Blogs over studeren

Van 2 naar 67 hulpverleners

In de afgelopen twee jaar heb ik 67 hulpverleners gezien. In de twee jaar daarvoor in totaal twee: mijn zelfstandig therapeut en een zelfstandige psychiater. Wat is er gebeurd dat het aantal opeens meer dan dertig keer zo groot is geworden? In weinig woorden: de kapotte ggz. Het systeem is zo ver afgebroken door de laatste kabinetten dat ik er de dupe van word. In veel woorden bestaan de 67 hulpverleners uit verschillende groepen die […]

Verder lezen

Écht gaan leven

Het begint weer te kriebelen. Ik wil weer beginnen aan een opleiding. Enthousiast struin ik de websites af van de hogescholen en universiteiten. Ook ben ik heel benieuwd wat de studiekeuzetesten zullen zeggen. Eigenlijk weet ik de uitslagen van de vorige testen al, maar het blijft leuk om ze in te vullen. Vier categorieën springen eruit: (Para)medische opleidingen, onderwijs, (kinder)psychiatrie/-psychologie, vaktherapie. Maar al snel knaagt er iets aan mij. Een onzeker gevoel dat mij voor […]

Verder lezen

Ik ben meer dan mijn autisme

Sinds ik weet dat ik autisme heb, probeer ik altijd te bedenken dat ik meer ben dan mijn autisme. Aan het hebben van autisme zitten negatieve kanten, dat is zeker waar. Zo ben ik niet goed in staat om vriendschappen aan te gaan en heb ik moeite met het uiten en begrijpen van mijn emoties. Maar ik kan me ook als geen ander op iets richten als ik dit wil. Zo had ik de kans […]

Verder lezen

Rouwen om autisme

Het voelde alsof de scheuren in de grond waar ik al die tijd op balanceerde rechttrokken. Tegelijkertijd had ik zoveel vragen en werd ik opgeslokt door diepe rouw. Na zeven jaar intensief behandeld te zijn geweest voor persoonlijkheidsstoornissen, zoals borderline, trekken van narcisme en obsessief-compulsief, moest ik geloven dat ik uitbehandeld was. Na een eigen onderzoek herkende ik mijzelf in autisme en na officiële testen kreeg ik afgelopen december de diagnose. Het fijne gevoel van […]

Verder lezen

Hardlopen bij depressie: niet de oplossing, maar het helpt wel

Het is december. De maand der feestdagen en het einde van 2019. Volgend jaar word ik 30. ‘Wat leuk voor je’ of ‘gefeliciteerd,’ zul je misschien denken. Of: ‘hè nee, niet weer zo’n jonge vrouw die zich zorgen maakt over beginnende rimpels.’ Wees niet bang, de lachrimpels staan al enkele jaren in mijn gezicht gekerfd. Voor mij is 2020 niet het jaar waarin ik ga voelen hoe snel de tijd gaat. Voor mij is 2020 […]

Verder lezen

“Dan maak je maar zin!”

“Wat is de zin van het leven?” Deze vraag zal eerder gesteld worden door iemand met wie het op dat moment niet zo goed gaat, dan door iemand die de tijd van zijn leven heeft. Ook ik heb me dit tot in het oneindige afgevraagd, vooral als ik het wat minder naar mijn zin had. Om acht uur ‘s ochtends in de trein onderweg naar nutteloze lessen, of terwijl ik zo stoned als een garnaal […]

Verder lezen

Alsof ik een engeltje en een duiveltje in me heb

Het gevoel van al maanden in de wachtstand te zitten. Op dit moment zit ik in een lang intaketraject om nog kans te maken een laatste intensieve psychotherapie te volgen voor mijn combinatie aan persoonlijkheidsproblemen waar ze ook mijn trauma’s meepakken. Het klinkt zo mooi en de helft van mij wil hier voor gaan. De helft van mij wil zo graag een toekomst en willen meekomen met de rest van mijn omgeving. Ik wil verpleegkunde […]

Verder lezen

Kleine stapjes zijn ook stapjes

Ik volgde een gebarentaalles. Mijn docente onderbrak mij meerdere keren midden in een zin of in mijn verhaal. Dit deed zij om feedback te geven. Nu vind ik feedback niet zo’n probleem, omdat dit mij verder helpt in mijn gebarentaalvaardigheid. Mijn docente had het onderbreken al een aantal keer gedaan. Ik vroeg haar daarom of ze mij niet midden in mijn zin wil onderbreken. Vervolgens ontstond er een discussie, waarin mijn docent geen begrip leek […]

Verder lezen

Een verpleegkundige met ADHD en een depressie

Naast mijn werk als verpleegkundige op een PAAZ afdeling, ben ik ook ervaringsdeskundige. Toen ik 6 jaar was ben ik opgenomen geweest in een jeugdkliniek voor zo’n 13 maanden. Ik was druk, snel boos, verdrietig en eigenlijk gewoon een heel moeilijk kind. Mijn ouders wisten niet meer hoe ze met mij moesten omgaan. In die tijd kreeg ik de diagnose ADHD. Ik kreeg Ritalin en een dipiperon, omdat ik steeds erg angstig wakker werd. Na […]

Verder lezen

Meer dan mensenschuw

Als kind hield ik al niet zo van andere mensen. Terwijl mijn broer vriendjes maakte op de camping, zat ik liever alleen in de zandbak. Nog erger dan andere kinderen, vond ik volwassenen. Ze waren groot, intimiderend en begonnen te praten wanneer ik helemaal niet wilde praten. Of ze aaiden over mijn haar terwijl ik ze nog nooit ontmoet had. Of ik moest ze een handje en kusje geven want dat hoort nou eenmaal wanneer […]

Verder lezen

‘Had je liever op jongere leeftijd een autismediagnose gekregen?’

Elk jaar in april vindt de Autismeweek plaats. Het thema van de Autismeweek van dit jaar was Jong & AUT. De Nederlandse Vereniging voor Autisme zegt daarover: “Dit thema hebben we gekozen om het belang van vroegherkenning en –erkenning van autisme onder de aandacht te brengen. Over waarom het belangrijk is om al vanaf jonge leeftijd de ontwikkeling van kinderen met (een vermoeden van) autisme te stimuleren. Zodat zij niet onnodig uitvallen op school of op het […]

Verder lezen

Diagnose: Stille wateren, diepe gronden

Alle Dagen Heel Druk? wis·pel·tu·rig (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord) 1veranderlijk* In mijn leven heb ik regelmatig mensen horen zeggen dat ik druk ben. Wispelturig, aanwezig, té enthousiast. ADHD-er kwam ook regelmatig voorbij en alhoewel ik daar wel om kon lachen, zat het toch dwars. Zo dwars dat ik – nadat we een diagnose en meer duidelijkheid voor onze zoon hadden – zelf een tijdje in behandeling ben geweest. Uiteindelijk werd ik als ADHD-er met depressieve kenmerken gediagnosticeerd. […]

Verder lezen