meisje met hand in zij

Omgaan met lichaamshaat

Het is een warme zondag wanneer ik dit schrijf. Ik ben vanochtend direct na het wakker worden de deur uitgegaan, omdat ik wist dat het anders zo’n dag zou worden. Zo’n dag met destructieve gedachten en acties, zo’n dag waarop

meisje achter bureau

Ik wil het en ik wil het niet

Deze blog gaat in op (gedachten over) automutilatie. Wil je na het lezen van deze blog met iemand praten? Neem dan contact op met vrijwilligers van de Luisterlijn. Ik zit nu al een hele tijd aan mijn bureau. Niks te

wolken

De lucht is blauw, toch?!

Het wordt warmer, de zomer komt en ik kijk naar buiten. Wat ik zie is een blauwe lucht en het zonnetje dat schijnt. Instagram staat vol met foto’s van de natuur die tot leven komt, met foto’s van ijsjes en

meisje typt

Undercover in het normale leven

Sinds een paar weken heb ik twee baantjes. De ene is echt een ‘grote mensenbaan’ op een kantoor. De ander is meer een studentenbaantje, maar toch: sinds kort ben ik onderdeel van het werkende leven. Gaat me dat gemakkelijk af?

image

Oeps, toch geen borderline

De diagnose Het was 2014 en ik zat bij mijn psycholoog. Ik was een meisje van net 18 jaar, dat zenuwachtig zat te wachten op de diagnoses die haar toebedeeld zouden worden. Ik had een paar weken hiervoor een enkel

Kindopladder

Wanneer ben je succesvol?

Ik heb een hele vervelende eigenschap. Ik vergelijk mijn succes met dat van anderen en ben eigenlijk altijd bezig met hoe ik iets tot een succes kan maken. De dingen die ik maak moet iedereen mooi vinden en als ik

Babystapjes

Kleine stapjes zijn ook stapjes

Ik volgde een gebarentaalles. Mijn docente onderbrak mij meerdere keren midden in een zin of in mijn verhaal. Dit deed zij om feedback te geven. Nu vind ik feedback niet zo’n probleem, omdat dit mij verder helpt in mijn gebarentaalvaardigheid.

Littekens van de oorlog

Littekens van de oorlog

Onze schrijfster Noa is op 2 juni 2019 overleden. Ze is 17 jaar geworden. In haar indrukwekkende biografie beschreef ze op 16-jarige leeftijd haar strijd. Let op: in deze blog wordt ingegaan op een ernstige vorm van zelfbeschadiging. Lees deze

Stigma blijft een dingetje

Maandag begint deeltijdtherapie. Ik merk dat ik er erg onrustig onder ben ‘natuurlijk.. je komt in een groep met net zulke idioten als jij. Lekkere ben jij, gelijk je therapiegenoten beledigen, je hebt ze nog niet eens gezien. Hoezo stigmatiseren?!

Ik ben een probleemdrinker

Ik ben een probleemdrinker

Ik herinner me de eerste keer dat ik ooit dronken werd. Het was op het strand bij ons vakantiehuis en ik was waarschijnlijk 15 of 16 jaar oud. De buurtkinderen en ik dronken een of ander gesuikerd alcoholisch drankje. Die

Weer een verkeerde steen

Weer een verkeerde steen

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging. Lees deze blog daarom niet als je weet dat dit niet fijn voor je is. Zoek je iemand om mee te praten? Neem dan contact op met de vrijwilligers van de luisterlijn. Zelfbeschadiging is

Bommetje

Bommetje

Beschreven personen in deze blog hebben toestemming gegeven voor plaatsing [red.] Soms heb ik er spijt van dat ik mensen heb laten weten van mijn bloggen. Het is dan wel onder een pseudoniem, maar een aantal mensen in mijn omgeving

Moeilijk of hoogbegaafd?

Moeilijk of hoogbegaafd?

Ik stel me aan. Ik heb geen groot trauma, ik ben niet mishandeld. Ik had (en heb) ouders die voor me klaar staan. Ik ben gesteund, verzorgd. Waarom ben ik dan zo moeilijk? Doe ik zo moeilijk? Waarom heb ik

Mag ik het stigma wissen?

Mag ik het stigma wissen?

Ik wil de vooroordelen over mijn labels wissen. Rond mijn CPTSS valt het stigmatiseren mee in verhouding tot de rest. Dat is best erg, want ik heb last van stigma rond al mijn labels. Vaak is het vanuit onbegrip, mensen

roer

Het roer gaat om

Een paar dagen geleden liep ik in de supermarkt en daar had ik een mooi en leuk gesprek met iemand. Hij vroeg naar mijn gezondheid en aan het eind van het gesprek zei hij, super aardig bedoeld natuurlijk, “Ik hoop

de generatie DSM

De ‘Generatie DSM’

Ik hoor het mensen zo vaak zeggen: “Vroeger had daar toch ook niemand last van? Het lijkt wel of het in de mode is. Vroeger was je gewoon een beetje druk of dromerig.” Klopt! Ik was beide en op 35-jarige