in op de gevolgen van een ernstig trauma. Heb je hulp nodig of iemand om mee te praten? Neem contact op met je behandelaar, met de luisterlijn of Mind Korrelatie. Zo opeens was je daar. Er lag een lijntje, ik voelde hem direct. Je aarzelende houding. Je pijn die zover opgelopen was dat hij overstroomde via een traan over je wang. Ik voelde het. Alleen plaatste ik hem verkeerd, verwarde hem met […]

Verder lezen

De juiste afslag

Eens in de zoveel tijd ga ik naar iemand die massages geeft. Niet gewoon zoals in de Spa, maar meer een soort massagetherapie waarbij ik leer hoe mijn lichaamsbewustzijn is. En dat wanneer ik mijn lichaam niet voel, ik haar weer terug kan vinden. Maar vandaag wil het niet. Ik zit in een stoel en mijn lichaam is maar deels aanwezig. Wat ik me wel voel, is koud en bewegingsloos. Er wordt me gevraagd hoe het […]

Verder lezen

Hondenbeet

Het is weer volledig en duidelijk aanwezig; de hondenbeet. Ik moet er iets mee. Anderen helpen? Benadrukken dat trauma direct psychische hulp nodig heeft? Dat je niet kunt weten hoe een kind denkt? Mijn verhaal opschrijven? Ik doe het gelijk maar. Of het allemaal correct is weet ik niet, maar zo herinner ik het me van toen ik 4,5 jaar jong was. Ik speelde bij een leeftijdsgenootje. Er was nog een jongen bij. Ze hadden […]

Verder lezen

Een eetstoornis is dodelijk

Het gaat niet over eten, over gewicht, uiterlijk. Het gaat niet om de calorieën of het eindeloze sporten. Het gaat niet over de weegschaal of het meetlint. Het gaat niet over mooi gevonden worden, er leuker uitzien. Het gaat niet over eten. Een eetstoornis is zo veel meer. Het gaat om controle en deze verliezen. Het gaat om veiligheid zoeken in onveiligheid. Het gaat om de grenzen van je eigen kunnen opzoeken en dan nog […]

Verder lezen

Mijn eerste blog! Spannend…

Goh, begin je een blog over iets wat je ontzettend eng vindt. Iets met uit je comfortzone stappen. Al is typen nog altijd lekker veilig. Niemand hoeft te weten wie er achter deze tekst leeft. Voor jullie ben ik Epione. Griekse godin van de pijnverzachting. Pijnverzachting. Iets waar ik ontzettend naar op zoek ben, maar wat haast onmogelijk lijkt. Leven, leven en liefst op zo’n prettig mogelijke manier lijkt haast onmogelijk. Zeker voor iemand die […]

Verder lezen

Een vijf achter de twee

Afgelopen vrijdag was ik jarig. Ik werd 25. Een vijf achter de twee, in plaats van een vier achter de twee zoals het afgelopen jaar. Ik werd 25, een kwart eeuw. Het klinkt misschien heel raar, maar voor mij was het nogal iets. Ik werd 25, ik ben nu 25 jaar. Vijftien jaar en vier dagen geleden lag ik ’s avonds in m’n bed. Ik besloot dat ik nooit 25 zou worden. Ik zou sterven […]

Verder lezen

Wantrouwend vertrouwen

De mensen die dichtbij staan lijken gevaarlijk. De muren van mijn huis komen op me af. Mijn boos schreeuwende buurman maakt dat ik me wil verstoppen. Ik hoor mijn eigen stem veel te kwetsbare dingen vertellen. Ik wil het liefst huilen. Niks zeggen. Maar tegelijkertijd wil ik delen, gezien worden, getroost en gehoord. Ik voel me naakt en zonder beschermlaag. De komende maanden liggen voor me met hun afgrijselijke triggers. Ze noemen het nota bene […]

Verder lezen