Blogs over stigma

Een ‘normale’ kop koffie

Mijn kaak trilt zachtjes en onvrijwillig. Ik hoop dat hij het niet ziet. Ik heb een zure smaak op mijn tong, die me doet denken aan kattenpis. Ik voel mijn benen niet meer. Ik heb het idee dat ik mezelf onder heb geplast, terwijl ik stijfjes naar hem glimlach: hier zitten we dan, zoveel jaren later weer voor het eerst, en we zijn ‘ineens’ allebei zo ‘burgerlijk’ geworden. Wie had dat gedacht? “Je was echt […]

Verder lezen

Hardlopen bij depressie: niet de oplossing, maar het helpt wel

Het is december. De maand der feestdagen en het einde van 2019. Volgend jaar word ik 30. ‘Wat leuk voor je’ of ‘gefeliciteerd,’ zul je misschien denken. Of: ‘hè nee, niet weer zo’n jonge vrouw die zich zorgen maakt over beginnende rimpels.’ Wees niet bang, de lachrimpels staan al enkele jaren in mijn gezicht gekerfd. Voor mij is 2020 niet het jaar waarin ik ga voelen hoe snel de tijd gaat. Voor mij is 2020 […]

Verder lezen

‘Zo nodig’ medicatie

Ik heb mijn standaardmedicatie die ik braaf elke dag neem zodat ik me minder ellendig voel, hier heb ik geen enkele moeite mee. Ja, soms denk ik nog dat ik zonder wil maar ik heb inmiddels geaccepteerd dat dat voorlopig niet kan.  Daarnaast heb ik ook nog medicatie om me te ondersteunen op momenten dat ik echt in paniek ben, maar daar is mijn relatie wat anders mee. Ik neem het bijna nooit en niet […]

Verder lezen

Moeilijke afspraken

We moeten allemaal leren omgaan met tegenslagen, eigen belemmeringen en beperkingen. Bij een lichamelijke aandoening is het ook aanpassen om zo goed mogelijk door het leven te gaan. Bij psychische aandoeningen of je eigen psychische kwetsbaarheid geldt dat natuurlijk ook. Bijvoorbeeld in situaties van stress. Indien je slecht tegen prikkels kan, is het belangrijk dat je niet iedere dag gaat werken in een drukke kantoortuin. Dat is in principe goed te doen, tenzij je je […]

Verder lezen

Boem, stempeltje, stigma…!

Toen ik de hulp vroeg van de GGZ, voelde ik me niet goed. Mijn verdriet over het verlies van mijn echtgenoot (hij was 38 toen hij stierf) kwam als een tsunami over me heen toen er een kind uit mijn klas stierf. Op die school werd ik ook nog eens gepest, als leerkracht, door collega’s. Daarom stuurde de huisarts me door naar de GGZ. Want waar ik nu mee moest leren dealen, had ook te […]

Verder lezen

Stigma blijft een dingetje

Maandag begint deeltijdtherapie. Ik merk dat ik er erg onrustig onder ben ‘natuurlijk.. je komt in een groep met net zulke idioten als jij. Lekkere ben jij, gelijk je therapiegenoten beledigen, je hebt ze nog niet eens gezien. Hoezo stigmatiseren?! Schaam je!’ Uh… ja ik schaam me voor mijn eigen gedachtendemonen. En blijkbaar corrigeren die elkaar onderling ook al, waardoor ik mezelf veroordeel over iets waar ik helemaal niet achter sta. Snap jij het nog? […]

Verder lezen

Het delen van mijn diagnose met vriendinnen

Ik heb mijn diagnose via een appje gedeeld met de dames van onze vriendengroep. Toen ik het deed, voelde het alsof ik in het vliegtuig zat en zo ging parachutespringen, bijna even intens. Toen ik het gedaan had, voelde het alsof ik net voor een denderende vrachtwagen weg was gesprongen. Dat ‘ie mijn haar nog geraakt had, zeg maar. Toen ik reacties kreeg voelde ik me gloeien van liefde. Toen er een paar niet antwoordden, […]

Verder lezen

Mag ik het stigma wissen?

Ik wil de vooroordelen over mijn labels wissen. Rond mijn CPTSS valt het stigmatiseren mee in verhouding tot de rest. Dat is best erg, want ik heb last van stigma rond al mijn labels. Vaak is het vanuit onbegrip, mensen die niet genoeg weten van psychische ziekten. Meestal ga ik gesprekken met deze mensen aan en probeer ik hen te horen. Ze hebben veel vragen, zijn oprecht geïnteresseerd en komen vaak tot de conclusie dat […]

Verder lezen

Anders dan vroeger

“Vroeger was alles beter! Toch?” Het is zo’n gezegde dat je vaak van je grootouders en mogelijk ook ouders krijgt te horen. Lang was ik er zelf van overtuigd dat vroeger alles beter was. Vroeger was het een simpele tijd, geen overdaad, geen gehaast, minder technologie. Vaak vraag ik mij af of ik nu sentimenteel ben naar de jaren ’90 van het vorige millennium, of dat ik gewoon oud begin te worden en daardoor terug […]

Verder lezen

Autisme? Ik?

Toen ik voor het eerst bij de GGZ kwam voor een kennismakingsgesprek was ik zo ontzettend zenuwachtig. Ik wist echt niet wat mij overkwam. Ik was toendertijd doorgestuurd door de psycholoog van het revalidatiecentrum. Meteen bij het adviesgesprek werd er al gesproken over mogelijk autisme. Autisme? Ik? Ik wilde het niet geloven. Ik voelde me gestoord. Ik kon toch geen autisme hebben? Toen ik thuis kwam begon ik natuurlijk meteen te googelen. Ik wist namelijk […]

Verder lezen

Depressie bespreekbaar maken is mijn missie

Hoi DSM-lezers, al een behoorlijke tijd geleden werd ik door Rivka gevraagd om een blog te schrijven. Ik schaam me een beetje voor het flink overschrijden van de deadline. Vooral omdat deze blog een onderdeel vormt van de reden waarom het even duurde. Ik heb namelijk een missie. Een missie die door de dsmmeisjes gedeeld wordt en hopelijk alle lezers stimuleert om deel te nemen. Twee jaar geleden ging het slecht met me. Na drie […]

Verder lezen

Laura’s 2017 evaluatie

Buiten, vlak voor mij balkon, zijn de eksters hun liefdesnestje weer aan het onderhouden en nog mooier aan het maken. Nieuw deze winter: wat op een uitbouw lijkt aan de achterkant van het nest. Ze wonen er al een aantal jaar, boven in de boom vlak voor mijn flat. De top van de boom – hun huisje – is op gelijke hoogte met mijn huisje. Eigenlijk verandert er allemaal niet zo heel veel en dat […]

Verder lezen

Stigma of zwijgen

Mijn baas komt vragen hoe het gaat. Mijn ouders. Mijn vrienden. Op de sportclub. Altijd is er weer die vraag. Kan ik vertellen dat ik de diagnose borderline heb gekregen? Zou je het zomaar zeggen als je last hebt van depressies, verslaving, autisme of psychoses? Nee hè? Waarom is dat eigenlijk zo moeilijk… 1 op de 4 mensen in Nederland krijgt te maken met psychische klachten. ‘Hoi, hoe gaat het?’ ‘Tja, wisselend. Ik heb veel last van die burn-out’. […]

Verder lezen

Zonder diagnose

Nog even geen diagnose. Dinsdag is de dag dat de stickertjes uitgedeeld gaan worden. Het is zo dubbel. Ik ben al tien jaar hulpverlener en werk met complexe problematiek. En opeens kon ik het niet meer. De koek was op. Ik kon het niet meer opbrengen om naar andere mensen te kijken, zonder mezelf te zien. Ik ging in iedere cliënt op geheel professionele wijze een stukje van mijzelf zitten projecteren. Dus ik maakte een […]

Verder lezen

Een dag uit het leven van een gestoorde (toch?) #stigma

Trigger warning – Deze blog gaat in op suïcidale gedachten en automutilatie Het is 07.00 uur. De wekker gaat. Hoewel ik de hele nacht het geslapen, voelt het alsof ik een leven heb geleefd. Nachtmerries die mijn hele jeugd als een film afspeelden. Er was geen knop om het volume zachter te zetten, er zat geen pauze in de film en ik zat vastgebonden op te bank zonder afstandsbediening. Welkom in het leven van een […]

Verder lezen

Boos op borderline

“You just keep on pushing my love over the bordeline!” “Hallo, Ik ben Temperamentje, hoor! Ik heb een eigen huis. En een kat. En wat lichamelijke beperkingen die je niet goed ziet, gelukkig. En daarna grap ik me door het mentale stuk heen. In godsnaam, laten ze niet merken dat mijn hoofd OOK al stuk is. Vooral niet als iemand uit zichzelf begint over een meisje met Borderline dat héle gekke dingen doet. Er is […]

Verder lezen