Blogs over sport

De schijn ophouden

Tien minuten geleden ontdekte ik iets over mezelf. Iets wat erg veel impact op me heeft gehad, zonder dat ik hier zelf iets van door heb gehad. Dit duurde niet een weekje of twee, maar een maand of zeven. En misschien zelfs wel mijn hele leven? Mijn hoofd ontploft, de gedachten gaan alle kanten op. Ik kan me nergens op concentreren. Vanbinnen schreeuw ik. Het voelt alsof er tien radiozenders door elkaar aanstaan. Ik kan […]

Verder lezen

Autisme, dat hebben we toch allemaal wel een beetje?

Labels, we zien ze overal. Op jassen, broeken, shirts en tegenwoordig zelfs op mensen. Het lastige van deze labels bij mensen is dat het ervoor zorgt dat we onbewust mensen gaan categoriseren alsof het kledingstukken zijn. Een van mijn labels is autisme.  Regelmatig vertellen mensen me dat ze niet geloven dat ik autisme heb. Iedereen krijgt tegenwoordig namelijk zomaar een label en zij zullen het dan ook wel hebben. Vervolgens krijg ik de vraag hoe […]

Verder lezen

Catch-22: perfectionistisch én vermijdend

Ik verbaas me vaak over wat ik na bijna twee jaar therapie nog over mezelf kan leren. Ik weet nog goed dat ik na een paar maanden dacht, ‘hoe lang kan ik hier nou nog mee bezig zijn?’ Voor mijn gevoel waren veel klachten al afgenomen en hadden we al zoveel onderwerpen besproken; waar kunnen we het in godesnaam nog over hebben?  Over verrassend veel, blijkbaar. Ik ben zelfs van één keer naar twee keer […]

Verder lezen

Sporten is mijn heroïne

“Eigenlijk moet ik vaker naar de sportschool,” zegt mijn collega terwijl ze haar broodje kroket naar binnen werkt. “En ook gezonder eten,” voegt zij er met volle mond aan toe. Jaloers kijk ik hoe zij geniet van haar lunch, terwijl ik kauw op mijn saaie salade. “En straks MOET ik mijzelf ook nog twee uur afbeulen in de sportschool”, denk ik en ik slaak een diepe zucht. Al twintig jaar vecht ik tegen mijn eetstoornis. […]

Verder lezen

Mijn sportverslaving maakt meer kapot dan me lief is

Een zweetdruppel prikt in mijn oog. Het vocht glijdt over mijn rug, borsten en buik. Ik hef de halters nog een laatste keer omhoog. De zoveelste pijnscheut gaat door mijn nek. Mijn half uur zit er eindelijk op. Ik leg de halters neer en breng mijn hand naar mijn nek. De pijn wordt met de dag erger. Ik vermoed dat trainingen met twee halters van zeven kilo ietwat aan de zware kant zijn voor een […]

Verder lezen

Hijg, puf, zweet

Ik sta weer eens zwetend en hijgend op de loopband bij de sportschool. Na uren uitstellen, was ik door al mijn smoezen heen om niet te gaan, of nou ja: de smoezen die er nog over waren, waren stommere klusjes dan het uurtje sporten. Denk aan de vriezer ontdooien of zes maanden achterstallig strijkwerk wegwerken. Dan maar sporten. Dat uurtje sporten is voor mij bijna van levensbelang. Of nou ja, ja, eigenlijk wel. In dat […]

Verder lezen

Bommetje

Beschreven personen in deze blog hebben toestemming gegeven voor plaatsing [red.] Soms heb ik er spijt van dat ik mensen heb laten weten van mijn bloggen. Het is dan wel onder een pseudoniem, maar een aantal mensen in mijn omgeving heb ik het verteld. Vooral als het over mijn man gaat, vind ik het dan lastig om vrijuit te schrijven. Vandaag is daar een heel duidelijk voorbeeld van. Want ik wil mijn man niet afvallen […]

Verder lezen

Het zwijgen voorbij

“Zwijgen is het beste” dacht ik altijd. Vroeger heb ik wel eens verteld over wat er gebeurde, maar dat heeft me niet veel goeds opgeleverd. Sterker nog, het werd er erger van. Dat zwijgen heb ik vanaf jonge leeftijd de rest van mijn leven mee ingenomen. “Over moeilijke dingen moet je je niet uitspreken. Dat heeft nare consequenties. Er is niemand die je wil zien, horen of helpen. Zodra je praat, wordt iedereen boos en […]

Verder lezen

Scherven

Ik begin dit verhaal even bij dat pubermeisje waar ik vorige blog over schreef. Na een aantal dingen die ik mijzelf aan had gedaan omdat ik niet wilde leven, zat ik met de brokken. Ja, ik leef nog. Iets met geluk? Beschermengel? Of, zoals ik het toen zag, falen? Belangrijker is dat er een punt kwam waarop ik wist dat ik niet kon leven met de onverwerkte ervaringen. Maar ik wist ook niet hoe ik […]

Verder lezen

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Afgelopen woensdag (7 februari 2018) heb ik deelgenomen aan Moodcamp. Een “obstacle run” (in hip Engels, maar in gewoon Nederlands “stormloop”) van 2 km georganiseerd om aandacht te geven aan depressie. De initiatiefnemer was het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en dan met name vanuit de campagne ‘Hey! Het is oké’. Het doel van dit evenement en de campagne is om depressie bespreekbaar te maken. De overheid hoopt dat de drempel om over psychische […]

Verder lezen

Wanneer sporten een obsessie wordt

Ik deed van jongs af aan al veel aan sport. Sporten was een essentieel onderdeel van de opvoeding bij ons thuis. Toen ik 5 en half jaar oud was, begon ik als klein meisje al te voetballen. Voor die tijd was vrouwenvoetbal bij mijn toenmalige club al aardig populair en hadden we al een compleet dameselftal. Ik had er veel plezier in en op een gegeven moment bleek ook dat ik er behoorlijk goed in […]

Verder lezen

Drama zonder einde

Ik hou van drama. Heftige gevoelens zijn altijd fijn als je leegte kent. En ik heb een intense beleving van emoties. Wat voor sommige medemensen heel normaal is, is voor mij verrukkelijk of hemeltergend. In beide heftige stromingen voel ik me op mijn eigen manier thuis. Als ik van een afstand naar mezelf kijk kan ik er altijd wel om lachen. ‘Daar gaat ze weer te snel de diepte in,’ denk ik dan. Ik weet […]

Verder lezen