Blogs over vechten

Het zal altijd in mijn rugzak zitten

Het is nu avond en ik zit achter mijn laptop. Ik heb net een brief geschreven aan een meid waar ik een crush op heb. In de brief vertel ik over mijn verleden. In geen jaren had ik durven denken dat ik het ooit nog tegen iemand zou gaan vertellen, maar die angst is een stuk minder. In sommige blogs heb ik jullie meegenomen in traumadelen van mij. Vanaf mijn zestiende begon ik pas te […]

Verder lezen

Zorg zonder strijd

Na twee eerdere opnames met sondevoeding weet ik het zeker: dat echt nooit weer. Maar toch word ik – ernstig verzwakt – met spoed in het ziekenhuis opgenomen, en is er toch geen andere uitweg dan een infuus en sondevoeding. De sondevoeding had ik bij eerdere opnames op een somatische afdeling van de ggz gekregen. Het inbrengen was een hel, de pomp die maar doorpompte een drama. Nooit mocht de pomp even uit, ook niet […]

Verder lezen

Manie, (g)een toestand om na te streven?

De positieve kant van een (hypo)manie zou ik omschrijven als een permanent aanwezig gevoel van subtiele blijdschap dat met momenten kan uitmonden in een toestand van totale extase. Die extase zit nooit ver weg. Het lijkt net kleine voorbij zwevende luchtbelletjes, die ik gewoon maar hoef te pakken om op te stijgen naar een hoger niveau van geluk. Daarbij heb ik bakken vol met energie en van tijd tot tijd kunnen er ook bepaalde (spirituele) […]

Verder lezen

Leven na ECT

De dag dat ik ontslagen werd uit het ziekenhuis was overweldigend. Ik liet het maar over mij heen komen maar wist eigenlijk niet hoe ik mij moest voelen. Ik was opgelucht dat de laatste ECT voorbij was en ik twee dagen later al naar huis zou gaan? Blij, omdat ik mij minder depressief voelde. Ik wist niet dat er nog heel veel meer bij zou komen kijken. Thuis in mijn huisje, op een crisisplek, midden […]

Verder lezen

Het leven na een gedwongen opname

In deze blog gaat het over suïcidaliteit en een heftige opname. Zorg goed voor jezelf en lees deze blog niet als dit mogelijk te triggerend voor je is. Heb je zelf last van suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie. Opeens ben ik weer thuis na een gedwongen opname. Het voelt alsof alles wat eerst zo normaal was een hele nieuwe betekenis heeft gekregen. Mijn wereld […]

Verder lezen

Blijven volhouden

In oktober vorig jaar schreef ik dat ik opnieuw in opname zou gaan. Nu, negen maanden later, heb ik mijn klinische behandeling afgerond. Ik hoopte zo dat deze behandeling mij een stukje meer perspectief kon geven, dat het leven iets draaglijker zou worden, maar dat is het helaas nog steeds niet. Elke morgen is nog steeds het eerste wat ik tegen mezelf zeg: “Ik wil dood!” Tijdens mijn behandelingen van de afgelopen twee jaar heb […]

Verder lezen

Stoppen met vermijden

Al een tijdje ben ik therapieloos. De regiebehandelaar hield wel contact, maar hé, het gaat best goed, toch? Dat is wel wat ik vol blijf houden. Het gaat best goed. Ik begraaf me in boeken, zoveel dat zelfs mijn kuiten niet meer zo gespierd zijn. De coronatijd geeft me een mooi excuus iedereen op afstand te houden. Waar ik me vervolgens weer schuldig over voel, want wat een waardeloze vriendin, zus, whatever ben ik toch […]

Verder lezen

Machteloos

Een paar weken geleden schreef ik onderstaande brief aan mijn psycholoog. Ik voelde me namelijk zeer machteloos omdat ik haar door alle maatregelen rond het coronavirus niet kon zien. En vanwege mijn problematiek voelt beeldbellen niet veilig. Wanneer ik een einde aan mijn leven zou maken, zou je dan boos zijn of je verraden voelen? Wanneer ik toe zou geven aan dat gevoel van niet meer kunnen vechten, zou je dan verdrietig zijn of je […]

Verder lezen

Hulpverleners hebben geen glazen bol

Weet je wat ik nou zo jammer vind? Dat hulpverleners geen toverstafje hebben of een glazen bol. Dat ik, in crisis of als ik het heel erg zwaar heb en het allemaal niet meer overzie, op een knopje druk of gewoon naar hen bel en dat zij dan precies weten wat ik nodig heb. Dat het verdriet oplost, dat de pijn er niet meer is, dat de donkere wolken in mijn hoofd steeds minder worden. […]

Verder lezen

Gescheiden door mijn psychische klachten

Deze blog gaat over suïcidaliteit. Heb je zelf suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via 0900-0113 of 113.nl. Het was 2005, we zaten samen op de dagbehandeling in een jeugdkliniek. Ik vond hem gelijk leuk en hij mij achteraf ook. Na twee jaar vriendschap werd het een relatie en hij kwam al snel bij mij en mijn moeder inwonen. Ik was altijd bang dat hij […]

Verder lezen

Het blijft een strijd

Deze blog gaat over zelfbeschadiging. Lees deze blog niet als je weet dat je veel last hebt van triggers. Ben je op zoek naar Lotgenotencontact? Neem contact op met Stichting Zelfbeschadiging. Het blijft een strijd. Het komt telkens terug. Ik kan ‘m maar niet winnen, hoe graag ik ook wil. Het is al jaren een strijd. Soms lijkt het alsof ik de strijd gewonnen heb, maar telkens gaat het weer mis. Telkens ervaar ik dat […]

Verder lezen

Mijn ware kleur laten zien

Wat ik af en toe mis, is het gevoel dat ik mezelf mag zijn. Met al mijn kwetsbaarheid. Dat soms de tranen op de grond druppen en het snot al op mijn lippen staat. Ook dát ben ik. Maar ik laat die kant van mezelf bijna nooit zien, vooral omdat ik bang ben dat de ander denkt dat ik het voor de aandacht doe. Tegenwoordig denk ik ‘en wat dan nog?’ Dan denken ze dat […]

Verder lezen

Ik voel me als een kameleon

Ik voel me als een kameleon. Aanpassen kan ik als geen ander. Gewenst gedrag, leuk zijn voor een ander, een zorgzame moeder zijn, er voor de kinderen zijn, voor iedereen zorgen behalve voor mezelf. Iedereen in mijn omgeving vindt me sterk en gezellig, zorgzaam en ga zo maar door. Niemand weet dat ik me van binnen verschrikkelijk voel en zeer angstig ben. Het toneelstuk iedere dag is killing. Voor mezelf zorgen vind ik erg lastig […]

Verder lezen

Neem het leven serieus

Zo hoopvol als ik het was in mijn vorige blog, zo hard haalt de realiteit me nu in. Soms zijn er omstandigheden waardoor er te laat behandeling op je pad komt. Soms moet je daardoor een andere belangrijke beslissing maken. Jaren heb ik gevochten voor herstel, tot ik op een andere plek terecht kwam. Ik kreeg behandeling, kwam tot goede inzichten en tot de kern van mijn trauma’s. Echter blijkt nu toch dat het niet […]

Verder lezen

Wat zou er gebeuren als…?

Wat zou er gebeuren als ik opgaf? Niet dood, nee, gewoon ophouden met de dagelijkse dingen. Niet meer vechten voor alles maar toegeven aan de vermoeidheid en veilig in mijn bed blijven. Ik heb het gevoel dat ik heel mijn leven al aan het vechten ben om mee te doen, om me niet zo slecht te voelen en om wat van mijn leven te maken en ik ben moe. Niet alleen gewoon moe maar vooral geestelijk […]

Verder lezen

Het leven met dissociatie

Al vanaf mijn elfde lijd ik aan dissociatie. Ik was mee op schoolkamp in groep 7, we lagen ‘s avonds met zijn allen op een grote slaapzaal, ik probeerde te slapen. Ineens leken alle stemmen van de pratende kinderen om mij heen heel ver weg, terwijl ik zeker wist dat ik nog wakker was. Ik schrok hiervan en werd bang, ik ben toen naar de juffen en meesters gelopen die nog wat aan het drinken […]

Verder lezen