Blogs over tevreden

Het leven ná psychische klachten

Mijn naam is June en ik wil graag schrijven over het leven ná psychische klachten. Al twijfel ik wel eens of er wel een duidelijk ‘tijdens’ en ‘na’ is. Ik heb zelf in ieder geval niet ervaren dat er een duidelijk onderscheid is tussen die twee. Iets met grijstinten. Op een dag besef je dat je jezelf niet meer ziet als ‘psychisch ziek’.  Is alles dan koek en ei? Ook niet. Zijn alle symptomen van […]

Verder lezen

Weer op zoek naar een autismecoach

‘Het lijkt mij echt het beste als je weer hulp zoekt voor je autisme.’ Het was mijn tweede gesprek bij de POH-GGZ, een sympathieke vrouw, naar wie ik mij door de huisarts had laten doorverwijzen omdat ik het allemaal niet meer wist. Ik maalde aan één stuk door, huilde veel, had telkens last van hartkloppingen, wist niet meer wat te zeggen en wat niet, liep achter met mijn huishouden en mijn administratie en was bovendien nog […]

Verder lezen

De diagnose borderline… en nu?

In april 2019 kreeg ik de diagnose borderline persoonlijkheidsstoornis. Maar hoe voel ik me hier werkelijk bij? Hoe reageert de buitenwereld hierop? Gaat het ooit anders zijn? Mijn gevoel Het eerste wat ik dacht toen de psychiater de diagnose stelde was: oef. Ik kon eindelijk uitademen na al die jaren. Zelf hebben ze me er niet veel over verteld. Ik heb het allemaal zelf moeten opzoeken. Het was wel een verklaring waarom ik anders reageer […]

Verder lezen

De ouder in mijn hoofd

De ouder in mijn hoofd is boos. Dit was hij altijd al, maar de boodschap en toon zijn de laatste tijd wel veranderd. Waar het eerst bleef bij korte momenten van boosheid, blijft hij nu continu tegen me schreeuwen. In bijna alles wat ik zeg en doe ziet hij reden om tegen me uit te vallen. Ook worden zijn reacties en straffen steeds heftiger. Het was een tijd onduidelijk voor me wat er precies aan […]

Verder lezen

Catch-22: perfectionistisch én vermijdend

Ik verbaas me vaak over wat ik na bijna twee jaar therapie nog over mezelf kan leren. Ik weet nog goed dat ik na een paar maanden dacht, ‘hoe lang kan ik hier nou nog mee bezig zijn?’ Voor mijn gevoel waren veel klachten al afgenomen en hadden we al zoveel onderwerpen besproken; waar kunnen we het in godesnaam nog over hebben?  Over verrassend veel, blijkbaar. Ik ben zelfs van één keer naar twee keer […]

Verder lezen

En dan is het tijd om het alleen te doen

Ik heb nu een maand of twee geleden mijn behandeling afgerond. In het begin was het even lastig, maar het laatste gesprek was vooral erg gezellig. Mijn behandelaar en ik hebben samen brownies gegeten en ik heb een zelfgemaakt kleinigheidje aan haar gegeven, omdat zij mij zoveel verder in mijn proces heeft geholpen. Het laatste gesprek begon met het feit dat zowel mijn behandelaar als ik het een vreemd idee vonden dat het daadwerkelijk het laatste […]

Verder lezen

Mijn onzekerheid en faalangst

Ik zou graag wat willen vertellen over mijn onzekerheden, wat zich onder andere uitte in faalangst en hoe zich dat verder ontwikkeld heeft. Ontwikkelingsachterstand Als kind had ik een algehele ontwikkelingsachterstand en werd ik erg gepest. Mijn moeder was al tevreden als ik een beetje leerde lezen en schrijven. In tegenstelling tot iemand die altijd maar denigrerende opmerkingen naar mijn maakte. Uiteindelijk haalde ik mijn ontwikkelingsachterstand op de basisschool weer in. Toch werd er gezegd tegen […]

Verder lezen

De Robotstofzuiger

‘Ik kan niet geloven dat je zo lui bent,’ zucht mijn vriendin als ze mijn nieuwe aankoop van €216,- door mijn éénkamerappartement ziet scheren. Ze klaagt, maar stiekem onderdrukt ze een grijns. Toch is het voor een vrouw die haar huishouden zo voortvarend doet dat je er van de vloer kunt eten, onverteerbaar dat ik zelfs nog maar te beroerd ben om die twintig vierkante meter appartement zelf te stofzuigen. We verschillen in dat opzicht […]

Verder lezen

Door mijn faalangst durf ik niets meer

Ik kijk om me heen en ik zie iedereen leuke dingen ondernemen. Zowel sportactiviteiten als kunstzinnige dingen. Het lijkt me heel fijn om gewoon maar wat nieuws te kunnen proberen. Om me met volle overtuiging en enthousiasme op een nieuwe taak te storten. Maar daar gaat het eigenlijk al fout. Alleen al door deze gedachte blokkeer ik. Ik vertrouw niet genoeg op mezelf, ik denk niet dat ik het kan. Ik vind dat ik geen […]

Verder lezen

Wanneer de lat hoog ligt

Ik leg de lat altijd hoog voor mezelf. Zo hoog, dat ik deze nooit kan bereiken. Daarbij heb ik de neiging alles in één keer te willen doen, en niet in stapjes, en dan moet het ook in één keer goed. Dit maakt mij vaak gedemotiveerd. Als ik bijvoorbeeld een programmeeropdracht heb, dan deel ik deze niet op in kleine stapjes, maar bedenk ik meteen hoe het eindresultaat eruit moet zien. Dit is vaak te […]

Verder lezen

Bommetje

Beschreven personen in deze blog hebben toestemming gegeven voor plaatsing [red.] Soms heb ik er spijt van dat ik mensen heb laten weten van mijn bloggen. Het is dan wel onder een pseudoniem, maar een aantal mensen in mijn omgeving heb ik het verteld. Vooral als het over mijn man gaat, vind ik het dan lastig om vrijuit te schrijven. Vandaag is daar een heel duidelijk voorbeeld van. Want ik wil mijn man niet afvallen […]

Verder lezen

(N)ooit tevreden

Vandaag heeft de krachtige ik de overhand. Niet te, maar wel vol zelfvertrouwen. Ik ga sporten, ik ga weer op krachten komen en ik ga het helemaal maken. Misschien met mijn kunst, misschien in een ‘gewone’ baan. Via de dagbesteding ga ik weer opklimmen en dan ga ik in balans komen. Lichamelijk sterker, mentaal sterker, flexibel met tegenslagen in het leven. Ik lig op bed, hoor de muziek vanaf het festivalterrein komen. Volgend jaar hoop […]

Verder lezen

SOS – vakantie in zicht

Al zolang rondlopen en bijna breken maakte dat écht breken onvermijdelijk was. Ik vergelijk mijzelf nu bijna met het personage Emma uit het boek ”PAAZ”; nog een X aantal dagen tot mijn vakantie. Ergens denk ik: ‘Eindelijk vrijheid, zoveel tijd om leuke dingen te doen, boeken te lezen en ongestoord Netflix te kijken’. Maar ik denk ook aan de mogelijkheid voor het pikzwarte hoofdstuk in mijn hoofd om weer de volledige toegang te krijgen. Ik […]

Verder lezen

Hoe ik anorexia ontwikkelde en overwon

Bang voor de wereld Ik ben vijftien en bang voor de wereld, want ik moet overal alleen doorheen en weet niet hoe dat moet. Het leven zou zó veel veiliger voelen met een volwassene die achter mij staat. Iemand die mij een beetje de weg wijst, aanmoedigt, mij helpt opstaan als ik op mijn bek ga, bescherming biedt, voor mij opkomt als het nodig is en op wie ik kan terugvallen. Dan zou ik alle […]

Verder lezen

Het meisje van vroeger

Ik heb een tijdje niks te doen en ik besluit om oude fotoboeken te bekijken onder het mom van tijddoding. Al na een paar bladzijdes merk ik dat het me veel meer doet dan dat ik verwacht had. Ik kijk naar mezelf van acht jaar geleden. Ik zie een meisje dat danst en springt, optredens geeft, altijd lachend. Er zit geen één foto bij waarop ik niets aan het doen ben, waarop ik niet vrolijk […]

Verder lezen

Liefdesangst

Ik voel een soort onrustige pijn. Een klein liefdesverdriet. Ik schaam mij voor de liefde. De liefde die ik gaf, de liefde die ik ontving en de liefde die anderen aan anderen gaven. Ik schaam mij dat ik hieraan blootgesteld word. Volgens mij voel ik mij ook nog eens schuldig. Maar waaraan maak ik mij dan schuldig? ‘Als je daar zo graag bent ga je er toch wonen’, kon mijn moeder zeggen wanneer ik vrolijk […]

Verder lezen