meisje en knuffelbeer

Volwassenen en knuffelbeesten

Knuffelen is gezond Tijdens het knuffelen maken we het hormoon oxytocine aan, ook wel het knuffel- of gelukshormoon genoemd. Dat maakt knuffelen zo fijn. Mits we een goede band hadden met onze ouders voelden wij ons het best als zij

iemand zit in een lichtbundel in duisternis

De zin vinden van het lijden

Ik luister even naar de stilte en probeer terug te halen wanneer ik voor het laatst zo’n gelukskriebel heb ervaren. Geen idee. Ooit wel, want het komt me bekend voor. Gek is dat. Zo diep als mijn steeds terugkerende depressies

leeuw

Waar zijn de sterren heen?

Diepe eenzaamheid. Het voelt donker en als een diep zwart gat. Het is de diepe eenzaamheid van het kleine meisje in mij. Van het kleine meisje dat geen liefde, veiligheid en geborgenheid heeft gekend in haar jeugd. Die geen moeder heeft gehad,

meisje typt

Undercover in het normale leven

Sinds een paar weken heb ik twee baantjes. De ene is echt een ‘grote mensenbaan’ op een kantoor. De ander is meer een studentenbaantje, maar toch: sinds kort ben ik onderdeel van het werkende leven. Gaat me dat gemakkelijk af?

Troost

Mijn grootste troost

Ik zou nooit geholpen willen worden door iemand die alléén ervaringsdeskundig is. Ik ben heel eigenwijs en neem eigenlijk alleen dingen aan van mensen die meer weten dan ik, die jarenlang met hun neus in de boeken hebben gezeten en

Groepmensen

Het afscheid van ons geheime project

Dit is het afscheid van ons geheime project. Helaas, we moeten afstand nemen en weer omdraaien. Daarom breng ik in kaart wat we gaan missen. Of, wat ik denk te gaan missen. We gaan de afwezigheid van een beschermlaag missen.

Vriend

Vriend of toch vijand?

Het is moeilijk. Moeilijk om het los te laten, moeilijk om het te beseffen, moeilijk om het over mijn lippen te brengen. Jarenlang heeft het mij ‘geholpen’, althans, dat dacht ik. Ik vond troost, controle en rust terug in mijn

De kater komt later

De kater komt later

Ik zit op de grond in de douche en laat het warme water over me heen stromen. M’n hoofd rust tegen de muur en ik heb m’n ogen dicht. Alles duizelt. Ik ben brak en heb een flinke kater. Nee,

Ben je boos op mij?

Ben je boos op mij?

“Ben je bang? Boos? Verdrietig? Teleurgesteld?” Ik ga het hele rijtje ‘negatieve’ emoties af, als ware het een meerkeuzemenu waaruit mijn lief er eentje moet kiezen. Als ik in paniek ben, kan ik haar niet lezen. Haar gezichtsuitdrukking kan letterlijk

Boos kind

Boos kind

Het zal ongetwijfeld ergens goed voor zijn, het wordt niet voor niks behandeld bij schematherapie. Mijn boze kind komt eruit… Sinds een jaar of vijf vakkundig weggestopt, komt er nu een boze puber tevoorschijn waar je U tegen zegt. Mijn

Ik heb geen trauma, wel een nieuw nachtlampje

Ik heb geen trauma, wel een nieuw nachtlampje

Zoals ik in mijn eerdere blogs schreef, heb ik – durf ik dit zwart op wit te zetten zonder het te ontkrachten? – een dissociatieve stoornis. Een dissociatieve stoornis komt voort uit trauma, dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) en dissociatieve identiteitsstoornis niet

Donkere lucht boven zee

Op mijn hoede

Ik heb je lief. Ik heb je lief als ik vertel dat ik op mijn hoede ben. Dat ik het niet fijn vind dat ik overal zo sterk op reageer. Dat ik zelfs op mijn hoede ben als ik met

Mijn dochter

Ik mag niet genieten

Ik zat met mijn 3 jarige dochter de Lollifanten film te kijken. Ze had de griep en was lekker tegen me aan gekropen op de bank. We genoten van het ontroerende verhaal en van mama Kanga die zong voor zoon