meisje aan het schrijven

Ik ben een die-zijn-er

Dus ik kwam er achter dat de Volkskrant, die ik onbeperkt lees omdat ik daar een truc voor heb, een columnistenwedstrijd organiseerde.  Ik klom in de pen teneinde iets te vertellen over mijn wereld. Onze wereld. De wereld van de

wolken

De lucht is blauw, toch?!

Het wordt warmer, de zomer komt en ik kijk naar buiten. Wat ik zie is een blauwe lucht en het zonnetje dat schijnt. Instagram staat vol met foto’s van de natuur die tot leven komt, met foto’s van ijsjes en

Telefoon

Contacten onderhouden

Ik ben in het echte leven geen ster in contacten onderhouden. Veel van mijn vrienden ben ik onderweg verloren. Dat is best normaal overigens en gebeurt in elk leven. Inmiddels heb ik nog één bestaande vriendin die ik soms face

Vriend

Vriend of toch vijand?

Het is moeilijk. Moeilijk om het los te laten, moeilijk om het te beseffen, moeilijk om het over mijn lippen te brengen. Jarenlang heeft het mij ‘geholpen’, althans, dat dacht ik. Ik vond troost, controle en rust terug in mijn

Vast in de modderpoel

Vast in de modderpoel

Al een hele tijd leef ik in een modderpoel, niet letterlijk natuurlijk maar figuurlijk. Ik zit vast in het negatieve, denkfouten en mythes. Mijn begeleidster noemt het een modderbad, of nou ja, eerder een grote modderpoel. Mijn negativiteit is enorm