De verschillende brillen van borderline

De verschillende brillen van borderline

Voor mij voelt borderline als het bezitten van een uitgebreide brillencollectie. Elke bril beïnvloedt m’n interpretatie van wat ik zie, hoor en voel op een totaal verschillende manier. Ik bepaal meestal niet welke bril ik opzet; hij belandt als vanzelf

Soulsister

Soulsister

Deze blog gaat in op de gevolgen van een ernstig trauma. Heb je hulp nodig of iemand om mee te praten? Neem contact op met je behandelaar, met de luisterlijn of Mind Korrelatie. Zo opeens was je daar. Er lag

Vrouw op ijs

Prettig gestoord, niets persoonlijks

Lichtpuntjes De donkere dagen beginnen langzaam maar zeker te lengen. Wanneer we na het avondeten met de hond gaan lopen schemert het. of is het zelfs nog ‘gewoon’ licht. Alles aan mij reageert op de seizoenswisselingen en ik merk dat

Niemand laat zijn eigen kind alleen, ik ook niet

Mijn kind wil dood

“Mam” zegt mijn zoon terwijl ik in de keuken bezig ben de borden vol te scheppen, “Wat moet ik nu nog eigenlijk doen met mijn leven?” Ik blijf met mijn rug naar hem toestaan en rommel wat met bestek, pannen

Oude fotoboeken

Het meisje van vroeger

Ik heb een tijdje niks te doen en ik besluit om oude fotoboeken te bekijken onder het mom van tijddoding. Al na een paar bladzijdes merk ik dat het me veel meer doet dan dat ik verwacht had. Ik kijk

De allerlaatste keren

De allerlaatste keren

Ik ben voor voorlopig de allerlaatste keer onderweg naar mijn werk. In haast kocht ik afscheidscakejes voor de cliënten en een fles wijn voor mijn collega. Ik heb veel moeite met laatste keren, misschien nog wel meer moeite dan met

Een vijf achter de twee

Een vijf achter de twee

Afgelopen vrijdag was ik jarig. Ik werd 25. Een vijf achter de twee, in plaats van een vier achter de twee zoals het afgelopen jaar. Ik werd 25, een kwart eeuw. Het klinkt misschien heel raar, maar voor mij was

Het verleden ligt achter me

Het verleden ligt achter me

De psychiater vraagt me om mijn ogen te sluiten en het plaatje voor me te zien. Dat verstilde beeld uit de rampenfilm in mijn hersenen die me bij tijd en wijlen nog steeds nekt. Ik zie het haarscherp voor me

Je bent niet alleen

Je bent niet alleen

Ik zit als kind op de achterbank van een te volle auto: Ouders ruzie om de route, een verstikkende vakantie-lucht en ongecontroleerd lawaai worden afgewisseld met angstvallige stiltes wanneer mijn vader zijn arm naar achter zwaait. Ik draai nog eens

Die ogen…

Die ogen…

In de slaapkamer raap ik wat van de grond. In mijn ooghoek zie ik een groot lichaam in de spiegel. Luttele seconden lijkt het een reus te zijn. Ik schrik. Ik schrik dat ik dit ben. Even was ik in

nature people girl forest 12165

Bodemloos

Soms verlang ik er nog zo naar dat iemand mijn hand vast houdt terwijl ik naar school loop. Ik verlang naar iemand die door mijn haren strijkt tot ik in slaap val of voorleest alsof ik weer een klein meisje