Blogs over therapeutische relatie

Niet durven vragen of je naar de wc mag

Als ik naar therapie ga, moet ik altijd een eind in de trein. Het laatste stuk zit ik dan in een Sprinter en die zijn meestal zonder toilet. Normaal vind ik dat geen enkel probleem, mijn blaas is over het algemeen zonder kuren. Behalve als ik weet dat ik daarna drie kwartier bij de psychiater in de stoel zit. Die blaas wordt dan ineens een obsessie. Wat als ik bij haar ben en dán moet […]

Verder lezen

Een mislukte therapiesessie

Vaak, of eigenlijk meestal, ben ik redelijk tevreden na therapie. Zelfs al zit ik overweldigd door emoties of klem in dissociatie op de fiets terug, dan nog ben ik meestal tevreden met wat we hebben besproken. Er zijn echter sessies waarna ik rusteloos en ontevreden de deur achter me dichttrek en vandaag had ik een gesprek uit die categorie. De afgelopen week was er wat heen-en-weer gemail waarin Peut en ik elkaar niet helemaal goed […]

Verder lezen

Ben ik verliefd of is het overdracht?

Daar staat hij, “hoi” zegt hij, “kom je”. Hij houdt de deur voor me open. Mijn hart bonkt in mijn keel. Hoewel hij mijn type niet echt is, vind ik hem bloedmooi. We lopen de trap op, nou ja lopen, ik vind dat hij de trap op spurt en zeg dat. “Kom”, klapt hij lachend in zijn handen, als een sportcoach die me aanmoedigt. Ik giechel verliefd, wederom houdt hij de deur voor me open,  […]

Verder lezen

Mijn therapeute voelt als een ideale moeder

Het is en blijft een aparte band, je therapeut en jij. Of in ieder geval vind ik het een aparte band, mijn therapeut en ik. Er wordt wel gesteld -even gechargeerd- wat je vertelt eigenlijk allemaal niet zo boeit, maar dat het in therapie vooral om de therapeutische relatie gaat.  Ik vind het een bijzonder iets. Ideale moeders Ik ben onveilig gehecht, dus alles wat er in m’n hoofd omgaat zomaar opeens op tafel leggen? […]

Verder lezen