Blogs over trots

Hoe ga je (als autist) om met voedselaversies?

Ik ben mijn hele leven een moeilijke eter geweest. Het was vaak een strijd aan de eettafel, hoewel mijn moeder echt met engelengeduld probeerde me toch te laten eten. Ik haalde de frutseltjes uit de spaghetti: geen paprika, geen ui, geen prei; uren was ik ermee bezig. Alles met champignons kon mijn moeder al helemaal vergeten. Ik weigerde broccoli, maar lustte wel bloemkool. De ene dag at ik wel bitterballen en de volgende dag opeens […]

Verder lezen

Het vroegere vandaag

Vandaag is een dag waarop niks wil. Rechtop zitten is al veel. Het liefst wil ik slapen. Slapen zodat ik me niet zo ellendig voel. Ik heb intussen flinke wallen en rode ogen gekregen van het huilen. Ik heb tussen de middag wat onkruid uit de tuin getrokken, twee pannen afgewassen en geluncht. Dat was een enorme uitdaging.  Verder heb ik op het hoekje van mijn bed gezeten, luisterend naar de muziek van de radio […]

Verder lezen

Duivelse dagboektekening

Het valt me zwaar om ze te tekenen. Mijn dappere binnenste van mijn binnenste wint het. De dagboektekening waar ik mee bezig ben voor mijn EMDR dagboek, bevat een duivel en een geest. De duivel heeft één blind oog gekregen en ze komen beiden uit hun eigen fles. Ondertussen analyseer ik er op los en stel ik mezelf vragen, dat schrijf ik dan in mijn gewone dagboek. Dat de duivel één blind oog heeft, komt […]

Verder lezen

Terugval? Herstel!

Ik was hersteld van zelfbeschadiging. Ik had mijn leven weer aardig op de rit. Het ging goed met me. Althans, dat vond ik, totdat er iets gebeurde. Afgelopen periode heb ik een enorme terugval gehad. Een terugval die bestond uit intense somberheid, wanhoop en machteloosheid. Niet wetend hoe ik nog vooruit moest, wenste ik mezelf dood. Ik heb vaker mezelf dood gewenst, maar deze keer kwam het uit het niks. Ik dacht dat ik heel […]

Verder lezen

Mijn dag was niet van mij

Vandaag was een verrassend goede dag. Ik kwam op tijd uit bed (voor een zondag), heb koekjes gebakken, met een vriendin afgesproken, de afwas gedaan én zelfs nog een avondmaaltijd gekookt. Ik voelde me goed, zorgeloos – alles was ineens goed te overzien. Maar toen, rond zeven uur ‘s avonds, ging de knop om. Ik realiseer me dat ‘mijn’ goede dag niet van mij was – ik was namelijk helemaal niet mezelf; een andere alter […]

Verder lezen

De reünie

Er komt een mailtje binnen: bestel nu je kaartjes, want ze zijn bijna op. ‘Oh? Help? Moet ik dat nu al beslissen?’ Angstzweet breekt me uit. Waar het over gaat? Mijn middelbare school (ik deed eindexamen havo in 2001) bestaat dit jaar 100 jaar en dat is dus een goede reden voor een reünie. Mijn middelbare school was echt prima, nog steeds is het een hele leuke school volgens mij en als ik de lijst […]

Verder lezen

Uit contact raken

Emoties en spanning door mijn lijf, ik vind het moeilijk om precies te snappen waar dit nu vandaan komt. Ik ben ook niet in staat te benoemen welke emoties ik nu precies voel. Angst? Verdriet? Boosheid? Gedachtes gaan door mijn hoofd alsof iemand de dubbele ‘fast forward’ knop heeft ingedrukt.  Ik probeer mezelf enigszins te kalmeren door me te focussen op de houten bruine tafel met daarop wat papieren, een pennenbakje en een klein vaasje […]

Verder lezen

De diagnose borderline… en nu?

In april 2019 kreeg ik de diagnose borderline persoonlijkheidsstoornis. Maar hoe voel ik me hier werkelijk bij? Hoe reageert de buitenwereld hierop? Gaat het ooit anders zijn? Mijn gevoel Het eerste wat ik dacht toen de psychiater de diagnose stelde was: oef. Ik kon eindelijk uitademen na al die jaren. Zelf hebben ze me er niet veel over verteld. Ik heb het allemaal zelf moeten opzoeken. Het was wel een verklaring waarom ik anders reageer […]

Verder lezen

De ouder in mijn hoofd

De ouder in mijn hoofd is boos. Dit was hij altijd al, maar de boodschap en toon zijn de laatste tijd wel veranderd. Waar het eerst bleef bij korte momenten van boosheid, blijft hij nu continu tegen me schreeuwen. In bijna alles wat ik zeg en doe ziet hij reden om tegen me uit te vallen. Ook worden zijn reacties en straffen steeds heftiger. Het was een tijd onduidelijk voor me wat er precies aan […]

Verder lezen

Mijn transformatie

Wat kan een mens veranderen in een paar jaar. Zwart-wit gesteld: van een huwelijk met een vrouw naar een relatie met een man. Van (over)werken naar een uitkering. Van verbloemen en maskeren tot pats boem hier moet ik het ook maar mee doen. Vanaf 2016 (toen was ik 29) begon mijn meest heftige reis. Na jaren kreeg ik eindelijk de diagnose ADHD. Niks puzzelstukjes, noem het maar eerder te lijmen glasscherven. Ik was al zo […]

Verder lezen

Ondanks alles, ben ik nog steeds mezelf

Laat ik bij het begin beginnen: Hi, ik ben Emily. Inmiddels al 27 jaar oud. Je zou denken dat ik op die leeftijd mezelf wel zou kennen, maar dat is niet zo. Misschien begin ik pas net.  Ik ben zorgzaam, betrouwbaar en behulpzaam. Ik ben creatief, geordend en perfectionistisch. Ik ben sociaal, liefdevol en begripvol. Ik ben gevoelig en emotioneel. Ik ben sterk, zelfstandig en trots. Daarnaast kamp ik momenteel met psychische problematiek. Daardoor ben ik […]

Verder lezen

Een speciale mijlpaal

26 augustus 2001, dat was een prachtige dag. Zonnig, warm, af en toe een zuchtje wind en een rustige blauwe hemel. Ik weet nog precies wat ik aan had; een geel shirtje van Nike, gecombineerd met een zwarte halflange capri boek en mijn favoriete sneakers. De wonden op mijn rechterarm waren het bewijs van het zoveelste innerlijke gevecht dat ik met mezelf had gevoerd. Ik kon niet meer. Ik was op, radeloos, gebroken en nauwelijks […]

Verder lezen

Prestatiedoelen of leerdoelen?

“Je hebt prestatiedoelen en je hebt leerdoelen”, legde mijn psycholoog onlangs tijdens een van onze maandelijkse sessies uit. We waren in gesprek over de lezingen die ik sinds 2018 geef over mijn leven met borderline, depressie en zelfbeschadiging en hoe mijn perfectionisme me daarbij in de weg zit. Ik slaag namelijk alleen als ik mijn verhaal van A tot Z kan vertellen zonder daarbij fouten te maken. Kijk ik te veel op mijn blaadje met […]

Verder lezen

En dan is het tijd om het alleen te doen

Ik heb nu een maand of twee geleden mijn behandeling afgerond. In het begin was het even lastig, maar het laatste gesprek was vooral erg gezellig. Mijn behandelaar en ik hebben samen brownies gegeten en ik heb een zelfgemaakt kleinigheidje aan haar gegeven, omdat zij mij zoveel verder in mijn proces heeft geholpen. Het laatste gesprek begon met het feit dat zowel mijn behandelaar als ik het een vreemd idee vonden dat het daadwerkelijk het laatste […]

Verder lezen

Help, mijn psychiater gaat op vakantie!

De zomervakantie nadert en dat roept bij patiënten in de ggz vooral paniek op. Over op vakantie gaande therapeuten is al veel geschreven en daarom twijfelde ik of er nog iets aan toe te voegen had, maar ik schrijf er nu toch over in de hoop dat het oplucht en verlichting geeft. Kattengedrag Ik vergelijk mijn gedrag bij mijn behandelaar graag met het gedrag van mijn kat. Sowieso is de relatie die ik met mijn […]

Verder lezen

Ze bleef doorgaan tot haar lichaam haar vertelde te stoppen

Ik was altijd een sociaal meisje met veel vrienden dat alles deed waar ze zin in had. Ik was wel onzeker maar dat is iedereen wel op jonge leeftijd. Uitgaan, dagjes naar steden in Nederland, bioscoop, festivals, shoppen, stage lopen, school,  zwemmen, sporten en werken met ouderen. Ik deed het allemaal totdat dat allemaal ophield omdat ik zoveel had gedaan, mijn lichaam vertelde mij dat ik moest stoppen. Ik had wel wat dingen meegemaakt maar […]

Verder lezen