stappen

Stappen naar herstel

Gelaten en opgewonden tegelijkertijd schrijf ik een mail aan mijn SPV’er [sociaal-psychiatrisch verpleegkundige, red.]. Morgen zie ik haar, maar dan hebben we in ieder geval een gespreksagenda. Al drie jaar ben ik nu al bij het FACT-team waar ik een

vrouw met gesloten ogen

Ik snap het nu

Ik snap het eindelijk. Ik snap nu waarom ik tot niks kom, waarom ik mij nergens toe kan zetten, waarom de kleinste taakjes mij zoveel moeite kosten, waarom ik niks afrond, waarom ik niet voor mezelf zorg, waarom ik geen

meisje in het bos

Rouwen om autisme

Het voelde alsof de scheuren in de grond waar ik al die tijd op balanceerde rechttrokken. Tegelijkertijd had ik zoveel vragen en werd ik opgeslokt door diepe rouw. Na zeven jaar intensief behandeld te zijn geweest voor persoonlijkheidsstoornissen, zoals borderline,

meisje met haar voor gezicht

Gevolgd door lichtflitsen

Als een klein meisje lig ik in bed. Trillend en huilend. Tranen blijven maar stromen uit mijn ogen, maar er is niemand die het ziet. Lichtflitsen schieten voorbij. Flashbacks en herbelevingen komen en gaan. Er is niemand die zegt: hoor

vriendschap

Bang voor het nieuwe jaar

Al mopperend en scheldend in mijn hoofd op al die mensen die hun successen van het afgelopen jaar op social media aan het delen waren, kwam ik mijn oudejaarsdag door. Waarom snapten deze mensen niet gewoon dat ik er een

paard en meisje

Mijn avontuur in Spanje

Ondertussen zit ik alweer ruim drie maanden in Spanje, waar ik vrijwilligerswerk doe bij een paardenopvang. Het is zwaar hier. Niet zozeer het verzorgen van de dieren, maar vooral de weg die ik met mezelf bewandel.  In augustus ben ik

wees autonoom

Wat denk je zélf?

Inmiddels ben ik al 3,5 jaar onder behandeling bij een psychiater. Sinds een tijdje zie ik haar ‘nog’ maar één keer per maand. Het is wel heel fijn dat dit nog zo is, want zoals ik laatst bijna in tranen

mensen in gesprek

Mijn intake bij de ggz

Het was 16 september, een week na mijn verjaardag. Ik werd wakker van weer een nacht met nachtmerries. Vol emotie en tegenzin ging ik weer de dag in. Ik wist nog niet dat deze dag zoveel anders zou zijn dan

meisje op top van een berg

Een speciale mijlpaal

26 augustus 2001, dat was een prachtige dag. Zonnig, warm, af en toe een zuchtje wind en een rustige blauwe hemel. Ik weet nog precies wat ik aan had; een geel shirtje van Nike, gecombineerd met een zwarte halflange capri